เมื่อบ้านเมืองขาดแคลนคนดี คนชั่วผุดขึ้นมามากมาย เด็กน้อยทั้งห้าคนผู้รอดชีวิตจากการสังหาร กลายเป็นตัวแทนของเทพผู้พิทักษ์ พวกเขาจะช่วยปกป้องและผดุงความยุติธรรม จากโชคชะตาที่โหดร้ายนี้เอง

เมื่อพ่อหม้ายลูกแฝด จำเป็นต้องหาพี่เลี้ยงมาช่วยดูแลลูกแฝดแสนซนในช่วงปิดเทอม และปฏิเสธไม่ได้กับพี่เลี้ยงที่แม่เลือกให้ จึงต้องอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน ความซุกซนจึงบังเกิดใน "พ่อหนูโสดพี่คนสวยช่วยจีบที"

ลู่ซือ : “เรื่องอันใดกันทำให้เจ้าถึงกับกล้าเสี่ยงโดนลงโทษหนักลอบเข้ามาพบข้าที่นี่ในยามนี้” ชิวเยียน : “ข้าต้องการทวงคืนความเป็นธรรมให้กับตนเองเจ้าค่ะ” ชิวเยียนเอ่ยด้วยสายตามุ่งมั่น

ทุกอย่างกำลังดำเนินไปด้วยดีสำหรับเขา: งานที่ทำมีรายได้ดี รถยนต์ บ้าน แต่แล้วเขาก็ถูกโยนเข้าสู่โลกแห่งอมตะ ในร่างของเจดบิวตี้!

“ตอนที่แอบชอบพี่ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้ ฉันคิดว่า... คงได้แค่แอบชอบพี่ตลอดไป”

สวีเช่ออาจารย์ห้องบ๊วยของโรงเรียน เกิดได้รับพลัง ‘ระบบอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่’ ราวนี้แหละเขาจะทำให้เหล่าลูกศิษย์ขึ้นสู่คลาส SSS ให้ได้!

คุณได้ใจคนเลวบ่อยหรือรวี ถึงได้รู้ดีเหลือเกินว่าต้องทำอย่างไร

"ดวงตา" ของเขาคือผู้ชี้ชะตาทุกสรรพสิ่ง! เขาไม่ได้เพียงแสวงหาอสูรที่แข็งแกร่งที่สุด... แต่เป็นผู้มองเห็น "สายเลือด" ที่จะกลายเป็นตำนาน!

นี่คือชีวิตชาติที่สามแต่ตัวฉันยังจำชีวิตสองชาติที่ผ่านมาได้ ตอนนี้ฉันได้กลับมาใช้ชีวิตในชาติแรกของตัวเอง เรื่องที่ทำผิดไปขอแก้ไขแต่ไหง่อายุดันสั้นลงคะเนี่ย

‘คนอื่นทะลุมิติมามีแต่คนรุมรัก ทว่าตั้งแต่ข้าฟื้นมามีแต่คนจะฆ่า’

ไอ้ข้าว ไอ้คนโง่ รักเขาฉิบหายแต่เขาไม่รัก!!!

"ผู้หญิงอย่างคุณ ไม่เหมาะสมกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น...นอกจากผม"

หากมีโอกาสอีกครั้ง จะไม่ยอมให้ตัวเองมีชีวิตเฮงซวยเช่นนี้อีก..

“ต่อไป ไปเป็นน้องอ้ายเหนือเลยนะ ไม่ต้องมาเป็นน้องพี่แล้ว พูดอะไรก็ไม่ฟัง” .....“ไม่เอา เราไม่อยากได้น้ำปิงเป็นน้องสาว” ....“เชอะ ! น้องก็ไม่อยากได้อ้ายเหนือเป็นพี่ชาย” ....“เราพูดเองนะ จำไว้ให้ดีล่ะ"

เมื่อมารสวรรค์ผู้เคยเหยียบย่ำศัตรูนับพัน กลับฟื้นในโลกที่อสูรต่างมิติครองเมือง… เธอไม่เลือกพิชิตสงคราม แต่จะสร้าง “บ้าน” ที่แม้เทพหรือปีศาจก็ต้องหยุดย่างกราย ( แนว slow-life fantasy )

โลกทั้งใบต่างล้วนถูกขับเคลื่อนด้วย “หน่วยวัด” แล้วถ้ามีคนหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงหน่วยของความเป็นจริงในสิ่งที่เขาต้องการได้ล่ะ? หนึ่งบาท กลายเป็นหนึ่งดอลลาร์.. หนึ่งกิโลกรัม กลายเป็นหนึ่งตัน!!

เมื่อนางอย่างเป็นเพียงนักเวทย์ธาตุผสมธรรมดา แต่คนรอบข้างไม่เห็นด้วย จึงทำได้เพียงก้าวออกจากหมู่บ้าน เพื่อใช้ชีวิตตามที่ปรารถนา

“ช่างเหลวไหลยิ่งนัก ไม่น่าเชื่อว่าจะมีสตรีหน้าด้านไร้ยางอายถึงเพียงนี้ เสนอตัวเองแลกกับทรัพย์สินเงินทองและชื่อเสียงเกียรติยศ ช่างไม่ละอายต่อตนเองและผู้ให้กำเนิดเลยจริงๆ” จางเหว่ยกล่าวตำหนิจื่อเหยา

“ถ้ามึงอยากมีผัวมากนัก” หมอแสงคำรามลั่น วินาทีความโกรธความรำคาญครอบงำจิตใจ ปากเหยียดตรงน่าเสน่หาก็เผลอปลดปล่อยวาจาผูกรัดมัดตัว “ก็มาเป็นเมียกูนี่มา !”