“เจ้ากล่าวจบแล้วรึ” “ยังไม่จบ—” “ยังอีกรึ” “...ท่านนี่มัน— โอ๊ย ข้าไม่อดทนรอแล้ว ข้าจะไปเรียนท่านผู้นำประเดี๋ยวนี้!”

‘นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องของทายาทตระกูลโรงกลั่นสุราที่มีประวัติยาวนาน เกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตขณะเข้าไปเที่ยวในบาร์โฮสและทะลุมิติไปเป็นนางร้ายในนิยาย’

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว

วันสิ้นโลก คนกลายเป็นซอมบี้ สัตว์พืชกลายพันธุ์ คฤหาสน์ตระกูลเพ่ยเหลือเพียงเด็กน้อยสามขวบ พ่อแม่และพี่ๆ ต่างกระจัดกระจายข้างนอก พวกเขาจะหาทางกลับมาพบเธอได้ทันหรือไม่?

ดวงจิต?ในร่างชายหนุ่มเลี้ยงน้องชาย มีซิกเซ้นส์พิเศษ บ้านมั่งคั่งแค่ครอบครัวลำเอียงต้องงัดสกิลปากดีสู้ มีประตูทะลุมิติค้าขายกับหิมพานต์ ไม่ได้พักร้อนสบายๆถูกบีบให้กำจัดอวิชชา เงินซื้อไม่ได้ถ้าไม่มากพอ

ทำไมถึงเหมือนร่างกายถูกทรมานอย่างนี้ รู้สึกเจ็บไปหมดโดยเฉพาะแผ่นหลัง ใช่แล้วเธอถูกรถชนเพราะเธอเดินไม่ดูทาง หลังจากไปเห็นภาพบาดตาของสามีกับผู้หญิงคนอื่น แต่ทำไมเธอไม่อยู่ที่โรงพยาบาลกัน นี่มันที่ไหน

เพราะสมบัติที่เพิ่งเก็บมานั้นมีค่าจนล่อตาล่อใจคนชั่ว พวกเขาจึงอาศัยที่นางกับสามีไร้ทายาทสืบสกุล มากดดันให้รับหมาป่าตาขาวคนหนึ่งเป็นลูกบุญธรรม แต่นางกลับเลือกเด็กไร้ที่มาดีกว่ารับเลือดชั่วมาดูแล!!!

“ตั้งใจเจาะถุงยาง? ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเขาไล่ตะเพิดเธอไปแล้ว แต่ฉันจะเมตตาให้เธอคลอดก่อน แล้วค่อยเฉดหัวเธอทิ้ง“

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!

เขาส่งเสียเธอเรียน แลกกับการที่เธอต้องเป็นเมียลับของเขาตั้งแต่อายุ 17 พอเรียนจบ เธอก็อยากโบยบินหนี เธอคิดว่าที่เขาลงทุนไปตั้งเยอะ แล้วได้แค่จูบกับกอด มันคุ้มแล้วเหรอ 1 ปีจากนี้ไป เธอต้องชดใช้ให้คุ้ม

ชาติที่แล้วเพราะทะนงตนว่าเป็นคนเกิดใหม่ มองครอบครัวด้วยสายตาคนนอก เป็นต้นเหตุให้ครอบครัวต้องตาย แต่สุดท้าย เขาได้ย้อนเวลากลับมาก่อนที่จะเกิดหายนะ ชาตินี้เขาจะไม่ใช่เหยืออีกต่อไป

มองเห็นอนาคตการตายของผู้อื่นไม่พอ ยังรับรู้ว่าตน 'เซี่ยชิงเหยา' เป็นตัวละครหนึ่งในนิยาย มิหนำซ้ำนางเอกของเรื่องยังไม่ธรรมดา เป็นถึงนักเขียนนิยายที่ต้องการให้เธอตายตลอดเวลาอีกต่างหาก บ้าที่สุด!

เพราะความค้างคาใจจึงเค้นทุกอย่างย้อนคืนสรรพสิ่ง แลกโอกาสเริ่มต้นใหม่ก่อนหายนะกลืนกิน ก่อร่างสร้างฐานรากที่แข็งแกร่ง เพื่อต้านทานทุกภยันตราย แต่มันผิดพลาดตรงไหน ไม่เหลือความทรงจำ ซ้ำเป็นเด็กตัวนิดเดียว

นางทำหน้าที่เทพประจำอารามร้างนานหลายพันปี ตอบรับคำขอของผู้คนมากมาย ดันตกม้าตายเพราะรับข้อตกลงจากเด็กคนหนึ่ง เมื่อเปลี่ยนอะไรไม่ได้นางก็พร้อมใช้ชีวิตอย่างเต็มที่สักครั้ง ข้าจะไม่ยอมให้ใครมารังแกง่ายๆ

ชาติก่อนนางถูกคู่หมั้นทรยศจนตายทั้งเป็นทั้งตระกูลล่มสลาย แม้แต่วาระสุดท้ายยังเกือบถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรี หวนชะตากลับมาในครานี้นางสาบานว่าจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิมอย่างครานั้นเด็ดขาด!

ยั่วกันไว้ขนาดนั้น แต่ดันมาชิงหลับก่อนเนี่ยนะยัยบ๊อง

หลินซินเยวี่ยย้อนวัย 19 ทวงคืนชีวิตจากจุดจบ 'เจ้าสาวแลกเปลี่ยน' ที่แสนรันทด เธอขอสาบานว่าจะฟาดคืนทุกคนที่ย่ำยี แก้ไขอดีตเพื่อช่วยพี่ชายพี่สาว และทวงคืนความรักกับอนาคตที่ถูกแย่งชิงไปให้ได้!

"กระจกวิเศษ...บอกข้าเถิด ผู้ใดงามเลิศในปฐพี" ใครจะเชื่อว่ากระจกวิเศษนั้นดันพา สโนไวท์กับเหล่าคนแคระย้อนเวลาไปในอดีต เจอดะดี๊ ม้อมมี่ ในวัยไล่เลี่ยกับตัวเอง เอาละสิ เอาละสิ เอาละสิ!!!

อุ๊ย ผู้หล่อ นี่ๆ รู้จักฮันเตอร์วอริเออร์ไหม?