"หนาวไม่ไปเด็ดขาด" เมื่อ โอบหนาว ลูกคุณหนูผู้ร่ำรวยต้องถูกบังคับให้มาใช้ชีวิตอยู่ภายในไร่องุ่น มิหนำซ้ำคนที่เขาเคยมีอะไรด้วยยังเป็นถึงพ่อเลี้ยงเจ้าของไร่องุ่นปฐพีที่เขาอยู่อีกต่างหาก

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ไม่คิดเลยว่าการนอนแช่น้ำคลายความเมื่อยล้าจะทำให้เธอย้ายมาอยู่ในโลกแห่งอสูร เธอจะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร เมื่อมีอสูรรูปหล่อสวมชุดหนังอยู่ทุกหนทุกแห่ง อะไรนะ เสือขาวและหมาป่าสีเงินอยากแต่งงานกับฉัน?

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

(3P) มีปณิธานอยากเปิดฮาเร็มหนุ่มหล่อ แต่คนแรกที่จับสวบดันเป็นหัวหน้าแก๊งมังกรเขียว ส่วนคนสองที่ซื้อกินดันเป็นหัวหน้าแก๊งเสือขาว...อยากเหมาหมดหรอกนะ แต่ทั้งคู่เป็นศัตรูกันนี่สิ!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

นักฆ่าเกิดใหม่ครั้งที่สองในร่างหวังเย่วซินที่ย่าแท้ ๆ ขายให้กับพ่อค้าทาส นั่นไม่ใช่ปัญหานางมีเงินที่ซ่อนไว้ ไถ่ตัวเองแล้วสร้างฐานะใหม่ เป้าหมายในชาตินี้คือขัดเกลาส่งเสริมน้องชายให้เป็นจอหงวน

ในคืนดวงดาราฉายแสงก่อกำเนิดสตรีที่แฝงกายเป็นบุรุษ ด้วยมนต์จันทรานำพา "เปรมรดา" สาววิศวะจากยุคดิจิทัลต้องมาอยู่ในร่าง "สวี่ร์ชิงชิง" บุตรสาวแม่ทัพใหญ่ กงล้อแห่งชะตายังคงไม่หยุดหมุน เธอจะเป็นเช่นไรต่อไป

อวิ๋นถิงถูกฆ่าตายอย่างปริศนา และตื่นมาในร่างของเมิ่งต้า เด็กสาวในชนบทยากจนที่ต่างแคว้น ทว่าชีวิตของเมิ่งต้าก็หาได้สุขสงบดั่งที่อวิ๋นถิงใฝ่ฝันไม่...นางจึงต้องสร้างชีวิตอย่างที่นางปรารถนาด้วยตนเอง!

“เด็กคนนี้เป็นลูกผมใช่ไหม ถ้าเลี้ยงให้ดีไม่ได้ผมจะเอาแกไปเลี้ยงเอง” “เอาอะไรมามั่นใจว่าอะตอมเป็นลูกอาจารย์คะ”