“ไม่ร้องนะครับ มันแค่ฝันร้าย”

เธอคือสายลับยุค 2030 ที่ย้อนไปจีนยุค 70 พร้อมกับมิติที่แสนจะคาดเดาไม่ได้ อีกทั้งเธอต้องแต่งงานกับชายพิการ...

ได้โอกาสกลับมาเกิดอีกครั้งทำไมต้องมาเกิดเป็นหญิงไร้ค่า บิดาไม่รัก พี่น้องรังเกียจทั้งยังเป็นลูกนอกสมรสที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม และยังถูกบังคับให้เธอแต่งงานกับชายพิการตามสัญญาหมั้นหมายแทนพี่สาวอีก

หลี่ชิงเหอคือบุตรเกอสกุลหลี่ในวัยสิบขวบที่ต้องต่อสู้ดิ้นร้นเพื่อความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของครอบครัว แต่อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดก็คือคนในครอบครัวของเขาเอง ชีวิตใหม่ในโลกอันแสนแร้นแค้นได้เริ่มต้นขึ้นมาแล้ว

เรื่องอะไรนางร้ายจะต้องยอมแม่ดอกบัวขาวนั่น? ทำเป็นใสซื่อที่แท้ก็จะเอาทั้งพระเอกทั้งตัวร้าย พระเอกต้องคู่กับนางร้ายอย่างฉันเท่านั้นย่ะ นางเอกอย่างหล่อนน่ะฝันไปเถอะ

คนอื่นทะลุมิติเข้ามาวันสิ้นโลกเขาวิ่งหนีซอมบี้กันเกือบตาย แต่เจ้าจอมดันถูกซอมบี้วิ่งหนีแทนซะอย่างนั้น

นางจะตัดสินใจอย่างไร ในเมื่อร่างกายนางกลับร้องเรียกหาเพียงสัมผัสอันวาบหวามจากเขาผู้นั้น ...บุรุษหนึ่งคือองค์รัชทายาทที่นางเฝ้าฝัน ...อีกหนึ่งคือบุรุษที่นางอยากมีสัมพันธ์อันลึกซึ้ง

นักฆ่าสาวทะลุมิติไปอยู่ในร่างฮองเฮาที่ฮ่องเต้เกลียดชัง แต่ใครจะสนใจ เจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มต่างหากคือเป้าหมาย ทว่าเจ้าของร่างเดิมดันเคยทำร้ายลูก นางจึงต้องคิดหาวิธีทำให้พระโอรสกลับมาอยู่ด้วยกันที่ตำหนัก

ชะตาพลิกพัน

"หนาวไม่ไปเด็ดขาด" เมื่อ โอบหนาว ลูกคุณหนูผู้ร่ำรวยต้องถูกบังคับให้มาใช้ชีวิตอยู่ภายในไร่องุ่น มิหนำซ้ำคนที่เขาเคยมีอะไรด้วยยังเป็นถึงพ่อเลี้ยงเจ้าของไร่องุ่นปฐพีที่เขาอยู่อีกต่างหาก

อ่านนิยายอยู่ดีๆเกิดวูบสลบพอตื่นขึ้นมาอีกทีกลับมาอยู่ในห้องเก่าๆโทรมๆกลัวจะถล่มลงมาทับหัวพร้อมกับเสียงด่าของใครสักคนและที่สำคัญเธอได้ระบบลงชื่อมาซึ่งมันเป็นระบบยอดยุทธในยุคอดยากแบบนี้มันสำคัญหรือ!!!!!

นิยายรักฟีลกู๊ดสไตล์ผู้บ่าวไทบ้าน พระเอกคลั่งรักหนักมาก "พี่ยังไม่มีแฟน...บอกไว้ เผื่อเรายังไม่รู้"

หลังจากที่เกิดการระเบิดของซุปเปอร์โนวา โลกเป็นหนึ่งในดินแดนที่ได้รับผลกระทบ ทำให้มิติมากมายเชื่อมต่อกับโลกจากนั้นสิ่งมีชีวิตมากมายออกมาจากมิติไล่เข่นฆ่ามนุษย์โลก แต่มนุษย์ก็ค้นพบวิธีตอบโต้ได้สำเร็จ

เด็กน้อยที่เขาเก็บมาเลี้ยงในจวนวันนั้น สิบปีต่อมากลายเป็นหญิงงามที่ใครๆก็ต่างหมายปอง แม่ทัพเช่นเขาที่ไม่เคยเหลียวมองผู้ใด เหมือนกลับกำลังหวั่นไหวให้เด็กในบ้านเสียแล้ว

ทะลุมิติมาทั้งที ทำไมต้องเป็นตัวร้ายที่ตายตอนจบด้วยล่ะ!แถมยังมี“ระบบเช็คอิน”ชีวิตดี๊ดี..ถ้าไม่ติดว่าต้องช่วยครอบครัวตัวร้ายหลุดจากหายนะตามบทจะไม่ตายตอนจบเหรอ? ก็ต้องเช็คอินและเล่นใหญ่กว่านางเอกนิดนึง!

อยู่ดี ๆ นักเขียนสายแซ่บก็ได้เข้ามาอยู่ในนิยายของเพื่อนสนิท พระเอกของเรื่องเจ้าชู้จนเธอรับไม่ได้ ตัวร้ายนี่สิตรงสเปคเธอทุกอย่าง เหอะ ๆ พระเอกหลบไปนางเอกคนนี้ขอรักตัวร้ายก็แล้วกัน น่าจะมันกว่าเยอะ!

หลิวซินเยว่ตัวประกอบในนิยายดันดวงซวยมีอะไรกับตัวร้ายที่ถูกวางยาปลุกกำหนัดจนเจ้าตัวสิ้นชีพวิญญาณสายลับสาวดันเข้ามาสิงร่างเธอในจังหวะ'กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม'พอดี เธอต้องหาทางรอดจากสถานการณ์บ้าๆนี้ให้ได้

แค่เผลอหลับไป เหอหว่านถิง ก็ได้ทะลุมิติมาอยู่ในยุค 70 แล้ว สวัสดิการผู้สวมร่างก็ไม่มี มิติเอย พลังพิเศษเอย ไม่มีสักอย่าง มีแต่ชายขาพิการมาขอแต่งงาน นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

ก็แค่ลูกสาวคนเล็กของบ้านตระกูลเศรษฐีที่พี่ชายรวย พี่สาวรวย พ่อแม่รวย — ฉันก็เลยอยู่บ้านแบบไม่มีงานทำ ให้พ่อแม่เลี้ยง แต่ก็ดันไม่มีแฟนสักทีเพราะบังเอิญว่าแฟนที่ฉันอยากได้คือผู้ชายตัวร้าย

"มาจูบหน่อย" "พี่จะจูบทุกที่ไม่ได้นะ" "จ้างตั้งห้าหมื่น จะจูบเมื่อไหร่ก็ได้" "แต่มันก็ไม่ใช่ทุกที่ป่ะ"