เมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายอยากให้ลูกๆสานสัมพันธ์ เขาไม่ได้ปฏิเสธแต่ขอยื่นเงื่อนไขแทน โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอรู้ตัวตนของเขาตั้งแต่แรกแล้ว

ถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจแม้จะเจ็บแค่ไหนก็ยังนิ่งได้ “ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่กูรู้จักพวกมึง เป็นไปได้ถ้ามีโอกาสเจอกันข้างนอกไม่ต้องทัก ยิ่งทำเป็นไม่รู้จักกันได้ยิ่งดีกูไม่อยากปืนลั่น เข้าใจนะครับ”

จู่ ๆ ผม.. ไม่สิ ฉันคนนี้ก็ได้มาเกิดใหม่ในโลกที่อย่างกับในแนวแฟนตาซี ในฐานะบุตรีของท่านเคานท์ และยังมีสกิลที่ได้รับในฐานะผู้กลับชาติมาเกิดตามประสาแนวต่างโลกด้วย จากนี้ก็จะขอใช้ชีวิตตามที่อยากมั่งล่ะ

"บ้านหลังนี้ไม่ได้ให้เช่า...แต่มันเลือกคนที่จะอยู่" "ในบ้านนี้...สิ่งที่อยู่เบื้องหลังประตูทุกบาน อาจไม่ใช่สิ่งที่คุณคิด"

เมื่อความตายกลายเป็นจุดเริ่มต้นใหม่ นางจะทวงคืนทุกหยาดโลหิตที่ต้องเสียไปอย่างสาสม ความรักของนางในชาติก่อนคือโง่งม ที่ทำให้ต้องสูญสิ้นทุกอย่าง แต่ในลมหายใจสุดท้าย นางก็ได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงอยู่เคี

หลังถูกพรากลมหายใจอย่างอยุติธรรมจากฮูหยินเอกของแม่ทัพใหญ่ในชาติก่อน นางจึงยินยอมสวมรอยวิวาห์กับแม่ทัพตาบอดผู้ที่ใครก็หยามเหยียดแทนบุตรีขุนนางขั้นหนึ่ง ด้วยมาดมั่นจะทวงคืนความเป็นธรรมให้แก่ตนในชาตินี้!

สงครามมันไม่เคยดี เหมือนกับการแก้แค้น

แต่ฉัน…ไม่ได้ไร้ซึ่งหนทาง ฉันมีพลังพิเศษ พลังในการย้อนกลับ 100 ครั้ง โอกาสที่จะเขียนชะตาชีวิตขึ้นใหม่ และนี่คือครั้งสุดท้าย ครั้งสุดท้ายที่ฉันจะย้อนกลับมาอีก

เพราะกลิ่นไม่ใช่เพียงแค่สัมผัสแต่ลึกซึ้งถึงอารมณ์ความรู้สึกเปรียบเสมือนเรื่องราวบทหนึ่ง.. และ ‘คุณ’ คือเรื่องราวนั่นที่ผมอยากสัมผัส...

"ทั้งตัวมึงกูไม่เห็นจะมีอะไรดีเลยสักอย่าง...ยกเว้นปาก" "ก็มีดีกว่าไอ้ตัวหน้าขนอย่างมึงละกัน แล้วก็เลิกวอแวกูได้แล้วหรือว่าอยากแดกผ้าใบกูก่อน ห้ะ!" "ถามหน่อยเถอะ มึงจะเลิกปากดีถึงกี่โมง"

พวกมันคือ 'ตัวเอก' ที่สวรรค์รักใคร่... ส่วนข้าคือ 'ตัวประกอบ' ที่ถูกลิขิตให้ตาย... แต่เสียใจด้วย บทละครนี้ ข้าขอเป็นคนเขียนตอนจบเอง!

‘นี่เจ้าพาข้ามาดูอะไรเนี่ย’ เยว่ซินบ่นกับเส้นสายสีทองที่นำทางนางมา แต่มันกลับล่องลอยไปที่เถ้าแก่เนี้ยผู้นั้นและลอยวนหยุดนิ่งอยู่รอบกายนาง ‘จะให้ข้าเข้าไปยุ่งเรื่องชาวบ้านให้ได้เลยสินะ เอาเถอะ..จัดไป’

ปึง!!! “โอ้ย” หญิงสาวร้องขึ้นหลังจากหน้าผากของเธอกระทบเข้ากับของแข็งอย่างแรง “ขอโทษครับๆ คุณเป็นอะไรมากไหมครับ” ชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างรู้สึกผิดพร้อมกับรีบเข้ามาดูอาการของหญิงสาวที่กำลังยกมือขึ้นกุมหัว

เมื่อลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองกลายเป็นโครงกระดูกขาวจั๊วะ เฟิงฉีฉีจึงต้องขุดหลุมฝังตัวเองทุกวัน ทั้งเพื่ออาบแดดเสริมแคลเซียมและดูดซับสารอาหารจากดิน

เพื่อต้าเว่ย เพื่อลูกทุกคน ข้าจึงต้องมาในยุคยากเข็ญ

ไป่หยวนจื่อผู้เป็นเจ้านายในโลกที่ล่มสลายได้เดินทางย้อนเวลาไปยังยุคโบราณเป็นสาวชาวนาที่หลบหนีความอดยากพร้อมกับครอบครัวของเธอ สงคราม ภัยแล้ง โรคระบาดเกิดขึ้นทุกที่ :ไม่ต้องตื่นตระหนกเธอมีเสบียงนับล้านใน

เมื่อก่อนข้าตามืดบอด ใช้เล่ห์กลแย่งชิงความโปรดปรานจากบุรุษผู้เดียว กลั่นแกล้งสตรีที่เขารักไว้ไม่น้อยสุดท้ายถูกเขาลงโทษอย่างโหดร้าย พอกันที! ข้าจะไม่เป็นมันแล้วชายาร้ายของไท่จื่ออำมหิตผู้นั้น!

"เจิ้น" คือโอรสสวรรค์ผู้ปกครองใต้หล้า...หรืออย่างน้อยก็เคยเป็น เมื่อต้องตื่นขึ้นมาในร่าง 'เกอ' ผู้อ่อนแอ ทั้งยังอยู่ในยุค 80 ที่แร้นแค้น ข้าวสารจะกรอกหม้อยังไม่มี!

หยางเจวี๋ยเติบโตมาโดยมีแม่เป็นนางร้ายแและเขาเพิ่งรู้เมื่อเขาตายไปแล้ว แต่แล้วเขาก็ได้โอกาสกลับเข้ามาในนิยายเพื่อแก้ไขเรื่องราวและบอกกับทุกคนว่า แม่ของผมไม่ใช่นางร้าย เพราะผมนี่แหละจะทำให้แม่เป็นนางเอก

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กสาวบ้านจนหนี้ท่วมหัวก็ว่าซวยแล้วแล้วต้องมาเป็นแม่ครัวส่วนตัวให้แม่ทัพปากเสียการที่เห็นคนเป็นแค่เครื่องมือ! เหลียนฮวาอดีตเชฟขนมหวานมือหนึ่งสัญญากับตัวเองว่าชาตินี้ฉันต้องรวย!