เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

“ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ซะ อย่ายึดติดกับอะไรที่มันไม่ได้มีความหมาย” แววตาเธอระริกไหว “ฉันแค่เผลอ… แค่นั้นจริง ๆ อย่าคิดให้มันมากกว่านั้น”

ถ้ารักที่ให้ไปไม่มีค่า นางร้ายคนนี้ก็ขอหย่าขาดจากคุณ

ในวันที่รักเก่าเขากลับมา เป็นวันที่เธอหมดแรงจะรั้ง ในเมื่อเขาเลือกรักเก่า คนที่เขาไม่เคยรักก็ต้องตัดใจเลิกรั้ง “เราหย่ากันเถอะ”

”คุณหมอไม่ต้องรับผิดชอบหวาก็ได้ค่ะ หวาไม่อยากให้คุณหมอต้องทำในสิ่งที่ไม่เต็มใจ” “รู้ตัวก็ดี เพราะถึงอย่างไรผู้หญิงที่ฉันอยากเรียกว่าเมียอย่างเต็มปากก็คือน้ำชาคนเดียวเท่านั้น ส่วนเธอไม่ใช่!!"

แม้จะรักมากแค่ไหน แต่ความเจ็บปวดที่พี่เธียรกับแม่สามีทำกับเธอ มันเกินจะรับได้ ในเมื่ออยู่ดี ๆ กันไม่ได้ เธอก็ต้องร้ายกลับเหมือนกัน "ไม่ต้องห่วงค่ะ ต่อให้ท้องปลาก็จะทำแท้ง!"

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา

ศิรนันท์ทุ่มเทรักสามี แต่เขากลับตอบแทนเธอด้วยการใส่ใจน้อยลง แถมยังดูสนิทกับเพื่อนร่วมงานใหม่แบบเกินงาม ถามกี่ครั้งก็หาว่าเธอระแวงเกิน งั้นหย่ากันเถอะ เธอก็เหนื่อยกับสามีเฮงซวยใส่ใจคนอื่นมากกว่าเมีย

ตรีวิทย์ต้องทดแทนบุญคุณผู้ชุบเลี้ยง จึงยอมอดทนกับยัยคุณหนูตัวอ้วนนิสัยเสีย ที่นับวันยิ่งทำตัวร้ายกาจ "ไม่ได้!! พี่ตรีจะมีแฟนไม่ได้ พี่ตรีห้ามเป็นของคนอื่น ต้องเป็นของแพงคนเดียวเท่านั้น"

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เริ่มจากไม่รัก หลังแต่งก็ต้องอยู่กับคำดูถูกและด้อยค่า ถ้าอย่างนั้น 'เมียแต่ง' คนนี้ก็พร้อมจะยื่น 'ใบหย่า' แล้วเดินจากมาอย่างสง่าสงาม

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

จากน้องสาวที่เขาเคยรักและเอ็นดูมากที่สุด สู่… ‘สถานะเมียชัง’ ที่แม้แต่หน้าเขาก็ไม่อยากมอง... #ไม่นอกใจไม่นอกกายค่ะ

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

เรื่องรักลับ ๆ ของเจ้าของร้านสักและลูกน้องของเขา

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

“อบเชย … เซ็นใบหย่าให้พี่เถอะ”