- 171
- 32.44K
- 426
- 0 (0)
เจ้าแม่ครีมออนไลน์ ตื่นขึ้นมาในปี 1995 พร้อมสถานะเด็กที่มารดาทอดทิ้ง เธอจะใช้ระบบที่ได้รับมาสร้างตัวให้ร่ำรวยได้หรือไม่ มาเป็นกำลังใจให้เธอกันค่ะ
เจ้าแม่ครีมออนไลน์ ตื่นขึ้นมาในปี 1995 พร้อมสถานะเด็กที่มารดาทอดทิ้ง เธอจะใช้ระบบที่ได้รับมาสร้างตัวให้ร่ำรวยได้หรือไม่ มาเป็นกำลังใจให้เธอกันค่ะ
เมื่อนักเขียน..ต้องเข้ามาใช้ชีวิตในนิยายแนวทะลุมิติที่เกิดดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาในชั่วข้ามคืนของตัวเอง ทางรอดนั้นง่ายมาก แต่ดันพลาดตั้งแต่ต้นเรื่อง !
ฉันตื่นมาในร่างองค์หญิง ถูกแม่ทัพหน้าหล่อส่งไปนอนเรือนผุท้ายวัง จะให้ยอมรับบทแล้วนอนตายเงียบ ๆ? ฝันไปเถอะ! แม่ทัพปากหมาหน้าเหมือนพระเอกที่เคยเล่นหนังคู่กันเป๊ะ?
ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!
ไม่คิดเลยว่านิยายวันสิ้นโลกที่เคยอ่านมาบ้างจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ถ้ารู้ว่าตัวเองจะมีโอกาสกับเขา เธอคงขยันหาความรู้และฝึกฝนทักษะเพื่อเอาชีวิตรอดให้มากกว่านี้ แต่แล้วไอ้กระท่อมพังๆ นี่คืออะไร
ผมพบว่าตัวเองเข้าไปอยู่ในเกมที่เคยหเล่น แต่บางอย่างกลับรู้สึกแปลกไปจากเดิม
เหมยฟางซื้อของทุกอย่างมาเก็บไว้ในมิติที่พบก่อนตายและถูกย้ายวิญญาณมายังร่างเหมยฟางในยุคจีน70 ที่ชาวบ้านยังยากลำบากและอดอยาก อีกทั้งร่างนี้ยังมีน้องสาววัย3ขวบหนึ่งคนที่ต้องดูแล แล้วเธอจะทำยังไงต่อไป
“ท่านแม่ทัพ ฮูหยินของท่านสร้างเรื่องอีกแล้วขอรับ”
แต่งเข้าจวนท่านแม่ทัพไม่ทันไร สามีก็รับอนุคนใหม่เข้ามาเหยียบย่ำหัวใจนางอย่างเลือดเย็น กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นได้แค่นางร้ายในนิยายก็ตรอมใจตายเสียแล้ว
'อู๋ซินหยาน' พอแล้วกับการทุ่มเทความรักให้กับคุณชายรองผู้แสนอ่อนโยนแห่งตระกูลฮั่ว เขาดีกับทุกคน ยกเว้นนาง แค่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าความพยายามที่ผ่านมาไม่มีความหมาย นางจึงขอยุติการไล่ตามและกลับมารักตนเองแทน
ฉันชื่อฉีฉี เชื้อสายจีนแท้ เกิดในไทย เติบโตในประเทศจีน ว่ากันว่าตระกูลฉีของฉันเป็นเชื้อสายราชวงศ์โบราณสืบทอดกันมา เพราะเหตุนี้หรือฉันจึงตายแล้วมาเกิดในยุคโบราณ? ใครก็ได้บอกฉันที!
ข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของแม่ทัพไร้ใจ จู่ๆข้าได้รู้ว่าข้าเป็นเพียงตัวประกอบที่ต้องตายอย่างไร้ค่า ข้าจึงหนีไปมีชีวิตใหม่พร้อมกับบุตรในครรภ์ แต่แล้วเขากลับตามมาทวงคืนบุตร ทวงคืนหัวใจของเขาที่ข้าขโมยหนีไป
เธอคือผู้หญิงที่เขาตกหลุมรักท่ามกลางสายฝนเมื่อห้าปีก่อน แต่เธอก็หายไปพร้อมกับสายฝนที่หยุดลง ห้าปีต่อมาเธอกับเขามีเหตุบังเอิญที่ต้องมาพบกันอีกครั้ง คราวนี้เขาจะไม่ยอมปล่อยเธอไป เหมือนตอนนั้นอีกแล้ว
“ผมเตือนคุณแล้วนะว่าให้เลิกร่าน ทำไมคุณถึงไม่ฟัง!”
รอมา20ปี เจอกันอีกทีก็ยังต้องเป็นคนที่ช่วยเขาให้รอดพ้นจากความตายเหมือนเดิมเช่นเคย
'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย
เดี๋ยวนะ ขอตั้งสติก้าวพลาดตกบันไดเพราะมัวแต่อ่านนิยายในมือถือฟื้นมาอีกทีทำไมชื่อนี้มันคุ้นๆ อ้าวนี่มันชื่อแม่เลี้ยงใจร้าย จาง ซูซินในนิยายเรื่องที่พึ่งคิดจะเท เพราะทนอ่านความร้ายของนางร้ายไม่ไหวใช่มะ
ข้าก็แค่ทำดีเพื่อหวังให้พี่ชายต่างมารดาเช่นท่านลดความโกรธแค้นที่มีต่อข้าลง แต่เหตุใดนางถึงได้กลับกลายเป็นคนสำคัญของเขาแทนเสีย นี่มันต้องมีอันใดผิดพลาดแน่ ๆ พี่ชายของข้าไม่ได้เจ้าเล่ห์เช่นท่าน
เพราะเห็นแก่เงิน 20,000 บาทแท้ๆ พิชญ์จึงตบปากรับคำมาเป็นพี่เลี้ยงฝึกงานของลูกชายเจ้าของบริษัทสุดแสบอย่างเธียร วรเวช ไอ้เวรที่ชอบสร้างปัญหารายวันให้บริษัท นี่มันมาฝึกงานหรือมาทำลายบริษัทกันแน่ !