‘ไอย์ลา’ เฝ้ารอให้เขาเปิดเผยว่าเป็นเมีย แต่สุดท้ายเป็นได้แค่เมียลับ และถูกไล่ออกจากบ้าน พอเธอตั้งท้องจึงกลับมาบอกเขาในฐานะพ่อของลูก ทว่า ‘ณภัทร’ กลับทอดทิ้ง ไม่ไยดีจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดทั้งแม่และลูก!

หย่ากันแล้ว ก็คือไม่รักแล้ว หย่ากันแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อกลับมาเจอเมียเก่าอีกครั้งหลังผ่านไปสองเดือน เขากลับรู้ว่า 'เธอท้อง'

คุณไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรหรอกค่ะ เด็กไม่ได้หน้าเหมือนคุณสักนิด นิดเดียวก็ไม่เหมือน

“ถ้าจะหย่าตอนนี้คงไม่ได้” เขาจ้องตากลมโตที่บัดนี้แดงก่ำ “พี่กำลังจะประมูลงานใหม่ ถ้ามีข่าวเรื่องหย่าทั้งที่เมียท้องโย้แบบนี้ออกไปคงไม่เกิดผลดีกับบริษัท รอคลอดก่อนค่อยว่ากัน”

“อบเชย … เซ็นใบหย่าให้พี่เถอะ”

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

'ใบหย่าและอิสรภาพ' คือสิ่งที่เธอมอบให้เขาตามต้องการ ส่วน 'ลูก' ในท้องคือเศษรักที่เขาเหลือไว้ให้เธอในวันที่จากลา

เขาให้เธอไปทำงานที่ต่างแดน เพื่อในขะนั้นเขาจะได้หมั้นกับผู้หญิงคนอื่นได้สะดวก

ทั้งคู่ ‘มีความลับ’ ซ่อนไว้ แต่เพราะเขากำลังจะ ‘แต่งงาน’ กับลูกสาวเจ้าของบ้าน เธอที่เป็นแค่กาฝากจึงทำได้แค่ ‘เจียมตัว’

หัวใจของเธอเป็นของเขามาเนิ่นนาน ในเมื่อวันนี้เขาไม่ต้องการ...เธอจะเก็บมันกลับคืน!

ความรักระหว่างเธอกับเขามันไม่เคยมีจริง มันเป็นเพียงการแอบรักข้างเดียวของอินทุอรเท่านั้น

'ปาณชีวา' ยอมเป็นเด็กเลี้ยงคุณอาหมอของเพื่อนรัก อย่าง 'กฤตภัทร' เพราะความจำเป็น ทว่าท่ามกลางความสัมพันธ์ที่ต้องถูกปิดเป็น 'ความลับ' กลับมี 'ความรัก' เบ่งบานขึ้นมาตรงกลางใจของหมอร้ายคนนี้...

“เรื่องของเรามันจบมาตั้งนานแล้วพริ้ง เมื่อไหร่จะเข้าใจสักที” จบกับผีนะสิ!! สำหรับเธอมันเพิ่งเริ่มเองต่างหาก

"ไม่ว่าต่อไปเธอจะเจอผู้ชายอีกกี่คน แต่เชื่อเถอะ...ไม่มีใครดีเท่าเฮียหรอก” “ ชยางกูรชมตัวเองได้หน้าตาเฉย จนเธอเริ่มสงสัยว่า 'เคย' ชอบเขาไปได้ยังไง คนแบบนี้...หน้าด้านไปไหมนะ

เหตุผลใน 'การหย่า' คือคำว่า 'เขาไม่มีอิสระและไม่มีความสุข' เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอทั้งหมด 'ผิดที่รักเขามากจนเกินไป'

“อย่ารั้งผมไว้ด้วยการกุเรื่องว่าท้อง… พริม”

เธอคือภรรยาที่ถูกต้อง แต่เขาไม่ถูกใจ และถ้าการพยายามเอาชนะคนในใจเขามันยาก ก็จะยอมคืนอิสระให้และไม่อยู่ให้เขาลำบากใจอีก เพราะเธอเหนื่อยจะพยายามทุกอย่างแล้ว "ไหนบอกจะไม่ปล่อยฉันไง" "นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ"

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก