”ลูกที่เขารู้ว่ามีอยู่ แต่ไม่เคยยอมรับ คราวนี้จะมาทวงสิทธิ์ อย่าหวังว่าเธอจะยอม!”

ชีวิต 'ยูกิ' นักเขียนผู้ขวางโลกต้องพัง! เมื่อ 'ซัน' พ่อมดหูแกะ ตกลงมาพร้อมหิมะ แถมร่ายคาถาเชื่อมใจ อ่านทุกความคิดของเธอได้! “คุณยูกิครับ ผมขออยู่ด้วยได้ไหมครับ” “อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นนะเจ้าแกะ"

เขาทำคู่หมั้นตัวเองท้อง ทั้งๆ ที่กำลังจะถอนหมั้นกับเธอเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่แสนลั้นลา แต่เอิงท้อง! ฉิบหายแน่ๆ กู!

เมื่อสามีแสนอบอุ่นเปลี่ยนเป็นเย็นชาและไม่ค่อยใส่ใจ สนิธรจึงปฏิวัติตัวเองมาเป็นผู้หญิงขี้อ้อนขยันเอาใจเขา แต่พยายามแค่ไหนดูเหมือนเขาจะสนใจเพื่อนผู้หญิงที่เคยแอบชอบมากกว่า ถ้าหมดรักเธอแล้วก็หย่าซะเถอะ

เมื่อมหันตภัยความสวยทำให้เธอตกที่นั่งลำบากอยากมีแฟนก็ไม่มีเพราะโดนพี่ชายต่างสายเลือดขัดขว้าง งานนี้เธอต้องสลัดพี่ชายคนนี้ให้หลุดออกจากชีวิตรักในอนาคตให้ได้ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีแต่ในอนาคตก็ไม่แน่ดังนั้นเ

ไม่เคยหวังให้เรากลับมารักกัน ส่วนเรื่องลูก ชีวิตนี้อิงค์เคยนอนกับผู้ชายสันดานแย่คนเดียว ถ้าคุณมีสมองก็คิดเอาเองแล้วกันว่าใครเป็นพ่อ

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

ใครที่มันทำร้ายครอบครัวของพระองค์ พระองค์จะแก้แค้นพวกมันให้สาสมกับสิ่งที่พวกมันทำกับคนที่พระองค์รัก

ทำทุกอย่างเพื่อให้เขารัก จนมีพยานรักเกิดขึ้นในวันที่เธอพร้อม แต่ข่าวดีนั้นกลับกลายเป็นข่าวร้ายและลูกของเธอก็กลายเป็นแค่ 'ของโจร'

เมื่อความหิวและความปรารถนาหลอมรวมกัน...หลังครัวร้านอาหารหรูจึงกลายเป็นเวทีแห่งการควบคุม บงการและการยอมจำนน อย่างที่ไม่มีใครถอนตัวออกมาได้

เพราะแสวงหาสิ่งจอมปลอมทำให้ต้องสูญเสียคนที่รัก หนึ่งคนได้กลับมายังจุดเริ่มต้นเพื่อแก้ไขและปกป้อง หนึ่งคนกลับมองเห็นสิ่งเหล่านั้นผ่านห้วงฝัน เธอจึงจูงมือเขาทำเกษตร ไม่ให้เป็นทหาร ไม่เอาแล้วความก้าวหน้า

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

จ้าวลี่อิงประธานสาวรุ่นใหม่ไฟแรง ต้องทะลุมิติเข้าไปในนิยายรักน้ำเน่า หากเป็นตัวประกอบธรรมดารอชมละครสนุก ๆ ติดขอบสนามก็ว่าไปอย่าง แต่เธอดันซวยซ้ำซวยซ้อนมาอยู่ในร่างนางร้ายตัวประกอบถูกเกลียดเข้ากระดูกดำ

เกียจคร้านผัดวันประกันพรุ่ง การเรียนไม่ตั้งใจนิยายดองแช่น้ำปลา ไร้สาระไปวันๆ หมกหมุนแต่เล่นDarkest dungeon ถ้ารักมันมากนักก็ไปอยู่ในเกมมันเสียซิ!

ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้เธอหวั่นไหว และครั้งหนึ่งเขาก็เคยทำให้เธอเกลียดเข้าไส้ สิบปีผ่านไป เธอกับเขาต้องแต่งงานกันเพียงเพราะความจำเป็น และทำหน้าที่สามีภรรยาอย่างไร้หัวใจ

"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...

ตายแล้วแทนที่จะได้เกิดใหม่ กลับต้องมาอยู่ในร่างของสตรีร้ายกาจที่ใครต่างก็เบือนหน้าหนี แบบนี้ขอตายอีกสักครั้งได้ไหมนะ ยังไงฉันจะเปลี่ยนแปลงต้วเองให้ดู แต่ใครร้ายมาก็ร้ายกลับไม่โกงนะคะ!!

เพราะความบังเอิญทำให้ 'อริสรา' เด็กกำพร้าสู้ชีวิต ต้องก้าวเข้าสู่โลกมืดของมาเฟียผู้ทรงอำนาจอย่าง 'เฮียวิชญ์' จากโทษตายที่ควรได้รับ กลับกลายเป็นพันธะเร่าร้อนที่ยากจะหลีกหนี…

เขาปล่อยให้ความแค้นนำทางหัวใจ และในวันที่รู้ตัวก็เจอแต่คำว่า...สายเกินไป

“นะโม สภาพมึงตอนนี้โทรมยิ่งกว่าศพอาจารย์ใหญ่อีก” “พี่กันย์แม่ง! เปรียบผมแต่ละอย่าง” “เลิกบ่นแล้วกินยา อย่าให้เสียชื่อว่าที่หมอเกียรตินิยมอันดับหนึ่งของกู" "หมอเถื่อนสิไม่ว่า" นะโม!!!