เขาเข้าใจว่าเธอเป็นเมียน้อยของพ่อ ไม่ใช่ลูกบุญธรรมอย่างที่พ่อบอก เลยทำทุกวิถีทางเพื่อกีดกันเธอ จนทำให้เขากลายเป็นฝ่ายที่ต้องแต่งงานกับเธอแทน กระนั้นความใจร้ายของเขาก็ไม่มีท่าทีเบาบางลง จนเธอทนไม่ไหว..

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

ความรักแสนห่วย เจอผู้ชายเฮงซวย เธอจึงเลิกสนใจผู้ชายทุกคน ยกเว้นเด็กผู้ชายตัวน้อยที่ติดท้องเธอมาจากคนหลอกลวง เธอเกลียดเขา แต่เธอรักลูก เช่นนั้นแล้วเวลาที่เหลืออยู่ทั้งหมดจะขอทุ่มเทให้กับลูกชายสุดที่รัก

เขา นักบินที่ไม่เคยพลาดการลงจอด และเธอ ผู้หญิงที่เคยหล่นหายไปจากฟ้าของเขาครั้งหนึ่ง เขาเคยปล่อยให้เธอลอยห่างไปในความสูงแต่ครั้งนี้... เขาจะบินกลับมาจนกว่าจะ “แตะที่ใจ”และ “จอดที่เธอ”

เหตุผลใน 'การหย่า' คือคำว่า 'เขาไม่มีอิสระและไม่มีความสุข' เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอทั้งหมด 'ผิดที่รักเขามากจนเกินไป'

“คิรากร” เสนอเงินและความอบอุ่นแสนจอมปลอมให้ “พลับพลา” มาอยู่ในชีวิตของเขา เพื่อเป็น “ตัวแทน” ของใครอีกคน โดยที่เธอไม่เคยรับรู้

เธอแต่งงานกับเขาเพราะความรัก เขาแต่งงานกับเธอเพราะความจำใจ

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เธอลืมเขา—แต่โชคชะตากลับไม่ยอมให้ลืม เพราะ “รักเก่า” ถูกลิขิตไว้ให้กลับมาอีกครั้ง

พินดาวแค่อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะและไม่ชัดเจน การจากไปของเธอ ปลุกปีศาจในตัวนนท์ ทันทีที่พินดาวหายไป นนท์สาบานเลยว่าหากเขาต้องตามหาเธอให้เจอ และต้องเอากลับมาครอบครองทั้งตัวและหัวใจให้ได้

'ใบหย่าและอิสรภาพ' คือสิ่งที่เธอมอบให้เขาตามต้องการ ส่วน 'ลูก' ในท้องคือเศษรักที่เขาเหลือไว้ให้เธอในวันที่จากลา

จื่ออี้ผู้จัดการสาวโรงงานที่ต้องตายเพราะทำโอทีติดต่อกันนานถึงสามวันและเธอไม่คิดว่าจะมาโผล่อยู่ในยุคจีน90มาถึงไม่กี่นาที่เธอก็ต้องมาอยู่ในสถนการณ์ที่ย่ำแย่แต่มีหรือที่เธอจะยอมมาสิจื่ออี้คนนี้จะฟาดให้ดู

"เรื่องของเด็ก… ฉันจะรับผิดชอบ แต่ฉันจะไม่รับผิดชอบเธอ เพราะฉันไม่ได้รักเธอ"

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

เธอเพียงแค่สงสารลูกพี่ลูกน้องที่ต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เธอจึงตัดสินใจช่วยลูกพี่ลูกน้องหนีการแต่งงาน สุดท้ายกลายเป็นว่าเธอจำต้องกลายเป็นเจ้าสาวแทน

ถ้าเขาจะหย่า เธอก็จะหย่าให้ แต่คำขอครั้งสุดท้าย "เป็นผัวที่ดีให้มันได้สักครั้ง"

ไม่ใช่ว่าไม่มีที่ไปหรอก แต่ที่ยังอยู่ตรงนี้เพราะ ตุลยา เชื่อว่าสักวัน เตโชจะให้อภัยต่อความผิดที่เธอกระทำกับเขา

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”