เจียวจินจากคนยุคปี พ.ศ. 2567 ผู้ที่เป็นทหารหน่วยรบพิเศษอันดับหนึ่งของค่ายที่ขึ้นชื่อว่าลงมือเหี้ยมโหด ลงมือแต่ล่ะครั้งไม่เคยทำภารกิจพลาด แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น~

โลกถูกแบ่งออกเป็นสองอาณาจักรโดยเทพเจ้าสององค์ที่เป็นศัตรูกันมาแต่โบราณ วันหนึ่ง เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งกลับค้นพบว่าตัวเองเป็นร่างอวตารของเทพองค์ที่สาม ซึ่งเป็นเทพนิรันดร์ที่ถูกลืมไป

ตัวฉันอยู่ในครอบครัวที่ยากจนที่มีสมาชิกในบ้านหลายคนแต่ตัวฉันมีดวงโชคดีและซวยใครอยู่ใกล้ก็จะถูกหวยรวยกันทั้งนั้นและไม่ถูกกันทั้งนั้นถึงแม้ครอบครัวฉันจะจนแต่ไม่เอาของคนอื่นจนฉันตายไปเกิดมาในท้องคนหนึ่งๆ

เมื่อโจวหลินอี้รักษาหายดีแล้วก็รีบตะบึงม้าไปปกป้องชายแดน นับจากนั้นก็ขาดการติดต่อจากเขา หรือว่านางจะถูกสามีทอดทิ้งให้เขาแล้ว

“ใครจะคิดว่าแค่ก่นด่านิยายเรื่องหนึ่งเพราะความไม่สมเหตุสมผล จะทำให้ฉันทะลุเข้าไปในโลกของมัน!”

อะไรนะ!? นี่นางเข้ามาอยู่ในนิยายในฐานะสตรีอุ่นเตียงที่ถูกเมินเฉยของท่านอ๋องตัวร้ายผู้นั้นเหรอ ซึ่งฉากต่อไปนางจะเล่นชู้กับองครักษ์ของเขา และถูกจับได้! บ้าจริงนางจะไม่ยอมตายง่ายๆแบบนั้นหรอกนะ

"บุรุษอโยธยาผู้นี้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีแม่หญิงเช่นเธอครั้งแล้วครั้งเล่า!" พวกมึงทั้งคู่ผู้ใดกัน ไยจึงไม่ตอบ!! หากข้าเป็นเยี่ยงนี้ ข้า..ดารากา ขอให้...ขุนอัครเดช เป็นเฉกเช่นเดียวกัน!! หนทางรอดคำสาปคือ?

“เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง… ผมได้รับพรจากพระเจ้า แต่มันคือ ‘ระบบ’ ที่บังคับให้ผมต้องอยู่รอด” โลกที่เคยสงบสุขพังทลายลงภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง—ไวรัสปริศนา เปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็น อสูรกายไร้จิตสำนึก

“เลียมันสิ เธอต้องการมันไม่ใช่เหรอ” นับฟ้าเอ่ย ก่อนจะรั้งร่างเล็กให้แทรกตัวเข้ามากลางหว่างขาของเขา

พระเจ้าบ้า วิธีแก้ปัญหาของพวกท่านช่างไม่ได้เรื่อง พาฉันมาที่นี่ทำไม "เอ๊ะ ไม่มีใครปลูกผักเป็นเลยเหรอ บ้าไปแล้ว" ฉันควรทำยังไงดี หรือว่าควรพลิกวิฤตให้เป็นโอกาสดี ถ้าฉันปลูกผักขายฉันก็จะรวยและรวย ๆ ๆ

ในช่วงเวลายากลำบาก ฟ้าก็ดันส่งคนดี ที่เธอไม่อาจริอ่านเอื้อมคว้า ให้มาเป็นที่พึ่งพิงทั้งกายใจ ทำให้เธอต้องกดเก็บความรักนั้นไว้เป็นความลับ แต่ใครก็รู้ว่าโลกนี้ ‘ความลับไม่มีอยู่จริง’

นางจะตัดสินใจอย่างไร ในเมื่อร่างกายนางกลับร้องเรียกหาเพียงสัมผัสอันวาบหวามจากเขาผู้นั้น ...บุรุษหนึ่งคือองค์รัชทายาทที่นางเฝ้าฝัน ...อีกหนึ่งคือบุรุษที่นางอยากมีสัมพันธ์อันลึกซึ้ง

ในวันครบรอบแต่งงานปีแรกเขาบินไปดูแสงเหนือกับรักแรก ปีที่สองเขาแกล้งทำเป็นลืม ปีที่สามรักแรกบินกลับมาจากต่างประเทศ เธอจึงเซ็นใบหย่าทิ้งไว้ให้เขา แต่การเริ่มต้นใหม่ของเธอ มันง่ายแบบนั้นเสียที่ไหนกัน!

ชาติก่อนอายุสั้น ไม่ทันได้ใช้ชีวิต ชาตินี้จึงขอพากเพียรบำเพ็ญเซียน ลาภยศสตรีมีหรือจะสู้การเป็นอมตะ!

เธอมอง เขาเองก็มอง จู่ๆ เพลงที่เคยฮัมหนีลิขสิทธิ์ระหว่างเดินมาร้านดอกไม้ก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง โปรดส่งคนมารักผมที...บ้าน่า ขอแล้วได้เลยจริงดิ

ประกาศิต ต้องแต่งงาน ทำให้ ชนาธิป จำใจแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อกับแม่หาให้ แต่จู่ๆ ก็มีสาวสวยมาอ้างว่าเป็นเมีย ล่มงานแต่ง เข้าทางหื่นตัวพ่อ ที่ดุดันทั้งยังดันดุ กระสันอยากได้หล่อนเป็นแม่พันธุ์จนตัวสั่น

“กูไม่ได้ชอบว่าน กูคิดกับมันแค่เพื่อน กูไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันเลย กูไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันแอบชอบกูอยู่ ตอนกูได้ยินที่มันพูดกูก็ตกใจ ไม่คิดว่ามันจะชอบกู" เขาบอกความในใจให้เพื่อนฟังเขาคิคกับว่านแค่เพื่อน

เป็นเพราะชาติที่แล้วเจ้าของร่างเก่ามองโลกในแง่ดีเกินไปจนให้ใครต่อใครรังแกและเอาเปรียบสารพัด ในเมื่อผมได้รับโอกาสมาเกิดใหม่ในร่างนี้แทน รอบนี้ผมก็จะไม่ขอเป็นคนดี! "มาสิ!ครั้งนี้พ่อจะฟาดให้ยับเลย!"

เธอก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่เคยสนใจ แต่ก็ยังดึงดันอยากจะอยู่ใกล้ ต่อให้เธอเป็นเมียแต่งเขาก็คงไม่มีวันเปลี่ยนใจ เพราะเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจจากไปในคืนแต่งง

ข้าอยู่มา 3000 ปี แล้วนะ เด็กน้อย