
- 61
- 22.16K
- 201
- 0 (0)
ที่แคว้นต่างขนานนามนางว่าไทเฮาปีศาจ หญิงที่ลุ่มหลงในอำนาจ เข่นฆ่าผู้คนเป็นผักปลา สุดท้ายฮ่องเต้สุดทน ยึดอำนาจจนหมดสิ้น คุมขังในตำหนักเย็นอันห่างไกล ไร้ซึ่งนางกำนัลรับใช้ "อ้าไม่นะฉันไม่ใช่ไทเฮาปีศาจ"

ที่แคว้นต่างขนานนามนางว่าไทเฮาปีศาจ หญิงที่ลุ่มหลงในอำนาจ เข่นฆ่าผู้คนเป็นผักปลา สุดท้ายฮ่องเต้สุดทน ยึดอำนาจจนหมดสิ้น คุมขังในตำหนักเย็นอันห่างไกล ไร้ซึ่งนางกำนัลรับใช้ "อ้าไม่นะฉันไม่ใช่ไทเฮาปีศาจ"
ผมแพ้พนันเพื่อนเลยต้องไปขอหนุ่มหล่อประจำคณะคบ ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายดันตอบตกลงซะงั้น มิหนำซ้ำยังเทคแคร์ออกสื่อไม่สนสายตาใคร แล้วแบบนี้ผมจะบอกเลิกเขายังไงล่ะเนี่ย!
300 ปีหลังการล่มสลายของอารยธรรมจากสงครามภัยพิบัติ มนุษย์ได้เข้าสู่ยุคฟื้นฟูอารยธรรมอีกครั้ง อเลนเด็กธรรมดาที่ชีวิตผลิกผันต้องมาขับหุ่นรบจากอดีตในการต่อสู้เพื่อบุกเบิกพื้นที่อยู่อาศัยกลับมาอีกครั้ง
ตัวเอกทะลุมิติเข้ามาในโลกยุคโบราณโดยต้องผ่านบททดสอบจึงจะกลับไปยังโลกปัจจุบันได้ ทว่าแม้จะตายแล้วเกิดในร่างใหม่มาแล้ว 7 ชาติก็ยังทำภารกิจที่ระบบให้ไม่ผ่านอยู่ดี
รู้ว่าต้องมีจุดจบเลวร้ายจากน้ำมือไท่กั๋วกงผู้เป็นพี่ชายบุญธรรมแต่เพื่อช่วยบิดาเซียอีจำต้องเข้าหาเขาแม้จะเสี่ยงตายรายวัน! แล้วนางต้องหลอกล่ออย่างไรให้เขาเมตตาช่วยเหลือนางโดยไม่ถูกเขาสังหารเสียก่อน!
‘เสิ่นมู่ชิง’ ทะลุมาอยู่ในร่างของบุตรีขุนนางใหญ่ นางตั้งใจจะใช้ชีวิตของตนให้ดี ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก! เรื่องราวมากมายถาโถมเข้ามาจนนางแทบตั้งรับไม่ไหว แต่มาเถิด เพราะนางจะฝ่าฟันอุปสรรคพวกนี้ไปให้ได้!
กฏการเป็นเด็กเสี่ย... นอนอ้าบนเตียง... จนกว่าฉันจะเบื่อหรือมีของเล่นที่ถูกใจ ฉันถึงจะปล่อยนายเป็นอิสระ
"นมเล็กแบบเธอ ฉันไม่กินให้เสียปาก!" ปากเขาก็ด่า... แต่ไหงพ่อมือกีตาร์นิ้วเทพถึงจ้องจะมา 'โซโล่' กัน การเจอกับเขาในแต่ละครั้ง มันคือความซวยระดับชาติ! ยิ่งหลบ... เขายิ่งตาม ยิ่งหนี... ก็ยิ่งเจอ
ท่วงท่าที่ดูงดงามราวกับการร่ายรำครั้งสุดท้ายกำลังจะจบลง... และเริ่มใหม่อีกครั้ง
พระเอกก็ต้องเป็นของนางเอก ไม่มีวันเป็นของนางร้าย ...แล้วไงล่ะ?
