- 54
- 8.07K
- 23
- 0 (0)
ลี่จังเป็นผู้ชายที่อยากท้องได้เหมือนผู้หญิงแต่น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสนั้นเมื่อตัวเองเกิดเป็นชายร่างใหญ่แม้แต่แฟนก็ยังไม่มีจึงทำให้จากนักต่อสู้ใต้ดินมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต~
ลี่จังเป็นผู้ชายที่อยากท้องได้เหมือนผู้หญิงแต่น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสนั้นเมื่อตัวเองเกิดเป็นชายร่างใหญ่แม้แต่แฟนก็ยังไม่มีจึงทำให้จากนักต่อสู้ใต้ดินมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต~
จากเด็กกำพร้าในศตวรรษที่ 21 ได้มาเกิดใหม่ในครอบครัวที่อบอุ่นทว่ายากจนในยุค 80 เด็กทารกอย่างเธอจึงต้องพลิกวิกฤตครอบครัวให้จงได้
เจียวหัว คุณชายพอร์ซเลนรสนม ผมยาว ดวงตาสีเกาลัดผู้เกลียดชีวิต เกลียดตัวเอง เขาเสียใจในวันใกล้ตาย เขาจำได้ว่าตัวเองหลับเฮือกสุดท้าย พอลืมตาก็อยู่ที่นี่ เกิดใหม่ในตอนที่เรากำลังร้าวฉานได้ที่ ปี 2041
ลูกสาวอย่างจิ่งเหมียนถูกแม่แท้ ๆ รวมหัวกับพี่สาวต่างแม่ผลักลงไปสู่นรก เมื่อเธอมีโอกาสกลับมาเกิดใหม่ เธอจะเลิกแยแสพวกเขาและใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีที่สุด จากนี้ไปอย่าเอาคำว่าครอบครัวมากดหัวเธออีก!
เมื่อทะลุมิติมาอยู่ในยุค 70's แล้ว มีแต่ต้องดิ้นรนเท่านั้นถึงจะอยู่รอด ไหนจะมีลูกติดอีกหนึ่ง คอยดูนะฉันจะยืนหยัดให้ได้เลย
เพียงแค่ต้องการหนีจากคู่หมั้นที่พ่อจับยัดเยียด…ใครจะคิดว่าจะกลายมาเป็นข้อตกลงอันตรายกับมาเฟียร้ายที่พร้อมจะกลืนกินทั้งหัวใจและอิสรภาพของเธอ!
'นาง' คือเด็กกำพร้าที่ถูกจวนโหวรับมาเลี้ยงดู ส่วน 'เขา' คือพี่ชายผู้ไม่เคยไว้ใจใคร แต่สุดท้ายกลับเป็นตนเองที่พ่ายแพ้ให้กับรอยยิ้มอบอุ่นและแววตาไร้เดียงสานั่น
ชาติแรก เฟิ่งหลันถูกพรากชีวิตไปอย่างไม่ยุติธรรม ชาติที่สอง เธอได้เริ่มต้นใหม่ในโลกที่แตกต่างและใช้ชีวิตตามใจปรารถนา แต่เปลวเพลิงแห่งความแค้นยังคงลุกโชนในหัวใจ ทว่าโชคชะตากลับพลิกผัน ส่งเธอกลับมาเกิดให
"ร้ายนักนะยัยตัวแสบ คนอย่างเธอต้องเจอคนอย่างฉัน" ............
ตอนเขียนก็ทำให้ตัวละครหื่นสนองนี้ดคนอ่าน แต่ใครจะรู้ว่าสิ่งเหล่านั้นกลับจะหันมาทำร้ายเขาเอง!
ชาติที่แล้วต้องตายอย่างน่าอนาถเพราะโดนหักหลัง เมื่อมีโอกาสกลับมาเกิดใหม่ ‘โม่โยวจู๋’ ต้องกลับมาแก้แค้นผู้ที่ทำให้เธอตกต่ำและกลายเป็นเศรษฐินีอีกครั้งให้ได้!
