ในวัยเบญจเพส อวี่เหมยไม่คิดเลยว่าชะตาชีวิตของเธอจะพลิกผันครั้งใหญ่ หลังจากพบนาฬิกาพ็อกเก็ตเรือนนั้น มันทำให้เธอโผล่มาที่คริสต์ทศวรรษ1970 ในร่างของหญิงสาวที่สามีแค้นฝังลึก

บอสวองโกเล่ ไม่ใช่ 'ซาวาดะ สึนะโยชิ' แต่เป็น 'ซาวาดะ อิสึมุ' แฝดคนพี่ของเขาอีกที ไม่ได้เป็นบอสของวองโกเล่แล้วมันก็ดี เขาจะกิน แล้วก็นอนจนสบายพุงไปเลย!

มีแฟนแล้วยังไง? ในเมื่อเธอกำลังโดนนอกใจ แล้วทำไมเขาต้องยอมแพ้มัน! "เลิกกับมันดิ อยากได้อะไรจะยกให้"

พี่วินคะ พี่วินขา~ ได้ยินแค่ตอนอยู่บนเตียงด้วยกันเท่านั้นแหละ นอกนั้นน่ะเหรอ? “ไอ้พี่วิน!!!!” “ไอ้หน้าหมา!!!” น้องแพรไม่เหมือนเดิม -_-!

เมื่อนักฆ่ามาเกิดในนิยายเป็นนางร้ายที่มีจุดจบอนาถหากแต่งกับพระเอก นางจึงหาผัวชั่วคราวทำให้ไม่ต้องแต่งงานจะออกจากวงโคจรของพวกตัวเอกซะที!แต่ไหงผัวชั่วคราวคนนั้นดันเป็นตัวร้ายที่ต้องคลั่งรักนางเอกเสียได้

ถ้ามัวแต่ให้อภัย แต่เมื่อไหร่จะได้แก้แค้นล่ะ

ใต้แสงจันทร์คืนนั้น เมื่อความฝันกลายเป็นจริง มารี อ็องตัวเนต ยังดำรงอยู่ใต้ร่มเงาโลหิต แห่งรัตติกาล La Reine Rouge วาลส์เลือด แห่งแวร์ซาย เมื่อประวัติศาสตร์มีชีวิต และความตายไม่ใช่จุดจบ...

หญิงสาวต้องแต่งงานอย่างไม่เต็มใจหลังเรียบจบ ฝ่ายชายก็แสนจะเย็นชาไม่สนใจภรรยาสาว "ถ้าคุณท้อง ผมพร้อมจะหย่า"

เธอตัดสินใจคบกับเขาเพียงเพราะต้องการแก้แค้น โดยที่ไม่รู้ว่าเธอได้ทำลายรักดีๆ ไปแล้ว “ก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียวเก่งอะไรนักหนา” “เก่งไม่เก่ง ก็เตะปากนายได้แล้วกัน!”

ถึงเวลาแล้วที่ 'ฟาลัน' จะได้ออกเดินทางสู่การเป็นนักผจญภัยแรงก์ S ตามที่วาดหวังไว้ ว่าแต่ทำไมเขาถึงได้รวมกลุ่มกับนักผจญภัยแรงก์ S ผู้โด่งดังตั้งแต่เริ่มกันล่ะ

แม้ไร้ที่พึ่งพิงแต่สตรีตระกูลไป๋หาใช่คนที่จะมารังแกกันได้ง่ายๆ!

หลังจากสร้างมนุษย์อมตะทั้งห้า เซเฟอุสได้ต่อสู้กับกองทัพของไวกูณฐ์ที่พยายามเข้ามาทำลายมนุษย์อมตะ และสุดท้ายเขาได้เสียสละตนเองเพื่อผนึกพลังของไวกูณฐ์ไม่ให้เข้าถึงโลก

ติดท็อปสาวสวยอันดับหนึ่งของมหา'ลัยทุกปี แต่ไม่เคยมีใครมาจีบ แล้วใครจะกล้าจีบในเมื่อมีเงาทะมึนตามไปทุกที่ ตาขวางใส่ทุกคน แต่เงาทะมึนบอก "บ่มัก!" (ไม่ชอบ!)

คิดว่ากลับบ้านมาพักใจ ที่ไหนได้… ได้ผัวเป็นผู้ใหญ่บ้านซะงั้น!?หนีไปก็เท่านั้น เพราะผู้ใหญ่บ้านมันดุ แถมกอดแน่นชิบหาย!

เธอคือสายลับยุค 2030 ที่ย้อนไปจีนยุค 70 พร้อมกับมิติที่แสนจะคาดเดาไม่ได้ อีกทั้งเธอต้องแต่งงานกับชายพิการ...

"แม้ว่าองค์ชายจะได้กายหม่อมฉัน แต่ท่านไม่มีทางได้หัวใจ" "ทั้ง ๆ ที่เจ้าเป็นพระชายาของข้าแต่เจ้ายังหวนคิดถึงบุรุษอื่นเช่นนั้นหรือ?หึ ข้าจะทำให้เจ้าลืมมันเอง"