ซูหวานหว่านตัวประกอบหญิงไร้อนาคตในหนังสือนิยายยุค 70 ถูกแม่สามีผลักจนคลอดก่อนกำหนด น่าเสียดายที่เด็กรอดแต่เธอไม่รอด และเด็กน้อยกลายเป็นลูกของนักอ่านผู้ไม่พอใจในชะตากรรมของตัวละครแทนแม่เลี้ยงดอกบัวขาว

"ผมไม่ได้งี่เง่า ลองคิดให้ดีสิ คุณแค่รำคาญ...ไม่สิ แค่ไม่รัก"

เพียงเพราะเด็กน่าสงสารคนนี้มีรัศมีบุญญาธิการสูงส่งและเรียกนางว่าแม่ นางจึงตัดสินใจรับเลี้ยงไว้ หารู้ไม่ว่าเด็กคนนั้นเป็นโอรสของฮ่องเต้ และเมื่อนางกลายเป็นมารดาแล้วก็เท่ากับนางกลายเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้ด

ชาติแรก เฟิ่งหลันถูกพรากชีวิตไปอย่างไม่ยุติธรรม ชาติที่สอง เธอได้เริ่มต้นใหม่ในโลกที่แตกต่างและใช้ชีวิตตามใจปรารถนา แต่เปลวเพลิงแห่งความแค้นยังคงลุกโชนในหัวใจ ทว่าโชคชะตากลับพลิกผัน ส่งเธอกลับมาเกิดให

หวังหมิ่นเอ๋อเป็นบุตรสาวลูกติดของคหบดีหวังที่แต่งงานใหม่มีบุตรสาวอีกหนึ่งคน สองแม่ลูกเกลียดชังและพยายามกลั้นแกล้งและกีดกันทุกทางไม่ให้หมิ่นเอ๋อได้ใกล้ชิดบิดา จนเขาห่างเหินกับบุตรสาวคนโตไปเมื่อเติบโต

ความแค้นชักนำเธอและเขาให้มาพบกัน เธอรักเขา แต่เราไม่ได้รักกัน

เมื่อคำว่าจอมยุทธ์ไม่ได้วัดกันที่ฝีมือ แต่วัดที่ลมหายใจสุดท้าย เจ้าจะเลือกปกป้องใคร?

ความฝันกับโอกาสที่เธออยากได้มันต้องแลกด้วยทุกอย่างที่มี...//“ตราบใดที่เธอยังเป็นศิลปินในค่ายของฉัน เธอก็คือคนของฉัน และฉันขอสั่งให้เธอห้ามยุ่งกับผู้ชายทุกคน”

จิ๊ดริด เด็กน้อยตัวอวบ เธอคือนางฟ้านำโชคของทุกคน เธอมีพ่อและแม่ชื่อวรรณารี ซึ่งก็ไม่แปลกตราบใดที่ชีวิตมีความสุข แต่วันหนึ่งดันมีพ่อชื่อพีรายุขึ้นมาโดยที่แม่วรรณารีไม่ยินยอมนี่สิ เธอจะทำยังไงดี?

จากเทพธิดาโอสถสวรรค์สู่บุตรีแม่ทัพที่ถูกตราหน้าว่าขยะ แม้พลังเทพสลายไป แต่ยังมีความรู้และมิติโอสถ นางจะพลิกชะตา ทวงแค้น และเหยียบย่ำคนชั่วให้สิ้น

ชีวิตนี้มืดมนสิ้นหวังมาเนิ่นนาน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่นางถูกสงสารเห็นใจในเคราะห์กรรม ได้รับความรักจากผู้เป็นสามี ได้ความสำคัญมากกว่าอนุอีกสี่และฮูหยินเอกผู้เพียบพร้อม

“เธอคือผู้หญิงที่เขาเกลียด... แต่กลับต้องแต่งงานกับเธอเพื่อทำลายให้ย่อยยับ” ธีรภัทรใช้พิมพ์ดาวเป็นเครื่องมือแก้แค้น แต่เมื่อความจริงถูกเปิดเผย หัวใจที่เย็นชากลับสั่นคลอน... ระหว่างความแค้นกับความรัก

ลูกหน้าตาเหมือนพ่อมันขนาดนี้ยังจะถามอีกเหรอว่าลูกใคร

หล่อจนสาววิ่งตาม เป็นดาวติ๊กต๊อกยอดฟอลหลักแสน สตอรี่แน่นยันตีสอง แต่ต้องมานอนห้องเดียวกับไอ้เกย์หน้านิ่ง ชีวิตกูแม่งโครตซวย!

ในค่ำคืนหนึ่งที่ชะตาพัดพาให้ประสบพบกับเคราะห์ร้าย ชินชิว หลัน มีชีวิตรอดมาได้จากการช่วยเหลือของบุรุษผู้หนึ่งที่เดินทางผ่านมา นางซาบซึ้งในบุญคุณ และมุ่งมั่นที่จะตอบแทนเขา... นางตกลงและยินดีที่จะช่วยเขา

‘กัดหัวได้กัดไปแล้ว’ ‘ไอ้อินิกม่าคนนี้’ เขมจำได้ขึ้นใจเชียวล่ะ จำได้ชนิดที่เขาไม่มีทางลืมเลือน จำฝังใจ และจะจำไปจนวันตาย ‘เด็กเส้น’ เป็นคำที่เขมใช้เรียกแทนชื่อของอินิกม่าหนุ่มไปเสียแล้ว

“ฉันรู้ว่าฉันไม่เคยพูดออกไป...แต่การอยู่ใกล้เธอ ทำให้ฉันรู้สึกว่ามันไม่เหมือนกับใคร”

“ข้า...ไม่กินมนุษย์” ดวงตาสีดำลึกไร้แสงของมังกรดำ จ้องเขานิ่ง “แต่เจ้าเหมาะสมจะ...วางไข่ให้ข้า” “……ว่าไงนะ มังกรโรคจิต!?”

ผมชื่อมีน นักเคมีสติเฟื่องพูดภาษาคนไม่รู้เรื่องดันไปตกหลุมรักคุณหนูเจ้าของบริษัทกำจัดแมลง เพียงเพราะหน้าเหมือนดาราหนังผู้ใหญ่ในดวงใจ แต่ใครคิด ภายใต้ใบหน้านั้นกลับเป็นมนุษย์วันอังคารผู้แบกโลกไว้ทั้งใบ

ในคืนที่สายลมพัดพาเสียงสะกิดจากอดีต เขาได้พบกับ “เธอ” วิญญาณลึกลับที่ผูกพันกับแหวนโบราณ วงจรแห่งคำสัญญาที่ไม่เคยถูกลบเลือน จากชายหนุ่มผู้ไม่เคยเชื่อในสิ่งเหนือธรรมชาติ