“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

ห้าปีก่อน...นายแพทย์ภูมิภัทร เผลอมีวันไนต์สแตนด์กับน้องสาวนอกไส้เพราะความเมา ห้าปีต่อมา...เขาได้พบกับเธออีกครั้งพร้อมกับลูกสาวฝาแฝด แต่เธอกลับให้เด็กทั้งสองเรียกเขาว่า 'คุณลุง'

เธอดันทะลุมิติมาเจอพระเอกธงแดงในนิยายเข้า จะหนีก็หนีไม่ได้ ซ้ำร้ายยังติดแหงกอยู่ในจวนอ๋องอีก เป็นแค่ตัวประกอบในเรื่องแท้ๆ แต่ทำไมกลับต้องมาอุ่นเตียงแทนนางเอก?

ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ

เธอจะปล่อยให้ ‘ธีรธรรศ’ เป็นแค่เรื่องหลอกลวงไปทำไม แสนดี หล่อ เลิศ ธงเขียวแบบ 300 % ขนาดนี้ ต้องจับให้อยู่มือต่างหาก! จะกอดไว้ไม่ปล่อยเลย!

ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ

ใครบอกว่า..คนไข้ กับ หมอฟัน จะจีบกันไม่ได้ ?

เธอถูกทอดทิ้งจากทั้งบ้าน ถูกกล่าวหาว่าทำให้ย่าตาย และเธอเกือบจบชีวิตตัวเอง...จนเขาเดินเข้ามา ...เขาไม่ใช่เจ้าชายในเทพนิยาย...แต่มีทุกอย่างที่เจ้าชายควรมีในโลกความจริง...และเขาจะเปลี่ยนชีวิตเธอ

ไม่ว่าเทพเซียนบนสวรรค์หรือยมทูตดำขาวนิสัยไม่ดีที่พาเธอมา เธอเคยไปเหยียบเล็บขบหรือไปดึงหงอกของพวกท่านหรือไร จึงได้กลั่นแกล้งกันถึงเพียงนี้!! เธอเพิ่งตายมาสดๆร้อนๆ แล้วยังจะให้มาตายอีกรอบเนี่ยนะ!!

ผู้บังคับฝูงบินคนดังตกหลุมรักนักจิตวิยาสาวที่สะกดหัวใจเขาไว้ด้วยการท้าดวลในคืนนั้น แต่ยามรบยังไม่ยากเท่ายามรักเมื่อต้องพบกับมรสุมลูกใหญ่จนถูกไล่ล่า

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

มีอาคือเมียเก็บ ส่วนเคปคือผัว... ที่ต้องแบมือขอเงินใช้ เพราะเมียเก็บไว้ทั้งหมด

ตั้งแต่จ้างพี่เลี้ยงลูก ชีวิตลภิสราพังลงเรื่อยๆ ถูกคนรอบตัวเกลียด สามีหงุดหงิดเธอบ่อยและบอกว่าจะหย่ากับเธอ หรือแท้จริงลภิสราไม่ผิด สามีกับพี่เลี้ยงคนนั้นต่างหากวางแผนกำจัดเธอเพื่อจะได้เสวยสุขด้วยกัน

โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ

ดวงตากลมโตใต้แพขนตาหนางอนงามที่ปิดสนิทมานานนับเดือนค่อยๆ กลอกไปมาสำรวจสิ่งที่อยู่ในครรลองด้วยความมึนงง ใบหน้ามีความไม่แน่ใจ งุนงง สับสน ผ่านไปสักพักก็ค่อยๆ รับรู้ว่า.....นี่ไม่ใช่ความฝัน!!

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ

ขอแฟน... แต่ได้สามี แถมใครคนนั้นเป็นอาจารย์และพี่ชายเพื่อน!

“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”