นักฆ่าสาวทะลุมิติไปอยู่ในร่างฮองเฮาที่ฮ่องเต้เกลียดชัง แต่ใครจะสนใจ เจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มต่างหากคือเป้าหมาย ทว่าเจ้าของร่างเดิมดันเคยทำร้ายลูก นางจึงต้องคิดหาวิธีทำให้พระโอรสกลับมาอยู่ด้วยกันที่ตำหนัก

เพราะแอบรักมานานเธอจึงตอบตกลงเป็นเมียจ้างของเขาง่ายๆ แม้รู้ว่าสุดท้ายแล้วเธอจะไม่มีวันได้เป็นเมียตัวจริงของเขาก็ตาม

หลินซิน" แม่ค้าออนไลน์คนดังประสบอุบัติเหตุเสีย ชีวิต ทว่าเธอกลับตื่นขึ้นมาในร่างหญิงสาวยากจน ยุค 1975 ในประเทศจีน พร้อมโกดังสินค้าจากอดีต ติดตัวมา! ไม่ทันได้ตั้งสติเธอก็ถูกบังคับแต่งงาน

“เด็ก… ยังอยู่ในท้องหนูใช่ไหม”

วันที่เมียเก่าเขามาทวงคืน เป็นวันที่เธอพยายามจนสุดแรง และในวันที่เธอตั้งครรภ์ลูกของเขา เป็นวันที่เขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป หากแต่ผู้หญิงคนนี้เองก็ไม่ได้สนใจ ใครจะทิ้งใครก็ช่างปะไร เธอเลี้ยงลูกของเธอเอง..

เชฟหนุ่มตัวร้าย นิสัยไม่ดีเอาแต่ใจเห็นแก่ตัว ได้เกิดเหตุประหลาด นำพาเขามายุคสมัยอยุธยา เป็นชาวบ้านชายร่างอ้วนมีลูกเมียติด เขาต้องเปิดร้านอาหารเลี้ยงดูครอบครัวจำเป็นที่ยุคสมัยนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

‘ห้ามท้อง’ คือกฎเหล็กของการเป็น ‘เด็กหมอจิณณ์’ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา...ทางเดียวที่เขามีให้คือต้อง ‘เอาออก’ เท่านั้น

ชีวิตคู่ที่เกิดจากการคลุมถุงชนเพิ่งจบลง แต่กลับมีอีกหนึ่งชีวิต กำลังเติบโตอยู่ในครรภ์ของเธอ

จากนักธุรกิจผู้ถูกหักหลัง กลายเป็นนางร้ายยุค 80…คราวนี้เธอจะร้ายเพื่อรอด และไม่มีวันยอมเป็นเหยื่อให้ใครอีกต่อไป!

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

จู้เจียงเจียงข้ามมิติมา ล่วงรู้อนาคตในอีก 3 ปีข้างหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แม้จะสับสน แต่นางจะอดทนและใช้ชีวิตให้ดี อีกทั้งนางยังมีช่องว่างมิติที่มีเสบียงล้ำค่ามากมาย

เขาทิ้งผู้หญิงที่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งไป...เกือบห้าปี เจอกันอีกทีเธอมีลูกแฝดวัยสี่ขวบ...คำถามคือลูกใคร?

ความทรงจำที่เลือนหายกับยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคย “ฮวาชิงเสวี่ย” จะค้นหาความจริงเรื่องตัวตนที่แท้จริง และใช้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์เอาตัวรอดได้หรือไม่?! นางเอกนักวิทย์คนแรกมาถึงมือทุกท่านแล้ว!!

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ

ใบหน้าตกใจและหยดน้ำตาที่ได้เห็นเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนที่จะย้อนกลับมาอยู่ที่นี่ยังคงติดอยู่ในใจ หากว่าได้รู้จักกันมากกว่านี้และได้สนิทกันขึ้นมากกว่านี้ก็คงจะดี

คิดจะใส่ร้ายสามีของข้าแถมยังคิดจะยึดทรัพย์กันอีกอย่างนั้นหรือ? ถ้างั้นข้าริบสมบัติในท้องพระคลังนี่.. เข้า “มิติตุนสินค้า” ของข้าเพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน!

สี่ปีก่อนเขาบีบให้เธอเซ็นใบหย่าด้วยข้อหามีชู้ พร้อมกับพรากลูกไปจากเธอ สี่ปีต่อมาเขายัดเยียดตัวเองและลูกชายที่เธอเเฝ้าคิดถึงทุกลมหายใจกลับมาในชีวิตของเธออีกครั้ง ด้วยจุดประสงค์ซ่อนเร้นบางอย่าง...

เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...