อวิ๋นซีทะลุมิติมาอยู่ในร่างหลินวั่งซีผู้ยากจนต้องเผชิญแม่เลี้ยงใจร้ายบิดาอ่อนแอและน้องเลี้ยงริษยาทว่าของวิเศษที่ติดตัวมาคือกุญแจพลิกชะตาชีวิตเมื่อพบองค์ชายเจ็ดผู้สูงศักดิ์แต่ซ่อนความเย็นชาและขี้หึง

นี่ไม่ใช่การสู่ขอมันคือการซื้อขายต่างหาก ม่านมัสลินหันไปมองนายตำรวจหนุ่มทั้งน้ำตาหวังว่าเขาจะเปลี่ยนใจไม่ต้องการเธอแต่เขากลับทำตรงกันข้าม

“..เลิกกันเถอะ เนปเพิ่งรู้ว่าตัวเองไม่ได้ชอบเด็กน่ะ”

เธอคือภรรยาที่ถูกต้อง แต่เขาไม่ถูกใจ และถ้าการพยายามเอาชนะคนในใจเขามันยาก ก็จะยอมคืนอิสระให้และไม่อยู่ให้เขาลำบากใจอีก เพราะเธอเหนื่อยจะพยายามทุกอย่างแล้ว "ไหนบอกจะไม่ปล่อยฉันไง" "นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ"

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

เมื่อเธอหลุดเข้าไปในอดีตโดยไม่ตั้งใจ กลับได้พบคนที่ทำให้หัวใจอบอุ่นอีกครั้ง ระหว่างโลกเดิมที่จากมา กับความรักที่ไม่ควรมี...เธอจะเลือกอะไร?

​"ความงามของเรือนพรรณิกาคือม่านบังตา... แท้จริงแล้วคือรังของผีเสื้อเพชฌฆาต 15 ตัว ที่ร่วมกันสังหารทายาทผู้บริสุทธิ์ ​'จันทรา' ทายาทที่ถูกทอดทิ้ง จึงกลับมาพร้อมปีกราชินีที่เหนือกว่า เพื่อทวงคืนสิ่งที่เ

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

เกิดใหม่เป็นนางร้ายก็ดันได้มาแต่งงานกับพระรองซะงั้น แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าพระรองที่ควรจะแสนดีตามบท แต่เขากลับร้ายซะยิ่งกว่าตัวร้ายซะอีก เพียงเพราะไม่ได้รักกัน เขาเลยทำทุกวิถีทางที่จะหย่ากับเธอ

ทั้งสองเคยรักกัน เลิกกัน กลับมาเจอกันใหม่ครั้งนี้ปรวิศไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกแล้ว สิบปีแห่งการคิดถึง สิบปีแสนเสียดาย พอที "เรากลับมาคบกันอีกครั้งนะ หนูเภา"

ภารกิจจีบสาว 15 ปีล้มเหลว! ข้าตกสวรรค์พลังหาย ระบบเลยสั่งให้ 'ไปตาย' เพื่อกลับบ้าน... แต่ไหงพวกนาง ดันคิดว่าข้า 'อกหัก' ประชดรัก!?

“นอนกับฉันไหม...ฉันจ่ายให้ครั้งละหมื่น”

"หากว่าเจ้ายอมร่วมหลับนอนกับข้า เจ้าต้องการเงินเท่าใด ข้าจะให้เจ้า" น้ำเสียงแหบพร่าที่กระซิบข้างหูนั้นทำให้นางรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วใบหน้า

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!