พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

"เมื่อไหร่จะหย่ากับเฮียสักที" นั่นคือประโยคแรกที่ผัวตัวดีเอ่ยออกมา ตั้งแต่ก้าวเท้าพ้นขอบประตูอำเภอ หลังจากเธอกับเขาไปจดทะเบียนสมรสด้วยกัน

“เด็ก… ยังอยู่ในท้องหนูใช่ไหม”

เธอคบกับภูวดิศมาก่อนที่จันทร์หอมจะก้าวเข้ามาในชีวิตรักของเราทั้งคู่ คำถามคือ…ทำไม ทุกคนถึงมองว่าเธอร้าย ทั้ง ๆ ที่เธอก็แค่ทวงสิทธิ์ที่ควรเป็นของเธอกัน?

"อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือลูกที่ผมไม่ต้องการ" ...เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้กลับมาพบเจอกันอีก

รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'

เขาให้เธอไปทำงานที่ต่างแดน เพื่อในขะนั้นเขาจะได้หมั้นกับผู้หญิงคนอื่นได้สะดวก

ตายทั้งทีดันมาเกิดใหม่ในนิยายที่ตัวเองอ่าน แถมยังไม่ใช่นางเอก…แต่เป็น นางร้ายที่ตายอนาถ ในเมื่อรู้พล็อตล่วงหน้า เลโอน่าจึงตั้งเป้าหมายชีวิตใหม่ ขออยู่เฉยๆ กิน นอน บนกองสมบัติของตระกูลอภิมหาเศรษฐี

“โดนออฟไปกี่คนล่ะ ถึงได้กลับมาป่านนี้”วายุถามด้วยน้ำเสียงกระด้าง “ฉันถาม ไม่ได้ยินหรือไง”เขาเดินเข้ามาประชิด มือจับต้นแขนเธอแน่น“เจ็บนะคุณยุ” “แขนของเธอยังรู้สึกเจ็บ แต่ส่วนตรงนั้นคงโดนใช้งานจนด้านชาไ

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

ไหนว่าโคม่าความจำเสื่อม ไหนว่าเสียลูกในท้องไปแล้ว… ถ้างั้นทำไมเจ้าเด็กแก้มยุ้ยนี้ถึงเรียกเธอว่า 'แม่' แถมชื่อของเด็กยังแฝงความนัยที่เหมือนข่มเขาอยู่ในที... มันหมายความว่าอย่างไรกัน?

โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ

แอบรักเขามาตั้งสิบปี พอโอกาสมาถึงมือ ยังไงก็ต้องคว้าไว้ ไม่ปล่อยไปแน่นอน!

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

เธอรักเขา ส่วนเขาเกลียดเธอ กว่ารู้ตัวว่าเขารักเธอหมดใจ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาพร้อมลูกในท้องและไม่มีวันบอกให้เขารู้

เธอคือภรรยาที่ถูกต้อง แต่เขาไม่ถูกใจ และถ้าการพยายามเอาชนะคนในใจเขามันยาก ก็จะยอมคืนอิสระให้และไม่อยู่ให้เขาลำบากใจอีก เพราะเธอเหนื่อยจะพยายามทุกอย่างแล้ว "ไหนบอกจะไม่ปล่อยฉันไง" "นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ"

ถ้าเขาจะหย่า เธอก็จะหย่าให้ แต่คำขอครั้งสุดท้าย "เป็นผัวที่ดีให้มันได้สักครั้ง"

เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม...ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา

ฉันขอบอกให้เธอรู้ไว้นะว่าฉันจะไม่นอนกับเธออย่างพิศวาสแม้แต่นิดแต่จะผสมพันธุ์กับเธอเยี่ยงสัตว์ ขอให้รู้ด้วยว่าฉันเกลียดเธอ ขยะแขยงเธอมากที่มารับงานนนี้ รีบๆท้องแล้วคลอดเด็กออกมาแล้วไปจากชีวิตฉันซะ

หย่ากันแล้ว ก็คือไม่รักแล้ว หย่ากันแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อกลับมาเจอเมียเก่าอีกครั้งหลังผ่านไปสองเดือน เขากลับรู้ว่า 'เธอท้อง'