เมื่อสาวแกร่งจากยุคปัจจุบันต้องมาเข้าร่างนางร้ายวัยใสในนิยายที่เพิ่งอ่าน เรื่องราวจะเป็นอย่างไร... เมื่อบัวตองคนใหม่ไม่ได้ไร้สมองอย่างที่ใครเข้าใจแต่ทว่าเธอกลับมีความรู้ที่คนยุคนั้นไม่อาจเข้าใจ

“ทำไมนายไม่ใส่ถุง?” “ก็พี่ยังไม่เคยผ่านผู้ชายคนไหนมาก่อน…พี่ปลอดภัยผมเลยไม่ใส่” “แต่นายผ่านผู้หญิงมาเยอะ..นายไม่ปลอดภัย!” “ถึงผมจะมีอะไรกับผู้หญิงมาเยอะ…แต่ผมสวมใส่ถุงทุกครั้งและทุกน้ำนะครับ…&

เจ้านายอย่าทิ้งหยวนเป่าเลยนะ! ถึงผมจะเป็นระบบที่ไร้ประโยชน์ แต่มีเพื่อนเยอะมาก เดี๋ยวให้เพื่อนระบบอื่นเรียงคิวมาผูกมัดกับเจ้านายเดือนละคน! ติ๊ง!ระบบโปรยเงินต้องการผูกมัด! ระบบศูนย์การค้าต้องการผูกมัด!

กระสุนพลังงานเย็นเฉียบพุ่งทะลุกลางอก แววตาของคนรักที่เพิ่งลั่นไกมีแต่ความเย็นชารังเกียจ ไรเวนเหยียดยิ้มสมเพชในความโง่งมของตน ความรักที่เขามีให้ผู้ชายคนนั้นหมดสิ้นลงไปพร้อมกับลมหายใจของเขา

เรื่องราวของเหล่าผู้คนในโลกแห่งเอลโดเรีย โลกที่ซ่อนสิ่งน่าอัศจรรย์มากมาย ทั้งเวทมนตร์และเทคโนโลยี แต่กลับมีข้อขัดแย้ง สงคราม และการระบาดของเชื้อคอร์รัปที่ทุกคนต้องดิ้นรนหาทางออก

ซูหลาน เชฟสาวทะลุมิติมาอยู่ในร่างทาส ท่ามกลางความทุกข์ที่ถูกฮูหยินหมายหัว นางต้องหาทางช่วยตัวเองและครอบครัวให้รอด เพื่อนำไปสู่อิสระภาพ ว่าแต่บนภูเขานั่นจะมีวัตถุดิบพอทำอาหารขายได้ไหมนะ?

เขาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรจากเซ็กซ์นอกจากความสุขและความสนุกสุดเหวี่ยงหรอก แต่เธอ... น้ำแตกแล้วก็ควรจะแยกแยกย้ายกันไปสิวะ ทำไมต้องทิ้งเงิน 10,000 บาท ไว้ให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจด้วย

เมื่อสามีแสนอบอุ่นเปลี่ยนเป็นเย็นชาและไม่ค่อยใส่ใจ สนิธรจึงปฏิวัติตัวเองมาเป็นผู้หญิงขี้อ้อนขยันเอาใจเขา แต่พยายามแค่ไหนดูเหมือนเขาจะสนใจเพื่อนผู้หญิงที่เคยแอบชอบมากกว่า ถ้าหมดรักเธอแล้วก็หย่าซะเถอะ

“เพราะคำสัญญาเฮงซวยแต่ปางก่อน เธอจึงถูกตามรังควาน และเพื่อไม่ให้ตายตกก่อนวัย จำต้องหาคนที่มีชะตาต้องกันมาแต่งงาน เพื่อปกปักษ์คุ้มครอง ทว่าคนที่ตรงตามตำรา ดันกลายเป็นศัตรูคู่แค้นเสียนี่”

"Myosotis" คือคำอ้อนวอนต่อดวงดารา ต่อ"ตัวเธอ"ที่ไม่ใช่ผู้ที่พวกเขาตามหา หากแต่กลับจดจำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง ระหว่างคนสองคนที่ใบหน้าคล้ายกัน แล้วสิ่งไหนกัน คือเครื่องยืนยันว่าเธอคนนั้นคือคนที่พวกเขาตามหา?

ตอนย้ายมาเรียนม.ปลายที่โรงเรียนเนโกมะ โคโตเนะได้เผลอสร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองอย่างหนึ่ง...นั่นก็คือความจริงที่ว่าดูเหมือนว่าเธอจะถูกแมวดำตะครุบไปตอนไหนก็ไม่รู้เสียแล้ว

ดั่งสวรรค์กำหนดหรือโชคชะตากลั่นแกล้ง ให้ชีวิตเด็กสาวมี่มี่ต้องพลิกผัน ทะลุมิติมาอยู่ในร่างหนูน้อยน่ารัก แสบซ่าส์ จอมเจ้าเล่ห์ แต่ยังไงก็ต้องบอกกับตัวเองว่า"สู้โว้ยยย!!"

“พุทโธพุทธัง สะระณัง คัจฉามิ” - กล่าวโดย โทโคยามิ ฟุมิคาเงะ

ก็เหมือนนิยายอื่นๆ นั้นแหละ ตาย.. เกิดใหม่.. อืม ดีจริงๆ

เลือกสามีจนแล้วไง ? เขาแสนดีดูแลเธอได้ก็พอ ชาติแล้วใครทำไม่ดีกับเธอ ชาตินี้แหละเธอจะตามคิดบัญชีกับทุกคน !

เมื่อนักบัญชีสาวแวะซื้อส้มตำจากรถเข็นข้างทาง แต่ใครจะรู้ว่าจู่ๆ ลิขิตสวรรค์ก็ส่งให้เธอกับรถเข็นคันนั้นทะลุมิติเข้าไปโผล่ยังกลางจวนอ๋อง และประจันหน้ากับทหารทั้งกองทัพที่กำลังถอดเสื้อซ้อมรบกันอยู่!

เมื่อพ่อค้าขายข้าวมันไก่อย่างชิระถูกชะตาลิขิตให้ไปอยู่ครอบครัวยากจนในยุคจีนโบราณแบบไม่ทันตั้งตัว เขาจึงเปิดร้านขายข้าวมันไก่ที่นี่ด้วยเสียเลย จงให้ฉายาเขาพ่อพ่อค้าสองโลกบัดเดี๋ยวนี้!

ครั้งก่อนสวรรค์ให้โอกาสเกิดใหม่ในร่างทารกวัยสองขวบ กระทั่งถูกใส่ร้ายจนต้องโทษประหาร หนนี้นางได้ย้อนกลับมาในวัยสิบหก บุรุษผู้นั้นนับเป็นฝันร้ายที่มิอาจลืม นางจะขอเมินเขาเพื่อหลีกหนีวังวนเดิมที่เลวร้าย!

ซินแสทักว่าพรุ่งนี้ฉันจะตาย! นักธุรกิจสาวพันล้านจึงหัวใส กวาดซื้อข้าวของทั้งประเทศหวังเร่งทำแต้มบุญ แต่ตื่นมาอีกที— ดันย้อนไปโลกยุค80ซะแล้ว พร้อมปัญหาสารพัดที่ชวนปวดหัวหนักกว่าเดิม!

บุปผาโปรยมีใจ ธาราไหลไร้ไมตรี เขามิได้ถอยหนี แต่แค่เฉยชาไม่หวั่นไหว นางไม่รู้ว่านั่นคือหัวใจคนหรือหินผา ไฉนจึงเจาะเข้าไปยากเย็นนัก!