- 101
- 3.91K
- 23
- 0 (0)
ชายคนหนึ่งทะลุมิติเข้ามาในโลกของเกมที่เขาเล่น แต่บังเอิญโลกที่เขามา…คือ “หลังฉากจบที่เลวร้าย” ไปแล้ว — พระเอกตัวจริง ตายไปแล้ว, โลกกำลังล่มสลาย, และนางเอกหลักกำลังจะจบชีวิตของเธอเอง
ชายคนหนึ่งทะลุมิติเข้ามาในโลกของเกมที่เขาเล่น แต่บังเอิญโลกที่เขามา…คือ “หลังฉากจบที่เลวร้าย” ไปแล้ว — พระเอกตัวจริง ตายไปแล้ว, โลกกำลังล่มสลาย, และนางเอกหลักกำลังจะจบชีวิตของเธอเอง
"ทำตัวห่วยแตกชิบหายดันพร่ำเพ้ออยากจะเป็นคนที่ดูแลเธอให้ดีที่สุดคงทำได้อยู่หรอก"
”ถ้านายทำภารกิจไม่สำเร็จ นายก็จะกลายเป็นตัวละครในเกมเวอร์ชันตัวเต็มที่เตรียมเปิดตัวเร็ว ๆ นี้แน่นอน”
จะดีแค่ไหน? ถ้าได้ทะลุมิติไปหยุดเวลาก่อนที่เขาจะกลายเป็นตัวร้ายผู้น่าสงสาร และฉันก็ได้สิทธิ์นั้น! ทว่า ท่านเทพคำขอมันไม่ตรงปก... ไหนล่ะบทนางเอก ไหนล่ะนิยายค้าขายผู้ชายรายล้อม ไฉนเป็นเช่นนี้ ฮือ... T^T
"ฉันชื่อไวท์ เป็นนักขับ 'ฟอร์มูล่าวัน' จากทีม Asher ยินดีที่ได้รู้จัก"
หนึ่งคนเฝ้ารอและรักษาคำมั่นสัญญา หนึ่งคนละเลยจนหลงลืม เพราะถูกบังคับให้แต่งงานแค่ผูกพันธะ และมีลูกด้วยกันให้มันจบ ๆ ไป
นี่คือเรื่องราวของนางฟ้าที่เบื่อกับการใช้ชีวิตบนสวรรค์ที่เต็มไปด้วยกฎมากมาย จนตัวเธอตัดสินใจลงมาในนรกเพื่อหาความสนุก
เมาแล้วเก็บแมวกลับบ้าน... ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกแต่ตื่นเช้ามาเจอ “สาวผมขาวมีหูแมว” ยืนอยู่ในห้องนี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!?
ผู้สร้างที่ผิดพลาด สมควรถูกจดจำหรือไม่?
ผมดันเกิดใหม่พร้อมหนี้ก้อนโตและความลับที่ถูกซ่อนไว้…เจ้าหนี้มหาโหดสุดหล่อที่ยืนขวางทางชีวิต คือสามี (เก่า) ของผมเอง! ชีวิตนี้ไม่มี ไม่หนี และไม่คิดจะจ่าย แต่ถ้าขอใช้ร่างกายขัดดอก พอจะมีส่วนลดไหมครับ?
"ท่านลุง ดูจากโหงวเฮ้งและหยกพกที่เอว ท่านน่าจะมีทรัพย์สินไม่ต่ำกว่าหมื่นตำลึง สนใจมาเป็นพ่อใหม่ของข้าไหมขอรับ?"
“ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้ ไปให้พ้น! ต่อไปนี้อย่าได้มาเจอกันอีก! ฉันเกลียดเธอ…จะไปตายที่ไหนก็ไป!”….
พระเอกนางเอกในเรื่องหลบไป ฉันจะใช้ชีวิตอันสงบสุขกับสามีตัวร้ายของฉัน
อี้ผิง เชฟหญิงผู้มากความสามารถในด้านการทำอาหาร เธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าเธอกลายเป็นคนอื่นไปเสียแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หญิงสาวหน้าตามอมแมมผู้นี้เป็นใครกัน แล้วทีนี้เธอจะทำอย่างไร
ถ้าเราเลือกความรักในครั้งนั้นไว้ ชีวิตในตอนนี้ คงไม่เหงาขนาดนี้ อยากกลับไปในวันนั้นจัง!!!! “แม่จ้านตองจ๋า นับเจ้ามาแย้ว” “มันเกิดอะไรขึ้น!!!”
เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป
"ยอมแล้ว ปล่อยแยมก่อน" น้ำเสียงออดอ้อนพร้อมแววตาขอร้อง ของคนใต้อาณัติ "ยอมอะไร หื้ม?" ทนายหนุ่มถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ขอแค่ปล่อยก่อน แยมยอมทุกอย่าง" "งั้นก็ยอมรับมาก่อนสิ ว่าเป็นเมียพี่"
“ปัง!!” สิ้นเสียงดัง...! ลูกกระสุนที่ถูกเหนี่ยวไกระเบิดออกมา พุ่งตรงตามคำสั่งของมันโดยไม่หันกลับไม่คิดจะหยุดหรือชะลอใด ๆ แต่แล้ว...! ใครบางคนที่วิ่งแทรกเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวกลายเป็นเป้าหมายทันที!!
ให้ตายเถอะถึงแม้พลังวิญญาณจะเต็มขั้นเหมือนเรื่องอื่นๆ แต่ไหงวิญญาณยุทธ์ของข้าถึงได้เป็นไดอารี่ธรรมดาๆกัน!! ไหนล่ะวิญญาณยุทธ์มังกรสุดเท่ ไหนล่ะวิญญาณยุทธ์คู่สุดโกง?? ทำมายยย!!!
ปู่เพียงอยากนอนอ่านหนังสือในวัยเกษียณ เหตุไฉนถึงได้มายืนไหลบนท้องถนน ไถลลงพื้นหญ้าเขียวชอุ่ม พุ่งชนของแข็งจนสลบไปแบบนี้กันเล่า