หญิงสาวที่ใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มมาตลอด ต้องทะลุมิติเข้าไปในนิยายยุค70 แม้จะเป็นตัวประกอบ...แต่เธอก็จะไม่ยอมเป็นหินรองเท้าใคร!! เพราะเธอจะเป็นปลาเค็มตากแห้งเหมือนเดิม!!
หลอกให้รัก แสร้งเป็นมิตร แต่รุมทึ้งให้เธอตายสมบทนางร้าย ฟื้นมาหนนี้ แค่หย่ารักเปลี่ยนสามีคงไม่พอ ใครทำให้เธอเจ็บ มันต้องโดนเอาคืนอย่างสาสม
เกิดใหม่เป็นอาวุธเทพในมือไอ้ขี้ขลาดที่ยิงนกยังไม่โดน แต่ช่างปะไร! แค่ง้างสายมาเถอะ ที่เหลือเดี๋ยวพี่จะ “ดริฟต์กลางอากาศ” ไปเจาะกบาลศัตรูให้เอง!
คนที่กรอกยาพิษให้ข้าก็คือท่าน คนที่อยากจะเผ่าข้าให้ตายในกองเพลิงก็คือท่าน คนที่อยากจะฆ่าอีกครั้งก็ยังเป็นท่าน กระทั่งตอนนี้ คนที่มาสู่ขอข้าก็ยังเป็นท่าน
ซีซาร์ ถูกสั่งให้ไปสนามรบหวังไม่ให้มีชีวิตรอดกลับมา แต่บัดนี้เขากลับมายืนอยู่เบื้องหน้าและขู่ทวงสัญญาที่เคยว่าไว้ กระหม่อมขออะไรก็ได้ใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ…? เช่นนั้นแล้วเขาจึงขอสมบัติอันล้ำค่าของราชวงศ์ไป
“พี่ฟง” อี๋นั่วฝันเห็นชาติก่อน ในฝันพี่ฟงจูบหอมเขาทั้งตัว รักเขา กอดเขาแนบชิด เขาบีบผิวสีเทาเรียบตึงของราชาซอมบี้ สะอื้นใต้แรงคำรามกัดกินทั้งกายใจ เขาเป็นของพี่ฟงทั้งหมด
“เป็นเมียเดียวดีๆ ไม่ชอบ เที่ยวไปยกกูให้คนอื่น งั้นจากนี้มึงเป็นเมียบำเรอของกูก็แล้วกัน”
“คอนดอมที่เอามา มันหมด” เสียงทุ้มกระซิบบอกตอนเดินขนาบข้างไปด้วยกัน เธอเอียงหน้าขึ้นมองเขา พูดอะไรไม่ออกไม่พอ ใบหน้าของเธอยังออกสีแดงจัดอีกด้วย ทั้งที่ไม่ได้ดื่มของมึนเมาแม้แต่หยดเดียว
21:07… เสียงเข็มนาฬิกาพา มายเดียร์ แพทย์สาวแผนจีนผู้มากด้วยปัญญาและหัวใจกล้า ต้องเผชิญกับเงาลึกลับ สมุนไพรโบราณ และเข็มพิสดารที่ผูกชะตาเธอกับชายหนุ่มปริศนา—อี้ซิน ในทุกชาติภพ
ชาติที่แล้ววิ่งวุ่นไปมาเพื่อบัลลังก์ที่มิใช่ของตนมาทั้งชาติ กว่าจะสำนึกถึงความลำบากก็โดนคมกระบี่จิ้มจนตายตก มาเวลานี้ถึงไม่พอใจที่ได้เกิดใหม่ แต่ก็ดีที่ยังเหลือตำหนัก ตั่งนอน หมอน ฟูก ไว้ให้ซุกหัวนอน