- 44
- 4.15K
- 5
- 0 (0)
"จะหนีจากฉันเหรอ? ถ้าจะทำแบบนั้น...ควรแน่ใจก่อน ว่าฉันยอมให้หนี"
"จะหนีจากฉันเหรอ? ถ้าจะทำแบบนั้น...ควรแน่ใจก่อน ว่าฉันยอมให้หนี"
ว่ากันว่าตอนจบของนิยาย หากตัวร้ายไม่มีชีวิตสุขสบายก็คงต้องเหมือนคนตายทั้งเป็น..
ในร้านช็อกโกแลตเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในตรอกมืด... มีมากกว่า "ความหวาน" รอคุณอยู่
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
ใครว่าข้าเลียนแบบแมว?...ข้าคือแมวชั้นสูงต่างหากเล่าเจ้าพวกมนุษย์ จงสิโรราบเป็นหน้ากลอง ฮ่าๆๆๆๆ
ความรู้สึกที่เก็บไว้ตลอด คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขา กลายเป็นคนแบบนี้ “ไอ้เลว” | “กูก็ไม่เคยบอกใครนะว่ากูเป็นคนดี” ความสัมพันธ์ที่ หวานแต่ไม่อม ขมแต่ไม่คาย
วาโลได้โอกาสเกิดใหม่อีกครั้งแต่แทนที่จะสบาย ดันต้องทำให้ตัวเองมีชื่อเสียงเพื่อต่ออายุให้กับตัวเองซะอย่างงั้น
"ฉันไม่ได้ชอบคิเสะคุงเลยสักนิด และไม่มีวันจะมาสารภาพรักกับคิเสะคุงแน่นอนค่ะ!" ฟูชิซาว่า พิชญาภา ยูรินะ ปี 2 ห้อง A ประกาศลั่นต่อหน้าเด็กหนุ่มคนดังประจำโรงเรียนก่อนจะหันหลังวิ่งสุดแรง
เมียชั่วล้างผลาญได้ย้อนเวลาเปลี่ยนชะตาเป็นคนใหม่ แต่ผัวรักกลับเมินเฉย / รีบตามจีบสิรออะไร ให้รู้กันทั้งพระนครไปเลยว่า 'คุณฤทธิ์เป็นของฉัน' #บุษบาสายโบ้พร้อมหอนกระหึ่มพระนครแล้ววันนี้
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อประเทศมหาราชอาณาจักรไทยที่พึ่งจะจบสงครามโลกครั้งที่ 2 ไปได้ไม่นานก็เกิดพายุประหลาดได้พาพวกเขาไปยังต่างโลกงานนี้ไทยจะเป็นอย่างไรกันนะ
องค์หญิงรองผู้ถูกเนรเทศไปยังตำหนักเก่ารกร้างท้ายกำแพงวังหลวง หลังจากมารดาของนางถูกใส่ร้ายว่าวางยาฮองเฮา นางสูญสิ้นทุกสิ่งและต้องเอาชีวิตรอดท่ามกลางหิมะอันหนาวเหน็บ เพื่อรอคอยวันที่จะกลับมาล้างแค้น
คนอื่นข้ามเวลามาหาคู่แต่ผมข้ามมาเป็น ม.ร.ว. ที่อยู่ว่างไม่เป็น ห้องน้ำไม่มีโถส้วม! ไฟฟ้าก็แพง แถมบ้านก็ถูกวางเพลิง! ภารกิจเปลี่ยนสายน้ำเป็นพลังงานไฟฟ้าของคุณชายอรรถวีร์ อดีตวิศวกรบ้างานจึงเริ่มขึ้น
โศกอนาตกรรมความรักของโอรสผู้กลับมาทวงคืนบันลังค์จนได้ชื่อว่าเป็นทรราชผู้ฆ่าพี่น้อง เมื่อพบว่าคนที่ตนรักตั้งครรภ์ลูกของน้องสี่ เขาจึงขับไล่องค์ชายสี่ออกจากเมืองหลวงเเละขังนางไว้ในวังในฐานะสนมผู้ต่ำต้อย
‘จงใช้ชีวิตให้ดี’ เมื่อเธอมีโอกาสย้อนกลับมามีชีวิตใหม่ สาบานจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ในใจก็นึกสนุกอยากรู้นักว่า เมื่อปราศจากมือทองคำที่คอยหยิบยื่นโอกาสช่วยเหลือแล้ว พวกเขาจะไปได้ไกลสักแค่ไหนนะ
เฉิงกู้ชิงทะลุมิติมาเป็นแม่ม่ายวัย 45 ปี สูง 180 ซม.หนัก 100 กิโล! และยังกลายเป็น“ย่า” มีลูกหลานเป็นพรวน ยังไม่ทันได้เสียใจกับชีวิตใหม่ ทั้งหมู่บ้านต้องอพยพหนีภัยและหนีเกณฑ์ทหาร!
ถึงจะทะลุมิติมาก็ไม่ได้หมายความว่าแผนพักผ่อนที่วางไว้จะล่ม ซ่งเหยียนตัดสินใจแล้วว่าเขาจะเป็นชาวทะลุมิติที่มีความสุขมากที่สุด
ไอ้เราก็คิดว่าเขารัก อยากสร้างครอบครัวด้วยที่ไหนได้หลอกกันมาตลอด 10 ปีแถมจะเอาลูกไปเลี้ยงกับคนรักอีก ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้อยากได้ลูกก็เอาไปเลิกยุ่งกับกูสักที !!!
แต่แรกก็เห็นเจ้าเป็นเพียงน้องชาย แต่วันนี้ข้าได้มอบทุกอย่างให้ แต่เจ้าเป็นกลับเป็นคนที่ทำร้ายใจข้า "จะมาแย่งบุตรชายกับข้าทำไม" "ข้าไม่ได้ต้องการเพียงลูก แต่จะเอาแม่ของลูกด้วย เข้าใจหรือไม่"
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!