เกศราวดีต้องต่อสู้เพื่อกำจัดศัตรูต่างถิ่นที่ข้ามพิภพเข้ามา ซึ่งมีทั้งพวกมนุษย์และภูติที่ฟื้นคืนชีพกลับมาจากการถูกฝังนานร่วมร้อยปี เหตุการณ์บังคับให้ต้องเดินทางย้อนเวลากลับไปกำจัดพวกมัน

"คิดว่าบอกรักกันแล้วจะมาหนีกันไปง่ายๆ หรือไง หื้ม" "ขะ...ขวัญจำไม่ได้ค่ะ ปล่อยนะคะพี่คีย์" "จำไม่ได้เหรอ ถ้าอย่างนั้นคงต้องทวนความจำกันหน่อยแล้ว"

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ราวกับสวรรค์กำลังให้โอกาส หลังจากถูกสามีใช้กระบี่สังหารจนสิ้นใจ เฉินอวี้หลันก็ได้ย้อนเวลากลับมาก่อนที่จะได้รู้จักเขา กลับมาครั้งนี้นางจะต้องหลีกหนีจากชะตากรรมให้ได้!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

คำโปรยอยู่ในข้อมูลเบื้องต้น

กว่าสี่ปีที่ 'ดวงตะวัน' ต้องใช้ชีวิตอยู่ในเรือนจำทั้งที่เป็นผู้บริสุทธิ์ และแม้วันหนึ่งที่เธอได้ออกมาใช้ชีวิตอิสระอีกครั้ง 'ธีทัต' ก็ยังคงตามจองล้างจองผลาญอย่างไม่ยอมเลิกรา

นางเป็นเพียงคุณหนูน้อยผู้อ่อนแอซึ่งทำการค้าเพื่อหาเงินทอง เหตุใดจึงต้องจับตัวนางมาคาดคั้นเช่นนี้ ขอความเมตตาสักนิดเถิด อย่ารังแกข้าด้วยของใหญ่เช่นนั้นเลยท่านแม่ทัพใหญ่เจ้าขา

ซุนตังตังได้แต่มองใบหน้างดงามเกินคนของทรูอัลฟ่าที่รีบชิงออเซาะบีบน้ำตาก่อนที่เขาจะสบถด่าเจ้าตัว…ทั้งๆที่เขามักจะถูกอีกฝ่ายรังแกอย่างหนัก และคนที่ต้องอุ้มท้องก็คือโอเมก้าอย่างเขา บัดซบ!

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!