ในวันใกล้สิ้นโลกนักวิจัยคนหนึ่งได้ถูกส่งไปทำภารกิจในยุค1960แต่ไฉนนางจึงมาโผล่ที่นี่...แถมยังมีเจ้าหัวไชเท้าน้อยนอนผอมแห้งตัวลีบอยู่ข้าง ๆ มองไปรอบๆก็มีแต่คำว่า จนและจนมาก!ดีนะที่นางมีระบบติดตัวมาด้วย

คำก็ขอทาน สองคำก็ขอทาน คอยดูเถิด สักวันขอทานอย่างข้าจะร่ำรวยให้ดู

คลอดลูกออกมา หลังจากนั้นจะไปไหนก็ไป

“เธอเป็นของฉัน ถ้าฉันไม่อนุญาตก็อย่าได้คิดทำอะไรตามอำเภอใจเด็ดขาด!” นี่มันหยามกันชัด ๆ! เกิดมาเพิ่งเคยโดนผู้หญิงแอ้มแล้วทิ้งเป็นครั้งแรก!

งานเลขาท่านประธานไม่ได้ยากเกินไป ถ้าหัวใจของผมไม่เต้นแรงทุกครั้งที่ถูกสายตาคมกริบคู่นั้นมองมา

"สำหรับเรื่องคืนนั้นระหว่างคุณกับหนู ถ้าเกิดมันทำให้คุณอึดอัดจนไม่อยากอยู่ใกล้หนู หนูก็จะย้ายออกไปเองค่ะ และหนูก็จะไม่กลับมาที่นี่อีก"

" Move on เป็นวงกลม " มีอยู่จริง ปากก็บอกว่าไม่...แต่ทำไมไปๆมาๆดันกลับไปตกหลุมรักแฟนเก่าคนโปรดซะงั้น!

อ้ายอันนายทหารหนุ่มผู้มากความสามารถชื่นชอบซีรีย์จีนมากเป็นพิเศษถึงกับคิดไปว่าถ้าตัวเองได้อยู่ในยุคสมัยนั้นคงจะต้องรู้สึกดีมากแน่ แต่ติดตรงที่ว่ามันเป็นไปไม่ได้ทำได้เพียงเพ้อฝันต่อไปแต่แล้วทุกอย่างก็

ชะตาสตรีที่ถูกหลอกใช้จนเสียทุกอย่างถูกเปลี่ยนใหม่ นางหวนคืนมาเพื่อชนะ ได้สามีมากมาย ได้แก้แค้นผู้ชายเลวทราม รอก่อนเจ้าก้อนแป้ง ข้าจะหาท่านพ่อใจดีมาให้เจ้า (ฮาเร็มแท้ นางเอกเร่าร้อน พระเอกสี่คน)

เพื่อทดแทนคุณนางจึงยอมให้พี่ชายขายออกไป ทว่าบุรุษที่นางแต่งให้กลับเต็มไปด้วยข่าวลือที่ชวนให้หวั่นใจนัก หากนั่นก็ยังไม่ใช่ความลับที่เขาปกปิดไว้ ก่อนที่ปริศนาทุกอย่างจะถูกคลี่คลายในคืนจันทร์เต็มดวง

วันที่เขาเอ่ยปากไล่เธอไม่ต่างจากของตายที่ไร้ค่า ความอดทนอดกลั้นที่มีมานานจึงถึงคราวสิ้นสุด ‘ใบหย่า’ คงเป็นปลายทางที่เหมาะสมกับเรื่องนี้ เธอและลูกจะไม่ทนอยู่กับผู้ชายใจร้ายอีกต่อไป

อุสาตายเเล้วรอบหนึ่ง ขอพรกับพระเจ้าให้ได้เกิดใหม่เป็นผู้หญิงอีกครั้งเเละใช้ชีวิตสงบๆ เเต่เหมือนพระเจ้าเหงซวยนี่หลับตาข้างหนึ่งให้พร ทำให้ได้เเค่ครึ่งเเรกของคำขอ เกิดเป็นผู้หญิง...เเต่ดันเกิดมาลำบาก?

วันนี้วันแห่งความรักแต่ชีวิตรักของฉันจบลงเมื่อวาน วันเกิดของฉันเอง ของขวัญที่ได้รับกลับเป็นคำบอกเลิกอย่างเย็นชา ฉันเองเลือกผู้ชายไม่หล่อแล้วนะ เพราะไม่อยากมีชีวิตเหมือนเพื่อนคนอื่น

"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง"

เกลียดหมอสุดชีวิต แต่ดันได้กับหมอเนี่ยนะ เหอะ เหลือจะเชื่อจริงๆ

เมื่อดวงวิญญาณไม่สงบ หญิงสาวจำต้องปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เพื่อปลอบโยน และช่วยเหลือเหล่าวิญญาณที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม

“พี่เขาบอกว่าเขาเป็นแม่ปราณฮะ... พ่อเคยบอกว่าแม่ปราณสวยมาก คนนี้ใช่ไหมคับที่เป็นแม่ปราณ”

ในวันที่ความรักของเธอกับเขาสิ้นสุดลง กลายเป็นวันเริ่มต้นของอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตในท้องของเธอ "แม่จันทร์จ๋าบอกว่า รอให้นางฟ้าอายุขึ้นต้นด้วยเลขสองแล้วจะบอกว่าพ่อหายไปไหนค่ะ"

ในกลียุคถังที่ขันทีครองเมือง ฮุนหวี้ ชายหน้าอัปลักษณ์ตาบอดข้างขวาผู้ไร้รากเหง้า แทรกซึมเข้าสู่กรมโอชาหลวงผ่านรอยร้าวของความกังฉิน เขาไม่ได้มาเพื่อปรุงถวาย แต่เพื่อใช้ "รสชาติ" เป็นคมมีดล้างแค้น

ปกติเวลาคนเราเบื่อ เราจะพยายามหาอะไรทำแก้เบื่อใช่มั้ยล่ะ? แต่...มันไม่ใช่กับผู้หญิงคนนี้ที่อยู่ๆก็บอกว่า " อ๋อ~พอดีว่าฉันเบื่อเลยเผลอดึงวิญญาณนายออกมาน่ะ โทษทีนะ!~ " เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อกันล่ะเนี่ย