“คุณหนูหาน ผมคือโจวลู่หยางคู่หมั้นของคุณ” ลู่หยางแนะนำตัวเองกลับไป ทำให้ซูเหวินถึงกับตกตะลึงแทบไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่เธอถูกบังคับให้มาแต่งงานด้วยจะเป็นคนเดียวกันกับชายหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้า

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

สามปีก่อนหลินเมิ่งเจี๋ยตื่นขึ้นมาในโรงแรมโดยจำเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ สิบเดือนต่อมาเธอคลอดเด็กผู้ชายออกมาหนึ่งคน สองปีต่อมาลูกของเธอป่วย ทำให้หลินเมิ่งเจี๋ยต้องกลับมาเผชิญหน้ากับค่ำคืนที่เธออยากจะลืม

การเดินทางท่องเที่ยวครั้งนี้ กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการทะลุมิติ เมื่อจู่ ๆ ลลินก็พบว่าตัวเองทะลุมิติไปยังโลกอีกใบ โดยมีกระเป๋าเป้สำหรับเดินทางเป็นสิ่งเดียวที่ติดตัวมา

จู่ๆ ในวันหนึ่งก็มีระบบปริศนาปรากฏขึ้นทั่วโลกพร้อมกับเหล่าผู้ได้รับเลือกให้กลายเป็นผู้เล่น แต่แล้วมันก็ปรากฏภัยพิบัติที่ทำให้สิ่งมีชีวิตบนดวงดาวนั้นหายไปครึ่งนึง แต่ก็ช่างมันเถอะเรื่องมันนานแล้ว

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

ถ้าเธออยากให้ฉันเป็นผัว ก็ให้ฉันทดลองใช้ก่อนสิ ว่าเด็ด ว่าดี กว่าพวกเด็กเอ็นพวกนี้ แล้วฉันจะยอมเป็นผัวเธอ ยัยเป็ด ! พระเอกเรื่องนี้ ลิฟต์เท่านั้นถึงจะเอาพี่แป๋งลง!

ผมเข้ามาเรียนมหาลัยแห่งนี้ ก็หวังที่จะได้ความรู้ ไม่ได้หวังว่าจะได้แฟนนะเว้ย คนอย่างไอ้ปุณน่ะ มันต้องเป็นผัวเท่านั้นเว้ย ไม่ยอมให้ใครมาหยามศักดิ์ศรีง่ายๆหรอกนะ ถึงมึงจะเป็นพี่ว๊ากก็เถอะ...กูไม่กลัวมึง

“อย่าทำตัวอวดดีปีกกล้าขาแข็ง เป็นแค่ลูกนกปีกหักอย่าสำคัญตนว่าเก่งกล้าบินสูงดุจเหยี่ยว เด็กอย่างเธอออกไปหากินเองลำพังคนเดียวไม่ได้หรอก”

เมื่อดาราสาวแถวหน้า 'จ้าวลี่อิง' เธอได้ปลุก 'อู๋จิ่น' จอมยุทธ์ผู้หลับใหลมาสองพันปีให้ฟื้นคืนชีพ เมื่อโลกสองยุคสมัยชนกัน จึงก่อเกิดความรักข้ามกาลเวลา

เธอตกหลุมรักเพื่อนสนิทข้างเดียวมาสิบปี แต่ตัวเองดันเป็นโรคไม่สามารถสัมผัสร่างกายผู้ชายได้ มาลุ้นกันว่าเธอจะเอาชนะใจเขาและตัวเองได้มั้ย

มาเกิดใหม่ในร่างของลินลี่ที่เป็นนางเอกของเรื่อง แถมร่างนี้ยังเป็นเจ้าหญิงนิทรามาสองปีเต็ม เมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่เธอทำเพื่อเอาตัวรอดก็คือแกล้งความจำเสื่อมไปเสียเลย

“มองปากข้านะ…ที่นี่ไม่ใช่โลกของมนุษย์!” แล้วที่นี้คือที่ไหน? อาณาจักรมีแต่แมว! แถมยังมีสงคราม!..สงครามแย้งปลาทู...นี้มันโลกบ้าอะไรวะเนี่ย!..ใครก็ได้พาฉันกลับบ้านที!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ไม่มีอะไรมาก เป็นแค่การนำโดราเอมอนไปยำรวมกันกับเรื่องอื่นเฉยๆ

"บัดซบ!แม่มึงสิตัวร้าย"ปาหนังสือลงกับพื้นอย่างโมโห เห็นได้ชัดว่านิยายเรื่องนี้มันบัดซบ โอเชี่ยนไม่ยอมเป็นตัวร้ายแน่ส่วนไอ้พระเอกคนนั้นนะมันเป็นพ่อของลูกเขา สีเทียน!ออดอ้อนแล้วปอกลอกสมบัติป่ะป๊ามันเลย

เขาทอดทิ้งเธอเพื่อหญิงที่หลอกลวง แต่เมื่อชีวิตพังพินาศและเขาตายอย่างเดียวดาย สวรรค์กลับให้เขาย้อนเวลากลับมา คราวนี้... เขาจะไม่มีวันปล่อยมือจากคนที่รักเขาจริงอีกแล้ว