"จะให้มู่ซีคนนี้มาเสียรู้คนยุคอดีตได้ยังไง ถ้าออกไปจากบ้านมู่และร่ำรวยไม่ได้ ก็ขอคืนเกียรตินิยมอันดับหนึ่งไปเถอะ!"

“จากขยะไร้ค่า สู่เซียนโอสถผู้ไร้ผู้ต้าน! เมื่อศาสตร์โอสถสูงสุดอยู่ในมือ ข้าจะพลิกฟ้าสะท้านปฐพี!” ไป๋เฉิน เด็กหนุ่มที่ถูกดูแคลนว่าไร้ค่า วันหนึ่งกลับได้รับมรดกของ เซียนโอสถหมื่นปี ความรู้โอสถระดับเทพ พลังไร้ขีดจำกัด และเตาหลอมศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถสร้างโอสถได้

คืนนี้หนูจะไม่ใส่กางเกงค่ะ จะได้เดินผ่านพี่ทั้งคืน ให้พี่คิดถึงหนูคนเดียว

ย้อนเวลากลับมาก็ดี หรือจะเป็นเพียงฝันหนึ่งก็ช่าง แต่ข้ารู้แล้วว่าการงมงายกับความรักข้างเดียวนั้นมันช่างน่าเวทนายิ่งนัก ในเมื่อข้าพยายามมามากแล้วแต่ท่านกลับไม่เห็นค่า เช่นนั้นก็พอเท่านี้เถอะ

เพราะ 'พันธะเลือด' อันตราย หากเธอตาย เขาก็ต้องตาย หนทางเดียวที่จะรอด คือ 'การแต่งงานในคืนพระจันทร์สีเลือดครั้งถัดไป'

เพราะนางเกิดมาดวงตาสีเทาอ่อนจางกว่าผู้อื่นจึงถูกคนในตระกูลรังเกียจ แม้แต่มารดาของนางเอง มีนักพรตคนหนึ่งทำนายว่านางคือดาวหายนะ ส่วนน้องสาวต่างมารดาที่เกิดห่างกัน1วันถูกทำนายว่าเป็นดาวหงส์

“จะโกรธข้าหรือไม่ หากข้าจะบอกว่าเวลาของท่าน ณ โลกนี้สิ้นสุดลงเสียแล้ว”

องค์หญิงเสเพลผู้โด่งดัง นางไถ่ตัวเขามาจากหอคณิกา แต่ใครจะคิดว่ากลับเป็นการพาเสือเข้าถ้ำด้วยตัวเอง "หากยังกล้าเอ่ยนามชายอื่น ค่ำคืนนี้ข้าจะทำให้เจ้ามั่นใจได้ว่า นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่จะได้ทำ"

ณ วันหนึ่งได้มีทหารธรรมดานายหนึ่งกำลังยืนเฝ้าประตูห้องขังอยู่ แต่ในระหว่างนั้นก็มีกระดาษแปลกๆประกดขึ้นมาบนกำแพง เขาเลยหยิบมันขึ้นมาดูก็ต้องเจอกับรูปภาพแมวประหลาดๆที่วาดไว้อยู่ข้างในนั้น

“นักแสดงที่รับบทตัวร้ายตัวขี้อิจฉา ต่อให้ตายไปแล้วเกิดใหม่ก็หนีไม่พ้นบทนี้สินะ” นี่คือความคิดแรกของ ‘หวังเหยียนเล่อ’ ในร่างของ ‘ฮั่วเหิงเยว่’ สตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเย่อหยิ่งที่สุดในแคว้นหยาง

ทะลุมิติหลบหนีสู่โลกใบใหม่แต่ก็ยังถูกตามล่า บาร์ตัน เด็กชายอายุสิบเอ็ดผู้ไร้สิ่งใดนอกจากความรู้ล้ำสมัยในหัว พลันต้องเรียนรู้โลกใหม่เพื่อเป็นผู้ล่า ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นเพียงเหยื่อที่ไร้ทางสู้

ตื่นขึ้นมาอีกที… ดาราสาวกลับกลายเป็นต้นหญ้าในโลกแปลกประหลาด! เธอไร้เสียง ไร้ร่าง แต่กลับมีหัวใจที่ยังรู้สึกเจ็บปวด และเด็กชายตัวน้อยผู้เป็นเพียงคนเดียวที่มอบหยาดน้ำให้เธอ…

ทะลุมิติเข้ามาในโลกวันพีชด้วยการปลอมเป็นคนท้องถิ่น แต่ด้วยข้อจำกัดของเผ่าพันธุ์มนุษย์บนโลก ทำให้เขากลายเป็นคนอ่อนแอจนถูกส่งไปยังสาขาที่ 157 ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะบ้านพักคนชราของกองทัพเรืออย่างไรก็ตาม

เพราะชาติก่อนหลงเชื่อคนผิดและโง่งมในรักจึงทำให้สูญเสียสามีที่รักยิ่งไป ชาตินี้ลู่หลินจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นอีก นางจะเกาะสามีคนนี้ไว้แน่นๆและตื้อรักเขาจนกว่าเขาจะพอใจและมอบลูกชายตัวน้อยๆให้นางอีกครั้ง

เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ส่งสาวออฟฟิศธรรมดาๆจากยุคปัจจุบันย้อนเวลากลับไปสู่โลกที่แฟชั่นยังหลับใหล เธอไม่ได้เพียงแค่ “ทะลุมิติ” แต่ทะลวงทุกข้อจำกัด สู่การสร้างสรรค์อาณาจักรแฟชั่นที่ไม่เคยมีใครจินตนาการถึง

“เคาะประตูเรียกพี่เค้าให้เปิดแค่ครั้งเดียว กลายเป็นพลาดตกหลุมรักครั้งที่สองซะแล้วยัยเมษาเอ๊ย!”

' คามินาริ​ เดนกิ​ '​ จากไปในระหว่างปฏิบัติภารกิจด้วยวัยสิบแปดปี​บริบูรณ์​ ก่อนลืมตาตื่นอีกครั้งในโลกที่แตกต่าง​ และทุกอย่างกลับตาลปัตร

จ้าวลี่อินต้องแต่งงานตามคำสั่งของบิดา จากที่ไม่คิดจะแต่งงาน สุดท้ายก็ไม่อาจหลีกพ้นต้องแต่งงาน

ด้วยความเคียดแค้นที่ฝังลึกในจิตใจมาเนิ่นนานทำให้อิศเรศจอมโจรผู้องอาจมิอาจทนดูดายอีกต่อไป ลักลอบเสพสังวาสพร่าพรหมจรรย์ ยัดเหยียดความอัปยศอันสูงสุดให้แก่จันทรวดีธิดาสาวคนงามของศัตรูอาฆาตอย่างท้าวคำสิงห์

ข้าเข้าสำนักเซียนเพราะบ้านข้านั้นยากจน ข้านั้นถูกกล่าวตู่ว่าไร้วิถีตันเถียนรั่วไหล แต่ใครเล่าจะเชื่อว่าข้านี่แหละ "เซียนหมื่นวิถี"