ในเมื่อต่อต้านไม่ได้ก็เข้าร่วมมันเสียเลยแล้วกัน อย่างน้อยก็ไม่ได้เสียตัวฟรี ได้ความฟินแถมยังได้เงินใช้อีกตั้งหาก

"หมิงซินเยว่แสนร้ายกาจผู้นั้น มีพระราชโองการแต่งตั้งฮองเฮามาประกาศถึงหน้าเรือนนอน" "สตรีนางนั้นรับราชโองการหรือไม่!?"

แค่เธอส่งข้อความถึงผู้เขียนว่า ‘ตัวร้ายน่าสงสารจัง’ ไหงพอตื่นขึ้นมาอีกทีเธอถึงได้กลายเป็นแม่ของตัวร้ายในนวนิยายยุค70ที่เธอเพิ่งอ่านจบไปซะแล้ว !?

แม้จะมีความสัมพันธ์ทางกายที่ไร้ความรัก แต่กลับก่อให้เกิดความผูกพัน ทว่าคำพูดคึกคะนองเพียงไม่กี่คำ เกือบจะทำให้สูญเสียสิ่งที่มีค่าในชีวิตไปตลอดกาล

ใบหน้าหวานที่ได้รับการตกแต่งจนงดงามจับตาเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย นี่ก็คือคนที่ไม่ชอบข้าอีกสองคนสินะ แหมๆ อยากจะเข้ามาเป็นเมียอีกคนของสามีของข้า ก็เลยรำแพนหางเอาไว้ก่อน เอาเลยตามสบาย ถ้าคิดว่าจะแย่งได้

จากคุณชายตระกูลใหญ่ กลายเป็นบุตรกบฏที่ถูกขับไล่

เอกชายหนุ่มแห่งประเทศไทยผู้ตกอับได้ประจบพบเจอกับชีวิตอันแสนเศร้าเขานั้นได้รับโอกาสให้ย้อนกลับไปในอดีตเมื่อตอนเป็นเด็กเขานั้นจะเปลี่ยนแปลงอะไรไปบ้างไปชมกัน

ตายไม่ทันไรดันทะลุมาอยู่ในร่างใครก็ไม่รู้ ยังไม่ทันหายงงก็ถูกซื้อไปเป็นบ่าวในจวนเเม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ของแผ่นดิน!เหมือนความโชคร้ายยังไม่หมดเขาถูกให้ไปเป็นบ่าวของคุณชายรองที่เกิดจากภรรยารองที่วางยาแม่ทัพ!!

ชีวิตของลั่วซีเหยาเริ่มต้นด้วยการเกิดใหม่ แต่ชีวิตใหม่นี้จะไม่ง่ายอย่างที่เขาคิด ศัตรูจากชาติที่แล้วอาจจะกลับมาทวงคืน และพลังลึกลับในตัวเขาเองอาจกลายเป็น ทั้งของขวัญและคำสาป

เพราะได้ชื่อว่าลูกเมียน้อย หลังจากที่พ่อเสียชีวิต บ้านใหญ่ก็เฉดหัวไล่เขากับแม่ออกจากบ้านทันที โดยไม่ให้ทรัพย์สมบัติใดๆทั้งสิ้น โชคดีที่แม่มีที่ดินที่พ่อเคยซื้อให้ ชีวิตเขาจึงเริ่มต้นใหม่ ณ ที่แห่งนี้

ทะลุมิติมาเกิดใหม่กลับได้เกิดในร่างนางร้ายชั่วช้าถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงแพศยาเพราะมีสามียังทอดสะพานให้บุรุษอื่น นางร้ายไม่อยากเป็นยังต้องเป็น แล้วนางเอกกลับคิดมาแย่งตัวร้ายจากนางอีก เรื่องบัดซบอะไรกัน

ชีวิตก่อนหานอวี้ถูกทอดทิ้งจากครอบครัวและคนรัก คนที่อยู่ดูใจเขากลับเป็นขุนนางโฉดที่เขารังเกียจมาทั้งชีวิต หากมีโอกาสอีกครั้ง ถ้าท่านแม่ทัพเว่ยอยากได้ร่างกายนี้ ถ้างั้นก็เอาไปเถอะ เขาจะยกให้...

เจียงเฉินเกิดอุบัติเหตุพอฟื้นขึ้นมากลับมาอยู่ในร่างของตัวร้ายปลายแถวที่จะต้องตายเพราะไปหาเรื่องพระเอก เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อจึงพยายามช่วยตนให้รอดพ้นจากความตาย จากนั้นต้องทำให้พระเอกละเว้นชีวิตเขาให้ได้

"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว

เมื่อชายวัยกลางคนสิ้นอายุขัยอย่างไม่รู้ตัว ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในสถานที่ที่แปลกไป แถมวิญญาณของตัวเองยังมาอยู่ในร่างของบุรุษท้องได้ ที่กำลังตั้งครรภ์พร้อมร่างกายที่บาดเจ็บอีก

ทำไมพวกมันออร์คถึงมัวแต่ทะเลาะกันในเรื่องงี่เง่าอยู่ได้วะ? ออร์คมันคือความอิสระเฟ้ย! เราสู้ เราหัวเราะ แล้วก็ WAAAGH! — นี่แหละชีวิตดีๆ ของพวกเรา!

"มาลองเต้นดูมั้ยล่ะ วอลซ์ไม่ยากหรอก-- มั้งนะ!" "สรุปยากหรือไม่ยากกันแน่.." สาวนักเต้นเซย์โจส่งตรงจากไทยอย่างลิลลี่จะลากนายหน้านิ่งเซตเตอร์พรสวรรค์อย่างคาเงยามะ โทบิโอะมาช่วยซ้อมเต้นได้มั้ยนะ

เหมยหลินอ่านนิยายที่เธอชอบมากเรื่องหนึ่งแต่เธอนั้นเกลียดตัวร้ายที่เป็นท่านโหวมากที่สุดเพราะเขาใจร้ายต่อฮูหยินของตนเองมากนางจึงด่าพ่อตัวร้ายในนิยายที่เธออ่านจนเธอดันทะลุมิติเข้าไปกลายเป็นฮูหยินของเขา

ขับข้าออกจากตระกูลเหรอ? ได้! ไม่ให้เงินติดตัวสักตำลึงหรือ? ไม่มีปัญหา! ให้ข้าแต่งกับหญิงอัปลักษณ์เป็นภรรยาหรือ? เอาซี๊...นั่นมันภรรยาสุดที่รักที่เพิ่งเข้าพิธีแต่งงานกับข้าก่อนจะทะลุมิติมาเชียวนะ