เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพี่สาวที่มีนิสัยร้ายกาจของสามตัวร้ายในนิยายที่เพิ่งอ่านจบ เดิมทีจุดจบของพวกเธอสี่คนพี่น้องนั้นเลวร้ายเป็นอย่างมากแต่ในเมื่อเธอมีโอกาสมาอยู่ในนี้แล้วก็จะขอเปลี่ยนแปลงมันเสีย

เหล่าสตรีล้วนอยากเป็นภรรยาท่านแม่ทัพแสนหล่อเหลา แต่เขาไม่สนใจ จึงถามว่า "เหตุใดท่านไม่มองพวกข้าบ้าง!" ท่านแม่ทัพเหยียดยิ้มหยันตอบกลับ "เพราะพวกเจ้าไม่อาจเด็ดหัวข้าศึก แบบที่ฮูหยินของข้าทำได้น่ะสิ"

การตุยสุดซวยได้นำพาเขามาต่างโลกมาเจอเรื่องซวยๆอีก

หญิงสาวจากยุค 1940 ผู้เพียบพร้อมด้วยศาสตร์และศิลป์ ทะลุมิติมาอยู่ในยุคปัจจุบัน แถมยังเป็นเด็กเลี้ยงที่ถูกบอกเลิกตั้งแต่คืนแรก

ทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ให้กับงานจนพักผ่อนไม่เพียงพอ สุดท้ายก็น็อคคาโต๊ะทำงานตายแบบไม่ทันตั้งตัว พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็ได้รู้ว่าตัวเองอยู่ในร่างคนชื่อเดียวกัน เอาล่ะชีวิตนี้เขาจะเป็นปลาเค็ม งานเหรอ ช่างมันสิ !

"ได้โปรดไถ่โทษให้ฉันด้วย" คุณหมอสาวที่นอนไหลตายเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ ได้รับข้อเสนอให้เข้าร่างจากวิญญาณสาว แต่ว่ามีข้อแม้คือเธอต้องไปดูแลลูกกับสามีพิการที่วิญญาณสาวทิ้งมาให้หน่อย

จู่ ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นเด็กสาวร้ายกาจ ที่ใครเห็นก็เบือนหน้าหนี ถ้าอย่างนั้นเธอจะพาครอบครัวร่ำรายให้คนอิจฉาไปเลย แต่อย่าคิดว่าเธอจะทิ้งคำว่าตัวร้ายกาจประจำหมู่บ้านไปละเพราะว่าใครร้ายมาเธอจะร้ายกลับให้ดู

ชลนิภา หญิงสาวที่อาศัยอยู่บ้านนอก เธอได้เข้ามาอยู่ในร่างหญิงสาวที่ชื่อซูเหม่ย ชาวบ้านทุกคนต่างพากันรังเกียจเธอเพราะว่าเธอเป็นคนเร่ร่อนและเป็นหัวขโมย มิหนำซ้ำเธอยังถูกทำร้ายอีกด้วย แล้วเธอจะทำอย่างไร

เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยาย และยอมที่จะถอยออกมาเพื่อหนีจุดจบที่ไม่ดี แต่ใครจะคิดกันละว่าเธอจะมีของแถมติดท้องมาด้วย หนำซ้ำยังต้องมาเจอพี่ชายสหายที่เป็นพ่อของลูกอีกแล้วชีวิตหลังจากนี้เธอจะเป็นอย่างไรต่อล่ะ

ถึงจะทะลุมิติมาก็ไม่ได้หมายความว่าแผนพักผ่อนที่วางไว้จะล่ม ซ่งเหยียนตัดสินใจแล้วว่าเขาจะเป็นชาวทะลุมิติที่มีความสุขมากที่สุด

เพื่อความอยู่รอดของตระกูล เฉินจื่อรั่วใช้พลังเฮือกสุดท้ายปกป้องทุกคนไว้ ก่อนที่จะหลับไหล และได้ตื่นขึ้นอีกครั้ง หลังจากผ่านไปสองหมื่นปี

ซีอีโอสาวแกร่งกำลังชื่นชมความงามของภูเขาหลงหู่ซาน บนเรือสำราญลุ่มแม่น้ำแยงซี สถานที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งกำเนิดลัทธิเต๋าของจีน ดันเมาเหล้าตกน้ำ ย้อนเวลามาอยู่ในร่างหญิงสาวชาวบ้านยุค 80 !!!

น้ำใจคืออะไร คนดีแล้วรวยไหม  พอ พอกันที!!...ในเมื่อเธอโผล่มาอยู่ล้อมรอบด้วยคนแสนดี มีน้ำใจเหลือล้น แล้วต้องกินน้ำข้าว บ้านก็แสนอัตคัด ถูกใช้แรงงานงกๆ  งั้นฉัน “เถียนรั่วอัน” จะเสียสละเพื่อส่วนรวมเอ๊งงงง

เธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ที่สุดในชีวิต แต่เธอดันพลาดท่าเสียที ตกเป็นของหนุ่มรุ่นพี่เจ้าชู้ตัวพ่อ!!!

เขาเสียชีวิตในวันสิ้นโลกแต่วิญญาณไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรก แต่กลับทะลุมิติไปอยู่ในร่างของเซี่ยปิน บุตรชายตระกูลเก่าแก่ที่ถูกหญิงชาวบ้านเปลี่ยนตัวเพราะความแค้น ตั้งแต่เด็กจนตายเขาทำงานราวกับทาสในบ้าน

ทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านไม่จบ ซ้ำเป็นตัวประกอบยากจนให้นางเอกใช้เป็นเครื่องมือยกหางตัวเอง เมื่อจงเลี่ยงลี่มาอยู่ในร่างนี้แล้ว ฝันไปเถอะว่าจะสำเร็จ

ซูไป๋จิน อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังด้านอาหาร ตื่นขึ้นมาพบว่าได้เป็นทารกในยุค 80 ท่ามกลางสังคมปิตาธิปไตยไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมปู่ย่าของเธอถึงได้รักและดูแลเธอยิ่งกว่าเทพเจ้าน้อย ๆ กลางฝ่ามือล่ะ

ก็แค่ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต แต่ไม่คิดว่าดวงวิญญาณดันทะลุมิติไปเกิดใหม่ในนิยายยุค 70 แทน และที่สำคัญคือ นิยายเรื่องนี้เธอเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว แต่มันยังอ่านไม่จบไง ให้ตายเถอะ แล้วเธอจะอยู่ได้มั้ย

"ห้วงรักที่มีต่อเขา... ล้ำลึกยิ่งกว่ามหาสมุทร... ข้ายินดีสละแม้กระทั่งความเป็นอมตะ... เปรียบประดุจดวงตะวัน ที่ยอมดับแสง... เพื่อมอบชีวิตให้แก่เขาอีกครา แม้ตัวข้านั้นจะดับสลายไป"