บันทึกการเดินทางของหญิงสาวในยุค 70 ที่ได้ย้อนเวลากลับมาพร้อมมิติส่วนตัวและความทรงจำของยุค 2000 เพื่อหาความหมายของคำว่า เศรษฐินี

คนเราจะสามารถรักคนที่เคยทำร้ายเราได้จริง ๆ เหรอ

เมื่อสามีได้รับพระราชทานสมรส นางไม่ต้องการใช้สามีร่วมกับใคร จึงหย่าสามีแล้วเข้าสู่สนามรบเ ออกศึกร่วมกับอันอ๋องอย่างกล้าหาญ นำไปสู่ตำแหน่งชายาอ๋องที่สตรีทั้งเมืองหลวงไม่เคยเอื้อมถึง

"เมื่อจิตวิญญาณซามูไรตื่นขึ้นในโลกแห่งเทพเซียน—ดาบยาวหนึ่ง มือสั้นหนึ่ง และหลักห้าห่วงจะนำทางเขาสู่เส้นทางใหม่...ที่แม้ฟ้าดินยังต้องเปิดทางให้"

“ทำไมกูต้องเสียใจ อย่างมาก กูก็แค่เก็บมันตาวีร์กลับมาเป็นนางบำเรอของกู แล้วกูก็แต่งงานกับเขมตามหน้าที่ที่กูควรทำ ก็แค่นั้น”

ทะลุมิติมาเป็นหัวหน้าโจรที่กำลังจะอดตาย...ชีวิตนี้คงต้องปล่อยเน่า! แต่ใครจะคิดว่าในค่ายจะมี "บ่อน้ำ" ที่ดูดวิชาชาวบ้านได้! "ในเมื่อสวรรค์มีเซียนกับเทพธิดา...งั้นข้าก็ปล้นต่อไปได้เรื่อยๆ เลยสิ?"

ระบบลงชื่อเข้าใช้: วันพีซ, ดาบพิฆาตอสูร และอื่นๆ

"ผู้หญิงอย่างคุณ ไม่เหมาะสมกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น...นอกจากผม"

*You never walk alone* นี่เป็นประโยคที่ฉันจะมอบให้กับเขา ตั้งแต่เราได้เจอกัน ฉันไม่เคยคิดว่าเรื่องประหลาดจะเกิดขึ้นกับตัวเอง เรื่องมหัศจรรย์กับตัวละครที่ฉันชอบ ไม่เชื่อว่าจะเกินขึ้นจริงกับตัวเอง

เขาโชคดีได้กลายเป็นฮันเตอร์สายรักษาซึ่งหาได้ยากในโลกแฟนตาซีนี้ ทว่าทั้งที่คิดจะทำงานสบายๆค่าแรงดีกับฝั่งพระเอก ดันต้องกลายมาเป็นกล่องปฐมพยาบาลให้กิลตัวร้ายที่ใช้งานหนักเยี่ยงทาส โดยมีดีแค่จ่ายหนักกว่า

มีมี่ต้องแต่งงานเข้าตระกูลคู่อริ เพื่อรับผิดชอบต่อการกระทำผิดกฎระหว่างเขตของน้องชาย หลังจากแต่งเข้าไปเกิดปัญหาไม่เข้าใจกัน หญิงสาวจึงหนีกลับตระกูลพร้อมกับสิ่งมีชิวิตน้อย ๆ ในท้อง

หอบลูกในท้องจากลาผู้ชายคนนั้นนานถึงเจ็ดปี แต่ต้องกลับไปหาเขาเพราะลูกชายร้องขอพบเจอปะป๊าก่อนเข้ารับคีโม “หนูไม่เคยเห็นปะป๊าเลย หนูอยากเจอ อยากรู้ว่าปะป๊าใจดีไหม”

"เขาเคยเป็นแค่นักเวทไร้ค่า ที่ถูกโยนทิ้งราวกับเศษขยะ…" ในความมืดของดันเจี้ยนชั้นลึกสุด เขารอดมาได้ ด้วยพลังต้องสาปที่แม้แต่เทพยังเกรงกลัว วันนี้ เขากลับมาอีกครั้ง... ไม่ใช่เพื่อขอความเมตตา …แต่เพื่อสา

กรรมในสิ่งที่ก่อ จักสนองคือแก่ผู้กระทำ

หลี่ฉางอัน คือชายหนุ่มผู้ทะลุมิติมาพร้อมระบบสุดโกง แต่แทนที่จะออกไปสร้างชื่อในยุทธภพ เขากลับขอใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ในเมืองเล็กๆ เปิดบ้านเช่า และมีความสุขกับการ "เช็คอิน"

มู่เฉินได้มาเกิดใหม่บนทวีปโต้วหลัว แต่ระบบได้บอกให้เขาฝึกฝนโต้วฉี

ผู้คนเรียกมันว่า "ซอมบี้!" แต่ทันใดนั้นเองที่ความทรงจำของเอมิยะ ชิโร่และบุคคลที่ไม่สามารถระบุได้ได้ไหลเข้าสู่สมองของเขา! แต่ถึงแบบนั้นโลกนี้ก็มีพลังเวทย์อยู่น้อยนิด เขาจะสามารถผ่านพ้นวิกฤตนี้ได้ไหมนะ?

"เจ้าสนใจแลกเปลี่ยนของพวกนี้กับบางสิ่งหรือไม่" "ข้าไม่มีเงินไม่มีสิ่งของ แต่ข้าอยากได้จริงๆข้าต้องเอาสิ่งไหนแลกกับท่านได้บ้าง" "ง่ายมาก เจ้าแค่ใช้ระดับพลังของเจ้ามาแลก" "นี่เป็นกฏการแลกเปลี่ยน"

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว

โลกทั้งใบต่างล้วนถูกขับเคลื่อนด้วย “หน่วยวัด” แล้วถ้ามีคนหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงหน่วยของความเป็นจริงในสิ่งที่เขาต้องการได้ล่ะ? หนึ่งบาท กลายเป็นหนึ่งดอลลาร์.. หนึ่งกิโลกรัม กลายเป็นหนึ่งตัน!!