ความรู้สึกแรกที่ เฉาเฟิง ได้พบกับคุณชายน้อย ต้วนอวี่เช่อ คือ ความประทับใจและดีใจที่จะได้มีน้องชาย แล้วเมื่อไรกันนะ ที่เฉาเฟิงเริ่มรู้สึกไม่พอใจที่ต้วนอวี่เช่อมีเพื่อนๆ ล้อมรอบกายหรือว่า...เขากำลังหึง!

มีคำกล่าวว่าพบกันครั้งแรกคือความบังเอิญ ครั้งที่สองคือโชคชะตา ครั้งที่สามคือพรหมลิขิต แล้วการพบกัน 3 ครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ ควรนิยามว่าอะไร?

เมื่อแพทย์ทหารทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตกอับที่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษร้ายแรง

จู่ๆก็กลายเป็นแม่ลูกสองซึ่งมีชีวิตยากลำบาก นางไม่ยอมหรอก ลูกของแม่ต้องเติบโตอย่างดีไม่น้อยหน้าผู้ใด นางจะใช้ความสามารถที่มีหาเงินทองและเลี้ยงดูพวกเขาให้สมกับคำเอาใจที่ว่าท่านแม่ของข้าแสนดีและงามที่สุด

จู่ ๆ ฉันดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายยุค 80 ที่มีตอนจบน่าเศร้า ในเมื่อฉันมาอยู่ในร่างนี้ฉันจะไม่ให้ทุกอย่างจบเหมือนเนื้อเรื่องเดิมฉันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเอง แค่พระเอกคนเดียวฉันไม่ใส่ใจ

เมื่อสามีแสนอบอุ่นเปลี่ยนเป็นเย็นชาและไม่ค่อยใส่ใจ สนิธรจึงปฏิวัติตัวเองมาเป็นผู้หญิงขี้อ้อนขยันเอาใจเขา แต่พยายามแค่ไหนดูเหมือนเขาจะสนใจเพื่อนผู้หญิงที่เคยแอบชอบมากกว่า ถ้าหมดรักเธอแล้วก็หย่าซะเถอะ

เมื่อเสียงเคาะปริศนาในยามดึก ไม่ใช่เพียงเสียงลมหรือหนูในผนัง...แต่คือเสียงจากบางสิ่งที่ยังไม่ยอมไปไหน และมันกำลังรอใครบางคน…มาอยู่แทนที่

ใครจะไปคิดว่าดีไซเนอร์อย่าง"ลู่ซิง"ที่กำลังมีผลงานโดดเด่นอยู่ในวงการแฟชั่นจะมาเสียชีวิตอย่างกระทันหันในวัยเพียงแค่ 38 ปี...เขาก็จะไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา เขาจะสร้างแบรนด์เสื้อผ้าของเขากลับมาให้ได้!!

กระโดดร่มอยู่ดี ๆ ตื่นมาอีกทีพบว่าตัวเองกำลังอยู่ในพิธีเเต่งงานกับบุรุษแปลกหน้า ถึงสับสนแต่ก็พอมองออกว่าการเเต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรัก เมื่อสายตาที่เขามองนางนั้นมีเเต่ความเอือมระอา

เมื่อมีหมอดูทักว่า ดวงปักเขตจะมีคนอุปถัมภ์เป็นเด็ก และเด็กจะนำมาซึ่งทุกอย่างในชีวิต ทั้งเงินทอง ทรัพย์สิน และ...สามี (บรื้อ...น่ากลัวเกินไปแล้ว)

โกรธก็ร้องได้นะแต่ข้าจะหัวเราะล่ะ ตื่นมากลายเป็นลูกกำพร้าบ้านสามที่ถูกญาติใจร้ายกดขี่ทารุณ ผู้สร้างเวทนาสาวน้อยคนนี้เหลือเกินจึงส่งผู้ช่วยแมวเหมียว พร้อมห้างสรรพสินค้าที่มีครบทุกอย่างมาเป็นพี่เลี้ยง

วรรณษาข้าราชการสาว สวย โสด มีทองท่วมหัวไม่มีผัวก็ได้ ขับรถป้ายแดงหลับในชนเสาไฟฟ้าดับ แต่เธอกลับไปอยู่ในร่างเด็กแฝดพี่ที่สมองพิการ เพื่อนๆเรียกอีเอ๋อ เธอต้องพาครอบครัวให้อยู่รอดในยุค2500

“ฉันเอาเธอตายแน่พิ”

“อู๋เยวี่ยเป็นข้าที่เลี้ยงดูเจ้าบิดามารดาของเจ้า หากไร้ซึ่งข้าพวกเจ้าจะมีวันนี้หรือ? ในเมื่อไม่เห็นค่า กล้าวางแผนสังหารข้า ข้าจะขอมอบความวิบัติฉิบหายให้กับพวกเจ้าทุกคน ให้สาสมกับความอัปยศที่ข้าได้รับ”

ใครสอนให้เธอกล้าอ้างตัวเป็นเมียฉัน / คิดเองได้ค่ะไม่ต้องสอน เฮียมาร์คควรดีใจนะที่พิมยอมรับผู้ชายนิสัยแย่มีดีแค่หล่อแบบเฮียเป็นสามี

เพราะคำมั่นสัญญาของญาติผู้ใหญ่ทำให้เธอและเขาต้องแต่งงานทั้งที่ไม่ได้รักกัน.. ผิด! เธอแอบรักเขามาหลายปีแล้วต่างหาก!

“เพราะคำสัญญาเฮงซวยแต่ปางก่อน เธอจึงถูกตามรังควาน และเพื่อไม่ให้ตายตกก่อนวัย จำต้องหาคนที่มีชะตาต้องกันมาแต่งงาน เพื่อปกปักษ์คุ้มครอง ทว่าคนที่ตรงตามตำรา ดันกลายเป็นศัตรูคู่แค้นเสียนี่”

บทสุดท้ายของนางร้ายคือไม่เหลืออะไร แต่ในเมื่อนิยายเรื่องนี้จบแล้ว พระเอก-นางเอกที่เหมาะกันแบบผีเน่าโลงผุก็ได้กันไปแล้ว คราวนี้ก็ถึงเวลาของนางร้าย 'ฉันจะกลับมาเฉิดฉายอีกครั้ง!'

เมื่อนักแต่งนิยายต้องเข้าไปอยู่ในนิยายที่ตัวเองแต่ง

นางร้าย... เขาดิบ! เมื่อจอมนางใจทมิฬปะทะพญายม สงครามรัก... หรือสงครามล้างแค้น?