อวัศยาเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่งของวงการบันเทิง แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าพอตายแล้วดันกลายมาเป็นนางร้ายตัวประกอบในนิยายพีเรียดกากๆของนักเขียนโนเนมที่เธอเคยด่า

"ข้าเหนื่อยกับผู้ชายเฮงซวยและจวนบ้าๆ นี่เต็มทีแล้ว!" ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินตัวร้าย ยังไม่ทันไรก็โดนสามีเกลียดชังย่ำยี แถมยัดข้อหาแพศยาให้เพราะฤทธิ์ยาของพวกเมียน้อย! พอกันทีกับความซวยซ้ำซ้อน

ลู่อู๋ นักพัฒนาเกมที่ค้นพบว่าตัวเองเป็นทายาทราชาแห่งยมโลกที่ล่มสลาย เขาจึงสร้าง "เกมออนไลน์" ขึ้นมาเพื่อหลอกล่อให้ผู้เล่นจากโลกมนุษย์เข้ามาเป็นกองทัพให้เขา โดยผู้เล่นคิดว่ากำลังสนุกกับเกม VR สุดสมจริง

ชาติที่แล้วฉันทำตัวไม่ดี ชาตินี้ฉันย้อนเวลามาเกิดใหม่อีกครั้ง ฉันจะเป็นคนดีเพื่อให้สามีและแม่สามียอมรับ แต่เอ๊ะ! นี่มันระบบคลังสินค้าเหรอ

ข้าเคยกลั่นแกล้งเขาไว้มาก นึกไม่ถึงว่าจะสุดท้ายข้าจะต้องสมรสกับเขา สามี... ได้โปรดอย่าเอาคืนข้าเลย ข้าผู้นี้เลิกร้ายแล้ว!

“ฮึ แม่ยาย มิใช่แม่ของข้านี่ขอรับ สตรีที่ข้ายอมมีเพียงสองคนเท่านั้นคือแม่…กับเมีย”

จากหญิงงามล่มเมือง สู่บ่าวต่ำต้อยที่ถูกเหยียบย่ำ ซูเมิ่งหวนตังเอาตัวรอดออกจากเขี้ยวเล็บของผู้คน แม่ทัพใหญ่ผู้โหดเหี้ยมคือโอกาสรอด…หรือหายนะครั้งใหม่ของนาง?

สวรรค์ทำไมท่านที่ให้โอกาสเธอได้เกิดใหม่ทั้งทีไม่ให้เกิดไปเป็นนางเอกที่มีแต่เหล่าตัวละครทั้งพระเอก พระรอง หรือแม้แต่ตัวร้ายยังรักยังหลง ให้มาเป็นนางร้ายที่มีแต่คนเกลียดชังทำไมกัน ไหนว่าเธอมีบุญมากไง

'เหตุใดการเป็นอิสระและอยู่อย่างสุขสบายมันถึงได้ยากเย็นถึงเพียงนี้' นั่นคือความสงสัยที่ลี่หลินไม่เคยได้คำตอบเพราะนางได้อย่างอื่นมาแทนคำตอบของคำถามแล้วต่างหาก

เมื่อเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างเกิดเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ต้องเอาแต่ทำลายโลกไปเรื่อย โลกใบใหม่ที่เขาสุ่มเจอจึงกลายเป็นเป้าหมายใหม่ในการใช้ชีวิตในฐานะมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง แต่ทว่าโชคชะตานั้นกลับน่าตลกนัก...

เพราะมารดาหาใช่คนที่บิดารักใคร่ นางที่เป็นบุตรสาวจึงหาใช่ที่โปรดปรานของบิดาด้วย แม้จะมีสถานะบุตรฮูหยินเอกค้ำคอ แต่อีกฝ่ายมีความรักของบิดาค้ำชู!!

เป็นแสงจันทร์ขาวในใจเขามานาน แต่เขากลับเลือกปกป้องสตรีผู้หนุนนำอำนาจ ที่ผ่านมาเขาบอกรักนางคนเดียว แต่เหตุใดยามมีภัยจึงถูกทิ้งให้ตายอยู่ก้นทะเล

นางตั้งใจถือศีลกินเจสวดมนต์มานับสิบปี จู่ๆ ต้องกลายมาเป็นภรรยาคนที่สองของตระกูลคหบดีที่เต็มไปด้วยเหล่าอนุภรรยามากมาย ในเมื่อตระกูลเขาร้อนใจเรื่องทายาท เช่นนั้นก็เชิญนายท่านไปหาอนุได้ตามสะดวกเถอะ!

เวรา ทายาทธุรกิจผู้ถูกกดทับด้วยบัลลังก์ทองคำ เดินทางสู่ดินแดนผ้าอินเดียเพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่กลับพบกวิน หนุ่มนักทอผ้าต่างวัย จากคู่กัดกลายเป็นรักที่หัวใจห้ามไม่อยู่

พีรภาสมีแม่เป็นผู้หญิงกลางคืน หลังแม่จากไปเขาก็ได้รับความเมตตาจากเศรษฐี รับเขาเป็นบุตรบุญธรรม พีรภาสไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจากชีวิตที่พลิกมาแล้วยังพลิกได้อีกด้วยน้ำมือฌานวิทย์ลูกแท้ ๆ ของพ่อแม่บุญธรรม!

สายน้ำไม่อาจหวนย้อนคืนกลับฉันใด นางก็ไม่คิดกลับไปหาอดีตสามีฉันนั้น เพียงแต่ไยคนที่ชาติก่อนไม่เคยสนใจไยดีนาง ชาตินี้จึงได้ตามตอแยไม่เลิกรากันนะ

ในสายตาผู้ลี้ภัย คนบ้านมู่ช่างโง่เขลา ถึงประคองเด็กโง่มู่อันหลานไว้กลางฝ่ามือราวสมบัติล้ำค่า จนเห็นเด็กโง่เรียกน้ำได้น้ำ อยากกินไก่ได้กิน มองหาผักเจอผัก นี่มันเทพเซียนจุติมาจากไหนกัน!

อ่านแล้วคิดเห็นยังไงคอมเม้นกันมาได้เลยครับ

หลังจากเสียชีวิตกู้ซีหลิงคิดว่าตนเองได้หลุดพ้นจากชีวิตอันน่าอดสูที่ถูกสามีและครอบครัวหลอกลวงแล้ว แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางกลับย้อนเวลากลับมาในช่วงวัยสิบสี่ หลังบิดามารดาเพิ่งเสียได้ไม่นาน

คืนหนึ่ง...นางฝันเห็นอนาคต ชะตาชีวิตอันน่าสมเพชนั้น เกิดจากการที่นางเลือกสามีผิด แม้จะย้อนอดีตกลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่อนาคต นางจะไม่มีวันยอมให้เป็นเหมือนในความฝัน เพราะจันทร์เช่นข้า...ไม่หวนคืนสามีชั่ว