ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

3,700ปีที่เเสนเงียบเหงาและหวาดหวั่นเธอได้แต่ภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้า แต่บางทีการเป็นหินไปอีกล้านปีก็ดีกว่าอยู่กับพวกจูนิเบียว!!!

ชีวิตที่สองที่ฉันได้รับภายในโลกของโจรสลัด ฉันจะขอเปิดม่านการแสดงและปิดมันลงด้วยมือของฉันเอง

อาเซ่อหลิงคือสตรีบรรณาการที่รัชทายาทปรารถนาจะครอบครอง ในระหว่างทางขบวนเจ้าสาวกลับถูกจู่โจมกลางหุบเขาด้วยฝีมือของ'สองจอมโจร' ฝาแฝดผู้มีนิสัยแตกต่างกันราวน้ำกับไฟ ทว่าหัวใจนางกลับต้องการพวกเขาทั้งสองคน!

ฉิบหายจริง ๆ ค่ะ ดันมาเกิดเป็นฝาแฝดของโชโตะคุงซะได้ แล้วอีแบบนี้ฉันจะเอาชีวิตรอดในบ้านหลังนี้ยังไงวะ

“ผมไม่ใช่คนแสนดีมาก่อน แต่กับพี่...ผมอยากเป็นคนดีที่คู่ควรครับ”

เสาหลักเหมันต์ผู้นั้นมีอาจารย์คนเดียวกับเราและกิยูซัง แล้วท่านก็ยังเป็นบุตรบุญธรรมของท่านเจ้าบ้านด้วย เป็นคนที่สูงส่งและเก่งกาจมาก...แต่ทำไม ‘กลิ่น’ ของท่านกลับไม่ใช่มนุษย์ล่ะ!? -คามาโดะ ทันจูโร่

คนล้อไม่ท้อคนโดนไม่ถอย ทำทุกอย่างเกินเพื่อนแล้วเพราะเป็นแรงงานโซน [Senku x OC | โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น] "อย่าไปคิดมากเลย สองคนนั้นมันไม่มีความคิดเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เลยอย่าฝืนพายเลย" "จะจริงเร๊อ"

ธิดาจากแดนชมพูทวีป...สู่นางทาสในตำนานวังทองขององค์ราชันไอยคุปต์ แต่แล้วเธอได้ทลายกำแพงหัวใจปิดตายของ ‘ฟาโรห์หัวใจหิน’ ผู้ยิ่งใหญ่แห่งผืนทรายยามรัตติกาล ให้ยอมศิโรราบต่อความรักที่ไม่อาจซ่อนเร้นนี้ได้

"ฉันไม่ใช่สุนัข... ที่จะมาดีใจเวลาถูกนายมาลูบหัวนะ"

แม้แต่แสงสกาวจากดวงดารายังไม่พรั่งพราวเท่าดวงตาของเธอยามมองมา อาจเพราะแบบนั้นราชาแห่งโลกกลางคืนถึงได้ถนุถนอมเธอไว้ในส่วนหนึ่งของหัวใจอันมืดมน ALL FOR ONE x OC -END-

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

คนที่มาจากอนาคตกลายเป็นปรมาจารย์ของโลกแห่งอดีต คนที่อยู่ในอดีตถูกครอบงำโดยคนที่อยู่ผิดที่ผิดทาง อู๋หมิงลืมเลือนตัวตนลืมเลือนอดีต ทว่าเมื่อได้พบกู้หรง นางกลับถูกอดีตไล่ตามหลอกหลอน

สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ

ซาโต้ซังน่ะใจดี -- จริงๆนะ?

"รู้ใช่ไหมว่าเธอคือคนของฉัน" "รู้สิ" "งั้นรู้ใช่ไหม ว่าฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป ต่อให้เธอจะหนีไปสุดขอบโลกหรือจะตายหนีไป ฉันก็จะตามเธอกลับมาไม่ว่าจะนรก" "ทำไมไม่เป็นสวรรค์" "เพราะเราเป็นคนเลวไงที่รัก"

ไอช่าถูกส่งมาสุเมรุก็ว่าแย่แล้ว...แต่แย่กว่าคือได้เงาตามตัวอย่าง 'อัลไฮธัม' แถมมาเนี่ยสิ!

หลังจากดับอนาถเพราะเกาลัดติดคอตาย เธอก็ได้อิเซไกเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านขายโลงศพในนามิโมริ แต่จกป๊อปคอร์นนั่งดูชาวบ้านตีกันมาได้ตั้งสิบปี อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการซ่อนศพซะงั้น!

เขียนอ่านเอง

ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)