ออตโต้ อโพคาลิปส์ ตายแล้วเกิดใหม่ในร่างราชันย์กิลกาเมช เขาเปลี่ยนจากผู้เสียสละเป็นผู้ปกครองผู้หยิ่งทระนง มองโลกใหม่ของคาเลนเป็นสมบัติล้ำค่า และเริ่มแผนการครอบครองทุกสิ่งเพื่อปกป้องมัน

“แต่เพียงรักพี่ปัณณ์” ..... “รักเหรอเพียง!” ..... “เธอแค่สำนึกในความผิดของตัวเอง และอยากได้รับการยอมรับจากพี่ มันก็แค่นั้น มันไม่ใช่ความรักเลย ความรักมันไม่กระจอกขนาดนี้หรอกเพียง!”

เดิมพัน 5,000 กับการสารภาพรัก(ลวงโลก) “พี่ภาคคะ... หนูชื่ออิงฟ้าค่ะ... หนูชอบพี่นะคะ... เป็นแฟนกับหนูได้ไหมคะ?” สิ้นเสียงของเธอ อิงฟ้าเองก็เตรียมหันหลังกลับไป “โอเค“ ... หูของเธอไม่เพี้ยนไปใช่ไหม

เพื่อที่จะได้มีชีวิตอันเป็นนิรันดร์,เพื่อที่จะได้มีชื่อเสียง,อย่างแรกต้องสร้างราชวงศ์สวรรค์เพื่อที่จะสะสมวาสนาจากทั่วโลก! เพื่อที่จะสะสมตบะบารมี,จะต้องสร้างสถานที่ศักดิสิทธิและรวบรวมบุญกุศลที่ไร้ขีดจำ

นางคือตัวประกอบในนิยายที่ต้องตายด้วยน้ำมือสามี เช่นนั้นขอลาจากรีบหย่ารักษาชีวิตตัวเอง แต่เพราะเหตุใดเล่าเขาถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเสียที

ตื่นขึ้นมาก็เห็นใบหน้าศัตรูเป็นอันดับแรก... เหอะ! ช่างบังเอิญและท้าทายความอดทนกันเสียจริง! เพราะเพียงแค่เห็นใบหน้าของสตรีผู้นั้น อารมณ์และความเคียดแค้นก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนเกือบระงับเอาไว้ไม่ได้!!

เขาจับตัวเธอมาไว้ที่ไร่ จนกว่าจะมั่นใจว่าไม่ท้อง เมื่อถึงวันที่ต้องปล่อยตามสัญญา เขากลับไม่อยากทำตามที่พูด

ริกเตอร์สไลด์ประตูเปิดให้ พร้อมรอยยิ้มกระหาย “เชิญครับ คุณครู”

เด็กสาวคนหนึ่งนั่นได้เข้าโรงเรียนเซชุนพร้อมกับเพื่อนสมัยเด็กอย่างตาแว่นที่ชอบเป็นผู้นำแล้วเราก็อยู่ข้างบ้านกันตั้งแต่เด็ก จนได้เข้ามาเรียนห้องด้วยกัน ชมรมด้วยกัน จนความสัมพันธ์ของสองคนเปลี่ยนไป

ใครจะไปคิดกันล่ะว่าดอกไม้พวกนี้จะนำพาเธอทะลุมิติมาอยู่ในโลกจีนโบราณ นางไม่รู้จักผู้ใด นางต้องใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง นางต้องดิ้นรนเพื่อให้อยู่รอด นางจะไม่ยอมตายเป็นอันขาด สตรีอย่างนางขอสู้ตาย

เบื้องหลังดวงตาสีดำสนิทที่เย็นชาคู่นั้นคือความลับอันน่าสะพรึงกลัว นางมิใช่คุณหนูใสซื่อของตระกูลหลาน แต่นางคือ 'เงา' ที่ถูกฝึกฝนมาตั้งแต่เยาว์วัยเพื่อเป็นอาวุธที่สมบูรณ์แบบของราชสำนัก

อยู่ต่างโลกมันก็ดีอยู่หรอกนะ ได้แต่งมังงะที่อยากแต่งถึงจะไม่รู้ว่ามันจะรุ่งไหม แต่การได้แต่งมังงะนี่แหละคือความสุขของตัวเอง แต่ว่านะ..................พวกคุณมึงจะมาวิ่งไล่ตามกันทำไมเนี่ยยยยยย!!!!!!!!!!

