เรื่องราวของอันดา สายลับสาวที่พลาดท่าถูกยิงระหว่างปฏิบัติภารกิจ เธอได้เข้ามาสวมร่างมาลาตี ลูกคุณหนูคนเล็กผู้เอาแต่ใจ นางร้ายในนิยายเรื่องคนรักผิดตัว เธอจึงเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อที่จะได้มีความสุข

วิโอเล็ตต้า แม่มดผู้ทำหม้อยาระเบิดจนได้รับความทรงจำในชาติเดิมกลับมา เพื่อสานความฝันตัวเองในชาติที่แล้วจึงตั้งใจจะเปิดร้านขนมหวาน...ทว่าในดินแดนนี้ แม่มดคือตัวตนที่น่ารังเกียจน่ะสิ!

“อลิศยังไม่เหนื่อย คุณหมอก็ห้ามหยุด!!”

"โดนด่าว่าตาถั่วก็ยอม ถ้าได้แฟนน่าฟัดขนาดนี้.."

"คำก็รำคาญ สองคำก็รำคาญ ระวังวันหลังน้องจะไม่มาหาแล้วนะ!…ทำฉันรำคาญคนเดียวก็พอแล้ว อย่าไปทำให้คนอื่นเขารำคาญไปด้วย"  สุดท้ายก็หลงรักเด็กมันจนโงหัวไม่ขึ้น

ทำไมครอบครัวนี้ต้องถูกกดขี่ ทั้งทำงานหนักข้าวปลากินไม่อิ่มท้อง คนเห็นแก่ตัวเช่นนี้มาเฟียสาวอย่างเธอจะไม่ทน เพล้ง! ผัวะ! ฉาด! 'ในเมื่อครอบครัวข้าไม่ได้กินอาหารดีๆ พวกเจ้าก็ไม่ควรที่จะได้กินเช่นกัน!'

ใครจะไปเชื่อล่ะว่าวันหนึ่งเขาจะ 'ตกหลุมรัก' เลขาของตัวเอง เลขาคนที่เขาเคยร่ำ ๆ ว่าไม่เอา ไม่อยากได้!

เธอเคยเป็นนักฆ่าที่ไร้หัวใจ ก่อนตื่นขึ้นในร่างคุณหนูที่ถูกเหยียบย่ำ… ครั้งนี้ เธอจะใช้เลือดล้างแค้น และเขียนชะตาใหม่ด้วยปลายมีด!

เมื่อเกิดมาแตกต่างเขาจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอด แล้วนักฆ่าแบบเขาควรเลือกความรัก...หรือการแก้แค้นดีล่ะ?

ตายไปแล้วแทนที่จะได้เข้าร่างนางเอกนางร้าย ดันได้เป็นเจ้าหน้าที่ระบบ เอาเถิด เป็นก็เป็น ว่าแต่เหตุใดสามพ่อลูกถึงบอกว่าเสียงของนางเหมือนเสียงมารดาของเด็ก ๆ ที่เพิ่งตายไปเล่า

ศักดิ์ศรีของนางไม่ต่างจากบ่าวผู้หนึ่งในจวน คำว่าภรรยาไม่มีความหมาย ความรักที่นางให้เขาก็เช่นกัน เขาผลักไสหน่ายหนี ทำร้ายจิตใจทุกสารพัดวิธี เศษใจสักเสี้ยวไม่เคยมีให้ แต่ทรมาน ผูกนางไว้ด้วยคำว่าบุญคุณ

น้ำขิง ชลนิภา ไอยภา อายุ 23 ปี อยู่กับแม่เลี้ยงที่ติดหนี้ติดพนันทุกอย่าง เธอทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงครอบครัวมีดีมีไม่ดีบ้าง แต่ทุกอย่างล้วนเพื่อปากท้องทั้งนั้น…แต่ชีวิตมันไม่ได้ง่าย

เรื่องราวความรักของคนสองคนที่ใช้ชีวิตต่างกันสุดขั้วเพราะคนนึงเป็นถึงทายาทมาเฟียตระกูลใหญ่ส่วนอีกคนเป็นเพียงเด็กชายคนนั้นที่เพิ่งมารับช่วงดูแลร้านอาหารสุดหรูของครอบครัวต่อจากพี่สาวที่กำลังป่วยอยู่

แพทย์สาวทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาผู้ร้ายกาจ​ นางจะใช้ชีวิตอย่างไรให้อยู่รอดจนกว่าจะได้กลับมิติตัวเอง ท่านจะหย่ากับข้าเช่นนั้นหรือ!! ให้ไวเลยข้ารอมานานแล้ว!!

มูนคราวน์ โลกมิติกึ่งเกมที่แบ่งผู้เล่นเป็นสายอาชีพต่างๆ สร้างปาร์ตี้ ทำภารกิจและอัปเลเวล ปกครองด้วยระบอบสภารัฐ แต่เนื่องจากการครองอำนาจยาวนานของผู้เล่นบางคน จู่ๆ ก็มีเด็กสาวปริศนาคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น!

ในวันที่นางรู้ความจริงเรื่องคู่หมั้นกับพี่สาว คือวันที่นางจากโลกนี้กลายเป็นวิญญาณเร่รอนเฝ้ามองพวกเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข นางได้แต่ตั้งคำถามในใจ ทั้งที่พวกเขาทำกับนางมากมายเหตุใดพวกเขาจึงมีความสุขได้

"ลิมาเปนยูกไม่มีป้อ ป้อไปปายยู่กับชู้”

เหล่าสตรีล้วนอยากเป็นภรรยาท่านแม่ทัพแสนหล่อเหลา แต่เขาไม่สนใจ จึงถามว่า "เหตุใดท่านไม่มองพวกข้าบ้าง!" ท่านแม่ทัพเหยียดยิ้มหยันตอบกลับ "เพราะพวกเจ้าไม่อาจเด็ดหัวข้าศึก แบบที่ฮูหยินของข้าทำได้น่ะสิ"

แด่ความรักที่ถูกพลัดพราก เขาสาปแช่งและสาบาน หากมีโลกหน้าและความตายฉันจะรออยู่เพื่อฆ่าพวกแก ฉีกทึ้งเนื้อพวกแกเป็นชิ้น ควักลูกตา แยกแขนขา จ้วงแทงและเผาไหม้จนกว่าร่างกายและวิญญาณพวกแกจะเละเป็นจุล!

ถึงเราจะไม่ได้แต่งงานกันด้วยความรักแต่เธอก็ไม่มีสิทธิ์มีคนอื่น