เมื่อคงครามได้ตายไป เขาก็ได้ยืนอยู่เบื้องหน้าของพญายมราช โดยมีทางเลือกเพียงสองทาง คือหนึ่ง ขึ้นสวรรค์ สองเป็นนายนิรยบาล แต่เขายื่นข้อเสนอที่สาม ข้าขอเป็นลูกศิษย์ ให้ท่านสอนวิชาให้แก่ข้า

พี่คะสนใจมาเป็นคุณแม่ของน้องเอย์ไหม! หนูอยากได้พี่เป็นคุณแม่ล่ะ!

ชาติที่แล้วเธอจะโง่งม ถูกสามีหลอกใช้จนตาย แต่สวรรค์ยังเมตตา ให้โอกาสแก้ตัว ย้อนเวลากลับมาคราวนี้ หล่อนจะไม่ยอมโง่เป็นเหยื่อเขาอีกแล้ว เธอพร้อมหอบลูกหนีไปให้ไกลจาก"สามีใจร้าย" รักครั้งนี้ฉันขอลาขาด

ทั้งที่อยากแก้แค้นให้ร่างเดิมเพราะถูกหักหลังจนทำให้เป็นบ้า แต่มาเจอความหล่อเหลายั่ว ๆ เข้าให้ ...เดี๋ยวนะ ๆ ภารกิจอันใดกันเนี่ย! ทำไมระบบต้องส่งข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาอยู่ตลอดเวลา

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

เพียงแวะไปเยี่ยมหาเพื่อนรัก กลับเป็นจุดเริ่มต้นของการที่ เฟื่องฟ้า มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ ตะวัน ญาติผู้พี่ของเพื่อนรัก จนเธอพลาดมีลูกน้อยกับชายหนุ่มโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

เมื่อหญิงสาวฟื้นขึ้นมากลับพบว่าตนเองกลายเป็นฮูหยินที่สามีเกลียดชัง มิหนำซ้ำเขายังพาหญิงอื่นมาเย้ยนางถึงในจวนอีก ในเมื่อหยามกันขนาดนี้ ก็หย่ากันเถอะท่านแม่ทัพ

สวัสดีครับพี่สาวตัวน้อยของผม เราสองคนไม่ได้เจอกันมาก็นานแล้วนะ พี่คงไม่รู้ว่าปีนี้ผมก็สูงขึ้นอีกแล้ว แต่ผมรู้นะ ว่าพี่น่ะไม่สูงขึ้นเลยสักนิด พอถึงวันที่เราได้เจอกันอีกครั้ง พี่จะจำผมได้ไหมนะ😊

ทำไมสวรรค์ช่างใจร้ายนัก อุตส่าห์อธิษฐานขอพรในวันเกิดให้ได้เจอผู้หล่อๆ ที่อบอุ่นแสนดีเหมือนพระเอกในนิยาย แต่กลับส่งตัวร้ายมาให้เธอแทน

ใบหน้าหวานที่ได้รับการตกแต่งจนงดงามจับตาเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย นี่ก็คือคนที่ไม่ชอบข้าอีกสองคนสินะ แหมๆ อยากจะเข้ามาเป็นเมียอีกคนของสามีของข้า ก็เลยรำแพนหางเอาไว้ก่อน เอาเลยตามสบาย ถ้าคิดว่าจะแย่งได้

ในชาติก่อนนางปฏิเสธการแต่งงานกับเขา แม่ทัพที่ผู้คนเรียกว่าแม่ทัพปีศาจ เลือกออกเรือนกับบุรุษอื่นถึงเข้าใจว่าผิดพลาด เมื่อได้รับโอกาสเดิมพันชีวิตที่สองกับแม่ทัพปีศาจบอกสตรีอื่นว่าแม่ทัพผู้นี้ข้าจอง

“ตอนมีชีวิตข้าก็เป็นสตรีอาภัพ ตายไปก็ยังเป็นผีโชคร้าย ดูสิ!!! ขนาดยมทูตที่มารับตัวยังเป็นมือใหม่ แค่อัญเชิญประตูนรกยังทำไม่ได้เลย!”

โชคชะตาหรือพรหมลิขิตให้วิสาขา ได้งานเป็นเลขา ของตุลา ที่เธอมารู้ทีหลังว่า เขาเป็นพ่อของ ตะวัน และพันดาว ลูกแฝดของพี่สาวซึ่งเคยเป็นเด็กฝึกงานและมีความสัมพันธ์กับเขา

ตั้งแต่ที่ฉันได้คุยกับเธอ ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ ฉันก็ได้ตกหลุมรักมันเข้าแล้วล่ะ (หยุดชั่วคราว)

เขาตื่นในสนามรบไร้ความทรงจำ ทุกคนเรียกเขาว่า “อูฮยอน” แต่ในหัวมีเพียงคำถาม…เขาต้องเอาตัวรอด และรื้อฟื้นตัวตนที่แท้จริง ท่ามกลางสงครามที่ไม่ไว้ใจใครได้

ข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของแม่ทัพไร้ใจ จู่ๆข้าได้รู้ว่าข้าเป็นเพียงตัวประกอบที่ต้องตายอย่างไร้ค่า ข้าจึงหนีไปมีชีวิตใหม่พร้อมกับบุตรในครรภ์ แต่แล้วเขากลับตามมาทวงคืนบุตร ทวงคืนหัวใจของเขาที่ข้าขโมยหนีไป

เมื่อเชฟมือหนึ่งอย่างเขาต้องทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบน้อยผู้มืดหม่นที่สุดท้ายต้องตายอยู่กลางดงซอมบี้นับหมื่นตัว ตัวเขาที่ไม่มีสกิลการเอาตัวรอดเลยจะสามารถเปลี่ยนชะตาชีวิตให้ตัวเองอยู่รอดปลอดภัยได้ไหมน่ะ

ในเมื่อข้ามีโอกาสกลับมาอีกครั้ง เช่นนั้นเจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ !!

"หากเป็นสามีภรรยาแล้วไม่มีเวลาให้กันเลย ดรัลเองก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ตรงนี้ไปเพื่ออะไร ดรัลว่าเราหย่ากันดีกว่านะครับ" "ขอโทษทีนะ ผมไม่ได้ฟังเลยว่าดรัลพูดว่าอะไร"

เธอมาอยู่ในร่างของหลิวอ้ายเหมยที่อยู่ในยุคยากไร้ ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันเธอซึ่งอยู่ในยุคปัจจุบัน เธอรู้สึกว่าชีวิตของเธอตอนนี้เหมือนฟ้ากับเหวเลย เธอจะสามารถพาชีวิตให้รอดไปได้อย่างไรกัน มันช่างยากเย็น