“อบเชย … เซ็นใบหย่าให้พี่เถอะ”

‘เจนนิตา’ เป็นแค่เลขาฯ คั่นเวลายามเหงา กล้ำกลืนน้ำตาภายใต้ใบหน้ายิ้ม ได้แต่มองเจ้านายหนุ่มได้ครองรักกับคนที่คู่ควร ส่วนเธอกับลูกไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดรัก

ต่อให้เธอทำดีกับฉันแค่ไหน "ฉันก็ไม่มีวันรักเธอ" เพราะหัวใจของฉันให้คนที่ฉันรักไปหมดแล้ว

เมื่อการแต่งงานคือพันธะบังคับ สำหรับเขา...เธอไม่ใช่คนที่เขารักและไม่มีค่าพอจะใส่ใจ มีแค่คำพูดเดียวที่เธอเจ็บจนไม่มีวันลืม “ใครอยากจะแต่งกับลูกเมียน้อยอย่างเธอ?”

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

แค่การแต่งงานทางธุรกิจ “ต่อให้พยายามแค่ไหน ฉันก็ไม่มีวันรักเธอ เธอน่าจะรู้... ว่าฉันต้องการบริษัท ไม่ใช่เธอ” “ค่ะ งั้นฉันจะหย่า พรุ่งนี้เราหย่ากัน” เธอขอหย่าเขาทันที...ในคืนเข้าหอ!!

หายจากกันไปตั้งหลายปี ใครจะคิดว่าวันนี้จะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง "น้องอังกูล น่าตาเหมือน คุณอัครา เลยนะคะ นี่ถ้าไม่บอก คิดว่าเป็นพ่อลูกกันเสียอีก" "ขอโทษนะครับ แต่ผมยังไม่เคยมีลูก"

ค่ำคืนเผลอไผลผลักปาลิตาจากฟ้ามาสู่เหว สิ่งตอบแทนเดียวที่ภพเกล้าฝากไว้คือยาคุมฉุกเฉินเย้ยหยันความโง่เขลาของเธอ สุดท้ายกาฝากไร้ค่าก็ไร้ที่ยืนในหัวใจเขาอยู่ดี...

เดี๋ยวนะ ขอตั้งสติก้าวพลาดตกบันไดเพราะมัวแต่อ่านนิยายในมือถือฟื้นมาอีกทีทำไมชื่อนี้มันคุ้นๆ อ้าวนี่มันชื่อแม่เลี้ยงใจร้าย จาง ซูซินในนิยายเรื่องที่พึ่งคิดจะเท เพราะทนอ่านความร้ายของนางร้ายไม่ไหวใช่มะ

ความรักของเธอเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าสำหรับเขา แต่ 'ลูก' ที่เกิดจากความใจร้ายของเขา คือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเธอ

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

ภรรยาที่สามี 'ไม่ยอมรับ' จึงได้รับแค่ 'เศษรัก' ที่อยู่ 'นอกหัวใจ'

เธอดันเผลอไปรักคนที่ไม่มีสิทธิ์รัก

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

กว่าจะรู้ว่าความรักที่มอบให้ไม่มีค่า ก็ตอนที่ลูกตกน้ำเกือบตายแต่เขาไม่ช่วย เพราะมัวแต่วุ่นวายกับคนรักเก่า ปาริมาตัดสินใจบอกลาผู้ชายใจร้าย ต่อจากนี้พอที จะไม่มีคนโง่ที่รักเธอแต่ไม่รักตัวเองอีกต่อไป !!

ผู้หญิงขี้คุกอย่างเธอ ไม่มีสิทธิ์เป็นแม่ของลูกฉัน!

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

‘ห้ามท้อง’ คือกฎเหล็กของการเป็น ‘เด็กหมอจิณณ์’ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา...ทางเดียวที่เขามีให้คือต้อง ‘เอาออก’ เท่านั้น

“คิรากร” เสนอเงินและความอบอุ่นแสนจอมปลอมให้ “พลับพลา” มาอยู่ในชีวิตของเขา เพื่อเป็น “ตัวแทน” ของใครอีกคน โดยที่เธอไม่เคยรับรู้