ในเมื่อต่อต้านไม่ได้ก็เข้าร่วมมันเสียเลยแล้วกัน อย่างน้อยก็ไม่ได้เสียตัวฟรี ได้ความฟินแถมยังได้เงินใช้อีกตั้งหาก
เมื่อนักเขียนมือใหม่โชคร้ายเข้ามาอยู่ในนิยายตัวเอง โอกาสเดียวที่จะรอดก็คือไม่เล่นตามบท... ตัวแม่อย่างอันหนิงมีหรือจะยอมง่ายๆ ชีวิตจริงแสนห่วยเธอยังรอดมาได้นับประสาอะไรกับโลกนิยายแห่งนี้
เขาคงจะดูละครคุณอาพิศาลมากเกินไปสินะ ถึงได้จับตัวคนอื่นเขามากักขังไว้ที่บ้านกลางทะเลแบบนี้ นี่มันไม่ใช่หนังเรื่องจำเลยรักนะยะที่นางเอกจะตบแล้วพระเอกจะมาจูบ นี่มันชีวิตจริงมีแต่ต้องตบให้สลบเท่านั้น
เมื่อรักนางจึงทำทุกอย่าง ทั้งสกัดไม่ให้หญิงใดเข้าใกล้ท่านชินอ๋องชายยอดดวงใจของนาง แม้คนที่เขาพึงใจนางก็ระรานทุกครั้งเมื่อพบกัน ขอร้องท่านพ่อที่เป็นท่านราชครูเป็นอาจารย์เมื่อวัยเยาว์ของฮ่องเต้ ให้ขอพระราชทานสมรสให้แก่นางกับชินอ๋อง เมื่อได้เป็นพระชายาสมดังใจ เข้าหอคืนแรกนางก็วางยาปลุกกำหนัดเขาจนต้องตกเป็นของเขาสมใจนาง จากนั้นก็ทอดทิ้งนางไว้โดดเดี่ยวในเรือนท้ายจวนของเขา นางตรอมใจจนเดินลงไปในสระบัวข้างเรือน แต่เมื่อฟื้นมาอีกครั้งวิญญาณกลับเป็นใครอีกคนที่มาจากอนาคตไกล เมื่อตั้งสติว่าต้องใช้ชีวิตในร่างใหม่ หยางซิ่วอิงจึงจะหาทางหย่าร้างผัวที่ไม่ต้องการเราคนนี้ให้ได้ เฮ้อจะแคร์ทำไมกับผู้แค่คนเดียว หาผัวใหม่ดีกว่า แซ่บกว่านี้มีออกมากมาย 555
หลางหวา ศิษย์เอกของปรมาจารย์จอมเวทย์ แย่งวิญญาณของตนเองจากเงื้อมมือมัจจุราชมาได้ ทว่ากลับต้องมาอยู่ในร่างไร้ค่าอ่อนแอที่รองรับพลังเวทย์ได้เล็กน้อยเท่านั้น
เธอแอบรักเขาตั้งแต่นมยังไม่ตั้งเต้า พอโตเป็นสาวเขาบอกคิดแค่พี่น้อง
หลี่เหมย เจ้าของร้านอาหารชื่อดังที่ใช้ชีวิตสงบในเมืองเล็ก..แต่วันหนึ่งกลับต้องตายเพราะไฟไหม้ โจรชั่วบุกทำลายแคว้นบ้านเกิดนางแต่แล้วนางลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ คุณหนูอวี้เหลียน หญิงอ้วนตุตะ
อันยา ทหารรับจ้างชื่อดังในยุคอวกาศประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสนมที่เพิ่งคลอดลูกจนเสียชีวิตในตำหนักเย็น พอได้ความจำเจ้าของร่างเดิม บอกได้ประโยคเดียวว่า "คุณแม่ไม่ปลื้ม"
ขอยกระดับจากเพื่อนบ้านรั้วติดกัน มาเป็นคนของใจจะได้ไหม?