- 110
- 186.83K
- 561
- 0 (0)
น้ำใจคืออะไร คนดีแล้วรวยไหม พอ พอกันที!!...ในเมื่อเธอโผล่มาอยู่ล้อมรอบด้วยคนแสนดี มีน้ำใจเหลือล้น แล้วต้องกินน้ำข้าว บ้านก็แสนอัตคัด ถูกใช้แรงงานงกๆ งั้นฉัน “เถียนรั่วอัน” จะเสียสละเพื่อส่วนรวมเอ๊งงงง
น้ำใจคืออะไร คนดีแล้วรวยไหม พอ พอกันที!!...ในเมื่อเธอโผล่มาอยู่ล้อมรอบด้วยคนแสนดี มีน้ำใจเหลือล้น แล้วต้องกินน้ำข้าว บ้านก็แสนอัตคัด ถูกใช้แรงงานงกๆ งั้นฉัน “เถียนรั่วอัน” จะเสียสละเพื่อส่วนรวมเอ๊งงงง
"ถ้ามีโอกาสครั้งที่สอง ฉันจะไม่ยอมให้ชีวิตเป็นอย่างนี้อีก" หลังหมดลมหายใจอย่างโดดเดี่ยว นิรณาพบว่าตัวเองย้อนกลับมาในปี 2539 ก่อนที่จะเข้ามหาวิทยาลัย ครั้งนี้เรื่องเลวร้ายในชีวิตจะต้องหลีกเลี่ยงให้ได้!
พอใจ แม่ค้าร้านดอกไม้ที่มีอาการพูดคนเดียว คนรอบข้างกลับได้ยินทั้งหมด ทำให้ต้องอยู่อย่างสันโดษและเหงา แต่เมื่อเธอได้พบกับแฮตทริก จิตแพทย์หนุ่มที่อยากรักษาเธอ แต่จะรักษาอย่างไร ก็ในเมื่อ...พอใจก็แค่เหงา
ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”
รดาได้เกิดใหม่มาเป็นลูกสาวของตัวร้ายที่เธอแสนจะเกลียดชังในนิยาย ในนิยายตัวร้ายมีนิสัยร้ายกาจทั้งยังเหี้ยมโหดชั่าช้า แต่เมื่อเธอได้ทะลุเข้ามาเป็นลูกสาวของเขา ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่เธอเคยอ่านมา
จิตสุดท้ายก่อนจะสิ้นสติ ถังชิงหว่านตำรวจหน่วยพิเศษขอพรให้ชาติหน้าได้มีโอกาสใช้ชีวิตสงบสุขบ้าง ได้เกิดใหม่ในร่างสาวงามมีเงิน มีครอบครัว ทุกอย่างเหมือนจะเรียบง่ายแต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น
"ความรัก..มันจบตั้งแต่วันที่เธอทิ้งไป และเธอจะได้รู้ว่ารสชาติของการอยู่ก็เหมือนตาย มันเป็นยังไง!" เมื่อโชคชะตา..เหวี่ยงคนที่เหมือนตายจากกันไปแล้วให้วนกลับมา การแก้แค้นจึงเริ่มขึ้น #ภูริตา
“ใช่ครับ เราเป็นคนไม่ใช่ลิง ลงมาครับลูกสาวต้นไม้มีไว้ให้ลูกลิงปีน ลูกสาวต้องเล่นบนพื้นเท่านั้น” “น้องมีนาเป็นยูกยิงค่าป่าป๊า ยิงเจี๊ยกๆ”
หย่าซะ!! แล้วจะไปไหนก็ไป นั่นเป็นคำที่สามี หรือว่าพระเอกนิยายในเรื่องนี้ พูดกับเธอ
สาวช่างฝันเช่นรวงข้าว เมื่อมีโอกาสได้เข้าไปเป็นตัวร้ายในนิยาย เมื่อเข้ามาแล้วเป้าหมายของเธอก็คือ สร้างความสุขให้กับพระเอกที่แสนดี เธอก็จะทำทุกอย่างตามที่ตั้งใจ แต่พระเอกก็ทำทุกอย่างเพื่อเธอเช่นกัน
“มึงจักต้องเป็นเมียลับของกูไปจนกว่ากูจักแต่งงานกับคนที่คู่ควร แลเมื่อถึงวันนั้น...มึงก็ไสหัวออกไปจากชีวิตกูได้เลย!”
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
หลังจากปรมะออกจากคุกมากลับบ้านที่ตนเคยอยู่แต่กลับถูกเจ้าของบ้านไล่อย่างกับหมูกับหมา และโดนชาวบ้านไล่ออกมาจากหมู่บ้าน แต่ก็ถูกคนใจดี(?) อย่างคิรากรรับเลี้ยงเอาไว้
พี่ชายถูกสังหาร มารดาถูกใส่ร้ายและถูกพิษ ตัวนางเองถูกบังคับให้แต่งงานกับคนเสเพล และเพื่อช่วยให้มารดาฟื้นจึงจำยอมแต่งงานกับคนเสเพลคนนั้น หลังจากคืนนั้นที่นางเมาแลัว....เขาทั้งคืน สามีเสเพลก็เปลี่ยนไป
ความทะเยอทะยานผลักดันให้นางปีนขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาทว่ายังมิทันจะได้เสวยสุข กลับถูกฮ่องเต้ผู้เป็นสวามีสวมข้อหากบฏลงบนหัวของนาง เกิดใหม่ครานี้นางไม่ขอเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้สารเลวผู้นั้นชีวิตนี้นางลิขิตเอง
เธอตื่นขึ้นมาในร่างๆหนึ่งที่ต้องเลี้ยงดูลูกสองคนเพียงลำพัง สามีตายไปเเล้ว คนในบ้านสามียังจ้องเอาเปรียบเธอสารพัด โดยไม่สนใจเลยว่าเธอกับลูกๆจะมีชีวิตรอดในเเต่ละปีอย่างไร "สบายใจได้ ฉันจะดูแลเด็กๆเอง"
ถ้ารักที่ให้ไปไม่มีค่า นางร้ายคนนี้ก็ขอหย่าขาดจากคุณ
อวิ๋นถิงถูกฆ่าตายอย่างปริศนา และตื่นมาในร่างของเมิ่งต้า เด็กสาวในชนบทยากจนที่ต่างแคว้น ทว่าชีวิตของเมิ่งต้าก็หาได้สุขสงบดั่งที่อวิ๋นถิงใฝ่ฝันไม่...นางจึงต้องสร้างชีวิตอย่างที่นางปรารถนาด้วยตนเอง!
"แล้วชอบชุดที่ผมส่งให้หรือเปล่า"
จู่ ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นเด็กสาวร้ายกาจ ที่ใครเห็นก็เบือนหน้าหนี ถ้าอย่างนั้นเธอจะพาครอบครัวร่ำรายให้คนอิจฉาไปเลย แต่อย่าคิดว่าเธอจะทิ้งคำว่าตัวร้ายกาจประจำหมู่บ้านไปละเพราะว่าใครร้ายมาเธอจะร้ายกลับให้ดู