- 10
- 228
- 1
- 0 (0)
“ผมแค่อยากไลฟ์ขายของ…ไม่ได้อยากเห็นผี!!” จากหนุ่มว่างงานที่เคยอยู่วัดป่ากับหลวงตา จู่ ๆ ก็ถูก “ระบบ Mirror Live” เล่นงานเข้าให้ มือถือหนึ่งเครื่อง
“ผมแค่อยากไลฟ์ขายของ…ไม่ได้อยากเห็นผี!!” จากหนุ่มว่างงานที่เคยอยู่วัดป่ากับหลวงตา จู่ ๆ ก็ถูก “ระบบ Mirror Live” เล่นงานเข้าให้ มือถือหนึ่งเครื่อง
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
ฉันไม่ถือหรอกนะ ถ้าเธอเคยเป็นของพ่อมาก่อน จะได้ลองดูว่าระหว่างไอ้แก่นั่นกับฉันใครมันจะเด็ดกว่ากัน!
มาเฟียหนุ่มมาดนิ่ง สุดเย็นชา อารมณ์ร้อน ไม่เชื่อเรื่องความรักเพราะเคยมีปมเรื่องคนรักนอกใจ เมื่อเจอเธอที่เป็นน้องสาวแฟนเก่า เขาจึงต้องการแก้แค้นเธอ
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
ซุนตังตังได้แต่มองใบหน้างดงามเกินคนของทรูอัลฟ่าที่รีบชิงออเซาะบีบน้ำตาก่อนที่เขาจะสบถด่าเจ้าตัว…ทั้งๆที่เขามักจะถูกอีกฝ่ายรังแกอย่างหนัก และคนที่ต้องอุ้มท้องก็คือโอเมก้าอย่างเขา บัดซบ!
เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่ยามค่ำคืนของเคียร์เเรนถูกหลอกหลอนด้วยฝันร้ายไม่มีสิ้นสุด ทุกครั้งที่เขาหลับตาเขามักจะฝันถึงสงครามอันน่ากลัว
เมื่อสวีเจียวจูนักโบราณคดีที่มีความสามารถพิเศษด้านอักษรโบราณได้ทะลุมิติเข้ามายังโลกที่มีปีศาจ เหล่ามาร เทพเซียน และมนุษย์อาศัยอยู่ร่วมกัน แต่ทำไมนางต้องได้เกิดมาเป็นปลาอ้วนด้วย!
"สงครามระหว่าง 'ความกลัว' และ 'ศรัทธา' กำลังฉีกกระชากโลก แต่สำหรับ 'กิ๊ฟท์' มันเป็นแค่ Error ที่ต้องดีบัก เขาไม่ใช่ฮีโร่ ไม่ใช่จอมมาร เป็นแค่ผู้เฝ้ามองที่พร้อมจะ 'ลบ' ทุกคนทิ้งด้วยคำสั่งเดียว"
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
ข้าจะใช้ชีวิตให้สมกับอาชีพเกษตรกร แต่เดี๋ยวนะ ผู้สร้างระบบหยุดให้รางวัลข้าเถิด เพราะข้าใช้มนตราระดับสูงได้ ทั้งยังใช้ดาบได้คล่องแคล่วกว่าผู้ใช้ดาบเสียอีก ข้าจะเป็นเพียงชาวสวนเท่านั้น !!
สำหรับจตุรเทพหน้าที่ย่อมต้องมาก่อนหัวใจ ยิ่งสตรีที่ตนพึงใจเป็นเพียงสตรีสามัญชนมิมีอำนาจภูมิหลังของครอบครัวคอยปกป้องก็ยิ่งต้องปล่อยนางไป
เมื่อพ่อม่ายวัยหนุ่มผู้เข็ดขยาดความรัก ต้องเลี้ยงลูกสาววัยใสคนเดียว ทุกอย่างคงไปได้ดี ถ้าไม่มีพี่เลี้ยงเด็กจำเป็นเข้ามาป่วนใจ
อ่านนิยายอยู่ดีๆเกิดวูบสลบพอตื่นขึ้นมาอีกทีกลับมาอยู่ในห้องเก่าๆโทรมๆกลัวจะถล่มลงมาทับหัวพร้อมกับเสียงด่าของใครสักคนและที่สำคัญเธอได้ระบบลงชื่อมาซึ่งมันเป็นระบบยอดยุทธในยุคอดยากแบบนี้มันสำคัญหรือ!!!!!
ทะลุมิติมาทั้งที สวรรค์ส่งสามีหนุ่มตี๋อินเตอร์และลูกชายอีกสองคน ครบ จบ ในที่เดียว! แต่ไอ้บทแม่เลี้ยงใจร้ายบ้าบอคอแตกนี่ฉันไม่เล่นด้วยนะคะ แบร่!
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
เป็นเพราะ ‘ลูก’ ใช่ไหม ‘เขา’ ถึงเสียสละตัวเองด้วยการแต่งงาน แทนที่จะได้กลับไปคืนดีกับคนรักเก่า แต่ต้องมาผูกชีวิตเอาไว้กับตัวสร้างปัญหาอย่าง ‘เธอ’