โชคชะตาก็ช่างเล่นตลก ให้เธอได้ย้อนเวลากลับมาหาเขา กลายเป็นภรรยาที่ไม่เคยถูกรัก

ใบบัวได้อธิษฐานต่อสวรรค์ให้ตนเองได้มีโอกาส กลับไปเริ่มต้นใหม่กับคนที่รักเธออย่างแท้จริงเช่นมานพ เธอสาบานกับตนเองว่าจะไม่มีวันทอดทิ้งเขาอีก จะเป็นภรรยาและแม่ที่ดีจนกว่าจะตายจากกันไป

ถึงคราวตระบัดสัตย์ จะหาความสงบได้ไฉนฤา

เซียนสาวผู้เก่งกาจข้ามมิติเวลามายังร่างของโม่ลี่ เหตุการณ์เเรกที่เธอพบเมื่อมายังยุคจีนกำลังพัฒนานี้กลับเป็นการใส่ร้ายป้ายสีเธอเเละถูกฝ่ายชายถอนหมั้นอย่างไร้ยางอาย เหอะ คิดว่าเธอจะรังแกง่ายๆหรือยังไง!!

อิน ตายแล้วและได้กลับมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กหนุ่มในโลกอนาคตอีกหลายร้อยปีข้างหน้าอย่างงงๆ ว่าแต่เจ้าก้อนตาแป๋วสองหน่อนี่คือลูกของเขายังงั้นเหรอ

ตลอดชีวิต 36 ปี ไม่เคยคิดจะเอาผู้หญิงคนไหนเข้ามาอยู่เคียงข้าง จนกระทั่งคุณสิ ได้เจอเกลียวคลื่น หญิงสาวที่หลอกมาทำงานบนเรือยอร์ชของเธอ ความรู้สึกหลายอย่างก็เปลี่ยนไป

(n.) ‘เกวนเดอริน สคามันเดอร์’ เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เหล่าเจ้าชายสลิธีรินไม่กล้าสบตาด้วย

เจียวหย่งสบายไปทั้งตัวในอ้อมแขนเหมือนฝัน กลิ่นทางเพศและรสยาอมตะหลอมรวมเป็นหนึ่ง จากนั้นผสานเข้ากับลมหายใจเสือขาว ปลุกเร้าให้เขาเคลิบเคลิ้มเป็นงูอิ่มเต็มแก่

“ ตอนที่เธอไปเอากับมัน เธอก็เหมือนฆ่าเราทั้งเป็นแล้ว “

รักมั่นคงแปดปีไม่ได้ทำให้นางถูกมองในแง่ดี แต่กลับถูกประณามว่าเป็นมารที่จองผลาญทำลายชีวิตเขาให้พังย่อยยับ

บนยอดเขาแท่นเซียนมีต้นไม้ต้นหนึ่ง บนต้นไม้ติดผลโสมสองผล ที่เขาว่ากันว่ามันคือเสี้ยววิญญาณที่เหลือของจอมมารหญิง ทว่าผลโสมมีสองผล หากผลหนึ่งคือจอมมารหญิง แล้วอีกผลหนึ่งเล่าคือผู้ใดกันเล่า!...

กูรักเขามาก แต่เขาไม่เคยเลือกกูก่อนเลย

'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย

ทำไมสวรรค์ช่างใจร้ายนัก อุตส่าห์อธิษฐานขอพรในวันเกิดให้ได้เจอผู้หล่อๆ ที่อบอุ่นแสนดีเหมือนพระเอกในนิยาย แต่กลับส่งตัวร้ายมาให้เธอแทน

แพทย์ทหารอัจฉริยะจากยุคดวงดาวตายแล้วเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวอาภัพไร้บิดามารดา แถมยังต้องมาเลี้ยงน้องชายและสามีพิการที่บ้านสามีรังเกียจ...เธอจะทำให้สามีและน้องชายกลับมาเป็นปกติตอกหน้าคนพวกนั้นให้ดู!

ไอเราก็นึกว่าเป็นนางเอกที่ไหนได้ดันเป็นนางร้ายที่กำลังจะตายอนาถ! หนทางเดียวคือรวบหัวรวบหางตัวร้ายผู้นั้นซะ! รูปก็งาม แผงอกก็ล้ำบึกสุดกร้าวใจ มาเถิดหนาพ่อทูนหัว เตรียมตัวหลงรักภรรยาของท่านเสีย!

ป๊ะป๊าเลว ๆ ที่เอาข้าวขาวไปแลกเหล้าในขณะที่เธอกำลังป่วยแบบนี้ อย่ามีเสียดีกว่า เพราะไม่รู้ว่าวันข้างหน้าเขาจะเอาลูกเมียไปแลกกับอะไรอีกไหม..

“แสงสว่างนี้ ข้าให้ท่านหมดเลย” เพียงเพื่อเศษเสี้ยวความฝันของท่าน แม้โรยรา ตัวข้ายินดี

“ ข้าเป็นราชาอสูรจะรักษาเช่นชาวบ้านได้อย่างไร แม้เจ้าไม่น่าหลงใหลเท่าอสุรีของข้าแต่พอทนได้ ” “ แล้วกระผมไม่ใช่ของนายท่านหรือขอรับ ”

เมื่อแรกเจอท่านมิเคยสนใจข้า แลทำไมตอนนี้ท่านถึงได้กลับมาหึงหวงข้าเยี่ยงนี้เล่าท่านพี่