ลูกสาวมาเฟียผู้ทรงอำนาจดันสิ้นวาสนา ต้องมาอยู่ในร่างของคุณหนูตระกูลไป๋ผู้ตกอับ เธอจึงได้เรียนรู้ว่าชีวิตคนเรานั้นสั้นนักอย่าหวังพึ่งพาใครยกเว้นตัวเอง ทว่าการเอาตัวรอดในยุค80ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิดไว้

“โอ้ยยยย! อะไรกันอีกหล่ะเนี่ยยย คนจะหลับจะนอนมาร้องไห้ทำไมกันห๊ะ!” “แม่ครับ แม่ฟื้นแล้วฮวนฮวนมาเร็วแม่ฟื้นแล้ว" “พวกเธอเป็นใครแล้วที่นี่มันที่ไหนกัน” พรนับพัน หลิ่ว

"เมื่อตู้เสื้อผ้าใบเก่าของแม่ กลายเป็นประตูลับเชื่อมมิติจากยุค 70 สู่โลกปัจจุบัน... เปลี่ยนชีวิตเด็กสาวผู้อดอยากให้กลายเป็นนางหงส์ข้ามกาลเวลา"

ในเมื่อท่านยอมสละชีวิตข้ากับลูกเพื่อนาง เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านสมหวัง ได้รักกันให้พอใจ

ในเมื่อข้ามีโอกาสกลับมาอีกครั้ง เช่นนั้นเจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ !!

ชาติก่อนข้านั้นโง่เขลา คิดว่าตัวเองมีสายเลือดของท่านอยู่ในตัวแล้วท่านจะรัก ชาติก่อนท่านไม่ต้องการข้า ชาตินี้ท่านพ่อก็อย่าหากว่าข้าอกตัญญูเลยนะเจ้าคะ

เมื่อ “ม่อซูเหยา” ขุนนางหญิงผู้ทรงอำนาจสิ้นใจลงด้วยน้ำมือของบุรุษที่นางรักที่สุด นางนึกว่าทุกอย่างได้ปิดฉากลงแล้ว... หากแต่โชคชะตากลับไม่ปล่อยให้นางหลุดพ้น เหวี่ยงนางให้ฟื้นขึ้นในร่างของนางร้ายในนิยาย

ชลนิภา หญิงสาวที่อาศัยอยู่บ้านนอก เธอได้เข้ามาอยู่ในร่างหญิงสาวที่ชื่อซูเหม่ย ชาวบ้านทุกคนต่างพากันรังเกียจเธอเพราะว่าเธอเป็นคนเร่ร่อนและเป็นหัวขโมย มิหนำซ้ำเธอยังถูกทำร้ายอีกด้วย แล้วเธอจะทำอย่างไร

ฤดูใบไม้ผลิปีนี้ โฮชิซากิ อายาเมะ ได้รู้จักกับนักเรียนใหม่ อิจิโนเสะ ยูซุกิ ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกของทั้งสองคนเริ่มต้นผ่านสีและพู่กัน กำลังแต่งแต้มสีสันบานสะพรั่ง ณ แคนวาสแห่งนี้

เธอถูกถึงให้มาอยู่ในร่าง 'แป้งร่ำ' เด็กกำพร้าที่มีฐานะเป็นคนใช้ของตระกูลพระเอก แถม! ในช่วงกลางเรื่องพี่ชายของร่างนี้ยังคิดทรยศหักหลังพระเอก นั่นเท่ากับว่า “แป้งร่ำ” ในฐานะน้องสาวจะถูกลากเข้าไปเกี่ยว!!

เมื่อเธอมาถึงจุดสิ้นสุดของการเดินทาง เธอก็พบว่าตัวเองยังมีพลังไม่มากพอที่จะเปิดประตูบานสุดท้าย เธอจึงตัดสินใจเดิมพันกับการเริ่มต้นใหม่ เพื่อความฝันที่อยากจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุด

เมื่อเขาทะลุมิติไปเป็นต้นกัญชาแมวที่เหลือรอดเพียงต้นเดียว ในยุคอินเตอร์สเตลล่าที่ถูกปกครองโดยสัตว์ตระกูลแมว คนรักสงบอย่างเขาจะเผชิญหน้ากับความหลงใหลที่ท้วมท้นของเจ้าเหมียวทั้งกาแล็กซีอย่างไร

“กูไม่เถียงว่าแจมเป็นเมียที่ดีแต่กูเบื่อ ชีวิตคู่แม่งจืดชืดไร้สีสัน กูคิดถึงชีวิตโสด ชีวิตที่เป็นอิสระ กูอยากลองเปิดใจคบกับคนอื่นดูบ้าง กูอยากหย่า” เขาพูดประโยคนั้นทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเธอได้ยิน...

เธอยอมได้ทุกอย่างเพื่อเขา แม้จะรู้ว่าหัวใจของเขาไม่เคยมีเธอเลยก็ตาม

คนพิการต้องแต่งงาน…กับคนปัญญาอ่อน โลกนี้ช่างยุติธรรมดีเสียจริง ฮึ! หลันอินอินแค้นนี้ข้าจะทวงคืนให้เจ้าเอง

หัวใจของข้าแตกสลายจากข้างใน มันเจ็บร้าวและจุกในอกจนมิอาจจะกล่าวคำใดได้อีกต่อไป เพราะแม้แต่บุรุษที่พร่ำบอกว่ารักข้าที่สุด แต่บัดนี้เขากลับไม่เชื่อคำพูดของข้าแม้แต่คำเดียว ข้าจึงมิอาจจะทำเช่นไร

จากกรรมกรออฟฟิศที่ปวดหลังทุกเดือน สู่นางร้ายอันดับหนึ่งผู้ร่ำรวย ในเมื่อสวรรค์ให้มีชีวิตที่ดีที่นี้ ใยข้าจะต้องเป็นนางร้ายตามบทให้ตายตอนจบด้วยเล่า มิสู้...นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่เฉย ๆ ยังจะดีเสียกว่า

เซียนถังต้องเดินทางไปชมพูทวีป แต่งานนี้ไม่ง่ายนัก เพราะมีปีศาจกระทิงคอยจ้องจะกินเนื้อไปตลอดทาง "หยุดคิดสัปดลเสียเถอะ เจ้าปีศาจ"

เขา…เย็นชา ดุดัน วางตัวสูงเหมือนหิมะบนยอดเขา เธอ…สงบเงียบ เยือกเย็น และง่วงได้ทุกเวลา จากชายผู้ไม่เข้าใกล้ผู้หญิง กลับกลายเป็น “แมวตัวโตติดกลิ่น” ที่คอยตามเธอทุกที่

คนอะไรทำไมถึงเลวได้ขนาดนี้! เขาแต่งงานเพื่อหวังทรัพย์สินของภรรยา กล่าวหาว่าเล่นชู้ เธอสูญเสียลูกไปอย่างไม่ยุติธรรม เก็บเป็นความแค้นที่พร้อมคร่าทุกชีวิต แม้ยามหวนคืนยังต้องจบลงเช่นเดิม