โชคชะตาเล่นตลก ส่งนางให้มาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่จากไปตอนกำลังอพยพจากภัยแล้ง แต่โชคดีที่สวรรค์ยังเห็นใจได้มอบคลังมิติให้กับนาง ทำให้ไม่ต้องกังวลกับความอดอยาก

“ไปใส่ประวัติใหม่ซะว่าผมเป็นสามีคุณ แล้วเจ้าตัวน้อยก็เป็นลูกของผม"

อนิตา ต้องเป็นเมียน้อยโดยไม่ตั้งใจ เมื่อคู่หม้้นหนุ่มจากไป หลังใช้ชีวิตด้วยหัวใจแตกสลาย ก็ได้เจอยอดเมือง ชายที่ทำให้หวี่นไหว และตรังค์ ผุ้แสนดี แต่ระหว่างนั้น ดันพลาดท่าไปกับ นทีธร คนที่น้องสาวหลงรัก

ร้านกาแฟของเขาเปิดถึงดึก เพราะขายไม่ดี... แต่บางครั้ง 'ลูกค้า' ที่เข้ามา อาจไม่ใช่คน และ 'บางสิ่งบางอย่าง' ในร้านนี้ ก็ไม่อยากให้เขาไปไหน

"คุณภาโกรธหนูเรื่องคืนนั้นที่หนูจูบคุณใช่มั้ยคะ" "หยุดพูดถึงเรื่องนี้ซะ น้ำผึ้ง"

หลังจากที่กลายเป็นโดมะแล้ว ทำไมฉันยังคงเดินตามเส้นทางเดิมๆ เหมือนในมังงะอยู่ล่ะ? โอ้ ไม่นะ แบบนี้ไม่ได้นะ! ดังนั้นโดมะจึงตัดสินใจที่จะกลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ อาคาซะโดโนะ~ ไปดูดอกไม้ไฟกันเถอะ! ดูสิ ดูสิ ความสามารถใหม่ที่ข้าพัฒนาขึ้นทั้งหมดล้วนมาจากความรักที่ข้ามีต่อท่าน~ โคคุชิโบะโดโนะเป็นเหมือนหญิงสาวที่สงวนตัวแต่ก็อบอุ่น บางครั้งความกระตือรือร้นของเขาสร้างปัญหาได้จริงๆ~ ตราบใดที่ข้าสับฮันเท็นงูโดโนะ ออกเป็นสี่ชิ้น ข้าก็สามารถเล่นกับเขาอย่างมีความสุขได้! นี้น้องสาวดากิ ข้าคือโออิรันที่โด่งดังที่สุดในย่านโยชิวาระละ 5555~ ท่านมุซันยังคงมีชีวิตชีวาจนถึงทุกวันนี้ ช่างน่าสบายใจจริงๆ~ หยิบผีเสื้อตัวน้อยน่ารักขึ้นมาตัวหนึ่ง และใช้มันอย่างสนุกสนานในการแกล้งผีเสื้อตัวใหญ่! เจ้าถูกเกลียดนะกิยูคุง ข้าจะสอนเจ้าให้เป็นที่นิยมเอง~ สวมเสื้อผ้าผู้หญิง รักษากิริยามารยาทแบบสตรีไว้ และไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม อย่าอ้าปากพูดนะ เจ้าหมู~ เหล่าอสูรและมนุษย์ทั้งหมด: (╬▼皿▼)

เย่ชิงหลัน ตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ร่างกายอ่อนแอราวกับใบไม้ร่วง ราวกับว่าฟ้าดินเล่นตลกส่งนางมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กสาวผู้โชคร้าย เมื่อความทรงจำค่อยๆ กลับคืนมา นางถึงกับต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่

ตายเพราะซุ่มซ่ามทำระเบิดหลุดมือ ฟื้นมาเป็นแรคคูนขนฟูพร้อมอาวุธนัมเบอร์สุดโกงกับน้องไวท์ AI อัจฉริยะ ฉันยกยิ้มร้าย คราวนี้แหละ โลกจะได้รู้ว่าอย่าประมาทแรคคูน! หึหึ!