หลางหวา ศิษย์เอกของปรมาจารย์จอมเวทย์ แย่งวิญญาณของตนเองจากเงื้อมมือมัจจุราชมาได้ ทว่ากลับต้องมาอยู่ในร่างไร้ค่าอ่อนแอที่รองรับพลังเวทย์ได้เล็กน้อยเท่านั้น

"ไอจิ"เพิ่งจะเข้าใจคำว่าให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัวก็ตอนที่เธอจะต้องมาอยู่ในร่างของผีพราย ที่เธอเขียนเรื่องราวขึ้นมาเองและหากไม่อยากติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไป เธอต้องช่วยให้ตัวละครเด็กน้อยมีชีวิตใหม่

สตรีมเมอร์นี่เป็นยากไหม?

"เรื่องของเด็ก… ฉันจะรับผิดชอบ แต่ฉันจะไม่รับผิดชอบเธอ เพราะฉันไม่ได้รักเธอ"

[นักข่าว] : สาเหตุที่คุณออกสื่อน้อยมากเป็นเพราะอะไรคะ? [ฮันเตอร์ลูกหมี] : ผมเป็นฮันเตอร์ครับ ไม่ใช่ดารา

ชาติก่อนถูกคนที่ไว้ใจสังหารอย่างน่าเวทนา แม้ได้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกหนหนึ่ง แต่ดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายไปเสียได้ แล้วหนี้แค้นของข้าเล่า? ใครจะลือว่าวิปลาสก็ลือไปเถิด ข้าจะวิปลาสจริงๆ ให้ดู

เธอคือนักกีตาร์อัจฉริยะที่พยายามซ่อนตัวจากสายตาของโลก เขาคือเสียงที่ทั้งโลกต้องหยุดฟัง เมื่อต้องขึ้นเวทีเดียวกับซูเปอร์สตาร์ เสียงที่เคยเป็นบาดแผล อาจกลายเป็นการเยียวยา และเสียงหัวใจอาจดังชัดกว่าดนตรี

ของขวัญถูกคนรักนอกใจ เธอเลยไม่คิดรักใครอีก แล้วทำไมผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นถึงมาขอเธอแต่งงานล่ะ?

"แสนอร่อย" ร้านอาหารที่คุณพ่อแสนดีเปิดมาเพื่อลูกสาว แต่รสชาติระดับเทพกลับสยบดราม่าลูกค้าได้ทั้งเมือง! เตรียมพบความอุ่นรักที่จะทำให้คุณอิ่มใจ (และหิวโหย) จนหยดสุดท้าย

ก้าวพลาดเพียงครั้ง ไร้ซึ่งหนทางให้ย้อนกลับ

❝มึงมันก็แค่ภาระ❞ คำลวงที่เวคินใช้ไล่นับเก้า แต่เมื่อจะเสียดวงใจไปจริงๆ เขาก็พร้อมเป็นผู้ล่าที่โหดที่สุด เพราะภาระที่เคยไล่ส่ง วันนี้คือลมหายใจ สงครามชิงเมียเด็กจึงเริ่มต้นขึ้น ❝ใครแตะคนของกู มึงตาย❞

การแต่งงานที่เริ่มต้นด้วยความบาดหมาง...อาจลงเอยด้วย ความรักที่หวานที่สุดโดยไม่ตั้งใจ

"ชาติก่อนอดตายเพราะญาติชั่ว ชาตินี้ขอย้อนเวลามาขายหุ้นทิ้ง เทหมดหน้าตักตุนเสบียงล้านล้าน! ในขณะที่คนอื่นแย่งขนมปังขึ้นราเพื่อประทังชีวิตฉันกลับนั่งกินชาบูจิบไวน์ในวิลล่ายอดเมฆ... ใครหน้าไหนก็อย่าหวัง"

ใครว่าเทพเซียนต้องสุขุม? อาหนิงวัยสองขวบคนนี้จะพาแม่หนีตาย... แล้วป่วนหมู่บ้านให้รวยทั้งตระกูล!

ทางเข้าแห่งนี้ ว่ากันว่า สตรีทั่วหล้าล้วนแต่อยากก้าวเข้าไป ทว่าข้ากลับคิดว่ามันไม่ใช่สถานที่ที่น่าอภิรมย์เลย แล้วเหตุไฉนโชคชะตาตัวประกอบเช่นข้า กลับต้องพบเจอเรื่องยากลำบากเช่นนี้กันเล่า

“ทะลุมิติมาเป็นทายาทน้ำแข็งผู้ถูกจับแต่งงานทางการเมืองกับฮีโร่อันดับหนึ่งงั้นเหรอ? ขอบคุณ ไม่เอาครับ ชีวิตใหม่นี้ผมขอเป็นแค่เจ้าของร้านดอกไม้เงียบ ๆ ที่ใช้ชีวิตสันโดษเหมือนแมวดำก็พอ ”

หลังจากเธอปราบจอมมารได้สำเร็จก็ถูกส่งกลับไปยังโลกเดิมโดยมีอัญมณีและของสะสมจำนวนมากติดมาด้วย เธอตั้งใจจะขายพวกมันทิ้งเพื่อเอาเงินมาเสพสุขกับชีวิต กินๆ นอนๆ ไปวันๆ แต่ไหงดันเกิดวันสิ้นโลกขึ้นมาได้ล่ะ!

ว่ากันว่าคนที่ตกหลุมรักก่อนคือผู้แพ้ สัจธรรมแท้จริงนี้แม้แต่แกรนด์ดยุกก็ไม่ได้รับการยกเว้น แล้วบุรุษธรรมดาอย่างรูธจะต้านทานการตกหลุมรักได้อย่างไร “เมื่อใดที่มีเวลา กระหม่อมจะคิดถึงฝ่าบาทอยู่เรื่อย...”

ผมกลับชาติมาเกิดเป็น "จอมมาร" ทั้งที นึกว่าจะมีกองทัพปีศาจสุดเท่คอยรับใช้... ที่ไหนได้ ดันมีแต่ปราสาทร้างๆ กับเงินทุนติดลบ! หนทางเดียวที่จะกู้ชีพปราสาทโทรมๆ นี้ได้ คือการใช้...

ชีวิตของเธอเกิดมาเพื่อเป็น 'นางบำเรอ' ของเขาแต่เพียงผู้เดียว