ใครจะหาว่าฉันตอแหลแล้วไง? ในเมื่อยัยชาเขียวอย่างฉันตั้งท้องกับท่านประธานพร้อมมีลูกเทพคอยชี้ทางรวย งานนี้ทั้งตัว หัวใจ และเงินของเขาต้องเป็นของฉันคนเดียว!

มารดาเลี้ยงจับนางแต่งงานกับอ๋องพิการแทนน้องสาวนางก็ยอม สามียังประกาศรักมั่นสตรีอีกคนนางก็ยอม แต่ใครให้ความกล้าพวกเขามารังแกนางกัน? แค้นนี้ย่อมส่งมอบคืน ในเมื่ออยู่กันดีๆไม่ได้ ก็ต้องย่อยยับกันไปข้าง!

เป็นเพื่อนสนิทแล้วงัยก็ใจมันรักทนมา 8 ปีพอแล้วมั้ยนักศึกษาแพทย์ปี 5 ทนไม่ไหวเมื่อเห็นเพื่อนสาวคนสนิทถูกหนุ่มรูปหล่อหลายคนตามรุมจีบต่อหน้าต่อตา.. เหยียบมดแดงตัวนี้ให้ตายได้ซะก่อน..เถอะมึง!!

ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสในการมีชีวิตอีกครั้ง นางจะเอาคืนทุกคนที่กลั่นแกล้งเจ้าของร่างนี้เอง และสวามีที่หัวใจเย็นชาผู้นั้น นางจะทำให้เขาลุ่มหลงจนต้องยอมมอบใจให้นางแต่เพียงผู้เดียว

“ฉันจะได้อะไรจากการสนับสนุนเธอ” “ถ้าให้พูดตามตรงก็...ได้กัน”

“ถ้าคุณก้าวพ้นประตูห้องออกไป ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้แล้วนะ”

อยู่ดี ๆ ได้ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณแถมยังมาอยู่ในร่างของพระชายาเอกของชินอ๋องไร้ใจ ในเมื่อเขามีรักใหม่และเฉยชาต่อกันถึงเพียงนี้มาหย่าให้ข้าเถอะ แต่ทว่าเมื่อพูดเรื่องหย่าออกไปเขากลับมิสนใจและไม่ยอมหย่า

หัวใจของข้าแตกสลายจากข้างใน มันเจ็บร้าวและจุกในอกจนมิอาจจะกล่าวคำใดได้อีกต่อไป เพราะแม้แต่บุรุษที่พร่ำบอกว่ารักข้าที่สุด แต่บัดนี้เขากลับไม่เชื่อคำพูดของข้าแม้แต่คำเดียว ข้าจึงมิอาจจะทำเช่นไร

จวนแห่งนี้ไม่มีที่สำหรับนาง บิดาไม่รัก มารดาหมางเมิน ซ้ำยังถูกรังแกมาโดยตลอด จนกระทั่งมีพระราชทานสมรสให้แต่งกับชินอ๋อง แม้จะไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรแต่มันก็คงดีกว่าทนอยู่สกุลหลิวแน่นอน!!!

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอเริ่มต้นด้วยคำว่า 'เว้าวอน'...

เขาต้องทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง และถ้าจะต้องร้ายเพราะรัก เขาก็พร้อมทุ่มหมดหน้าตัก...เพื่อเธอคนเดียว...

เสิ่นชิงเวยคุณหนูตกอับที่มารับจ้างในจวนแม่ทัพใหญ่ นางถุกคนหลอกให้มาที่เรือนต้องห้าม เผยซ่างกวนที่ถูกวางยาคิดว่านางคือคนที่ศัตรูส่งมา จึงย่ำยีนางร่างเดิมตกใจจนหัวใจวาย วิญญาณเสิ่นเว่ยเว่ยจึงมาแทนที่

เมื่อความรักแปรเปลี่ยนเป็นหายนะ และความไว้ใจกลายเป็นคมมีดที่แทงกลางใจ… ในช่วงสุดท้ายของลมหายใจ นางยอมดื่มยาพิษเพื่อปลิดชีพตนเอง… ทว่ากลับลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเวลาก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลาย

[ข่าวลือว่าจุนซูจะไปออกรายการค้นหาไอดอลเหรอ] [คือทิ้งเพื่อนในวงไปเนี่ยนะ] [ได้ข่าวว่าฉีกสัญญาด้วยนี่] [แล้วเป็นอะไรกับจุนซูนักหนาอ่ะ ตอนมันอยู่ไล่ให้ออกพอมันออกก็ด่ามันอีก ปสด.ของแท้เลย อีควาย]

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

[ค่ายนั้นส่งคนนี้จริงดิ ตามที่เห็นมีความสามารถอยู่นะแต่ไม่มีเสน่ห์อะไรเลย] [ถ้าไม่มีไม่ต้องส่งดีไหมชอบเคลมว่าค่ายอันดับ 1 ถ้าแพ้จะอายเอานะ] [นคินทร์ป่ะ ดูดีขึ้นอยู่นะว่าไป]

“โอ้ยยยย! อะไรกันอีกหล่ะเนี่ยยย คนจะหลับจะนอนมาร้องไห้ทำไมกันห๊ะ!” “แม่ครับ แม่ฟื้นแล้วฮวนฮวนมาเร็วแม่ฟื้นแล้ว" “พวกเธอเป็นใครแล้วที่นี่มันที่ไหนกัน” พรนับพัน หลิ่ว

เขาคือหัวหน้าที่นางเคารพมากที่สุดในชาติที่แล้ว แต่ชาตินี้เขาคือผู้ที่ทำหน้าที่สามีได้แย่ที่สุด! ฮูหยินจำเป็นเช่นนางจึงต้องหาหนทางหย่าเพื่อไปใช้ชีวิตอย่างที่ชาติอื่นไม่มีโอกาสใช้ให้ได้!

ชาติก่อนถูกคนที่ไว้ใจสังหารอย่างน่าเวทนา แม้ได้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกหนหนึ่ง แต่ดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายไปเสียได้ แล้วหนี้แค้นของข้าเล่า? ใครจะลือว่าวิปลาสก็ลือไปเถิด ข้าจะวิปลาสจริงๆ ให้ดู

รักที่ดีคือรักที่ไม่ต้องพยายาม แต่สำหรับเธอคนที่ใช่...ยิ่งต้องพยายาม