- 62
- 66.29K
- 133
- 0 (0)
ในเมื่อเขาไม่พร้อมจะมีลูก งั้นลูกของเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ และชีวิตของเธอก็ต้องไม่มีเขาด้วยเหมือนกัน
ในเมื่อเขาไม่พร้อมจะมีลูก งั้นลูกของเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ และชีวิตของเธอก็ต้องไม่มีเขาด้วยเหมือนกัน
ไอ้ที่ไม่ยอมก็ยอมทุกอย่าง ไอ้ที่ว่าไม่มีวันรัก ก็อาจรักปานจะขาดใจตายเลยก็ได้
“โทษนะ ผมเลือกกิน”
จำไว้ว่าผมจะไม่รัก และอย่าคิดจะใช้ลูกจับผม
เธอจำไม่ได้ว่าแต่งงานตอนไหน จำไม่ได้ว่าสามีคือใคร แต่ในท้องของเธอ มีชีวิตเล็ก ๆ ที่ยืนยันว่า ผู้ชายคนนั้น…เคยเป็นคนที่เธอรัก ตะวัน | นิยายรักของการเริ่มต้นใหม่...ระหว่างคนที่เคยรักกันมากที่สุด
เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก
เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ
ปากบอกว่าห้ามล้ำเส้น แต่กลับตกหลุมพรางของตัวเอง คอยตามหวงเธอยิ่งกว่าหมาบ้า
เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า
ห้าปีก่อน...นายแพทย์ภูมิภัทร เผลอมีวันไนต์สแตนด์กับน้องสาวนอกไส้เพราะความเมา ห้าปีต่อมา...เขาได้พบกับเธออีกครั้งพร้อมกับลูกสาวฝาแฝด แต่เธอกลับให้เด็กทั้งสองเรียกเขาว่า 'คุณลุง'
"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด
“ผมไม่หย่า”
ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ
'ปาณชีวา' ยอมเป็นเด็กเลี้ยงคุณอาหมอของเพื่อนรัก อย่าง 'กฤตภัทร' เพราะความจำเป็น ทว่าท่ามกลางความสัมพันธ์ที่ต้องถูกปิดเป็น 'ความลับ' กลับมี 'ความรัก' เบ่งบานขึ้นมาตรงกลางใจของหมอร้ายคนนี้...
เธอถูกทอดทิ้งจากทั้งบ้าน ถูกกล่าวหาว่าทำให้ย่าตาย และเธอเกือบจบชีวิตตัวเอง...จนเขาเดินเข้ามา ...เขาไม่ใช่เจ้าชายในเทพนิยาย...แต่มีทุกอย่างที่เจ้าชายควรมีในโลกความจริง...และเขาจะเปลี่ยนชีวิตเธอ
“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”
“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”
"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"
ชีวิตแต่งงานของผัวเมียที่เกลียดขี้หน้ากัน ห้องหอคือสมรภูมิรบ คนที่นอนข้างๆ คือศัตรู ส่วนหมอนข้างคือจุดผ่านแดน ก็อย่างโบราณว่าไว้ละนะ เกลียดสิ่งไหนย่อมได้สิ่งนั้น
ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา