นางคือผู้เขียนนิยายเรื่องนี้ ในความทรงจำของนางซึ่งเป็นนักเขียนนั้น นิยายเรื่องนี้มีตอนจบที่ผาสุกไม่ใช่หรือ?

นางใช้ยาปลุกกำหนัดเพื่อผูกมัดเขาด้วยการมีบุตรแต่เขากลับทอดทิ้งนางไปยังชายแดนอย่างไม่ใยดี กลับบ้านปีละครั้งยังวิ่งไปหาคนรักเก่าที่แต่งให้น้องชาย หัวใจนางจะทนไหวหรือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็อย่าหาว่านางร้าย

ในขณะที่ผมกำลังเล่นเกมเกมมหาศึกชิงบัลลังก์วังหลวง ซึ่งเป็นเกมที่สร้างมาจากนิยาย มิคาดในขณะที่กำลังทำเควสปริศนาอยู่ ๆ ผมก็ทะลุมิติมาในนิยายในฐานะองค์ชายสามผู้แสนจืดจาง แต่ทักษะความสามารถมีแบบจัดเต็ม

องค์ชายเก้าจอมโฉดผู้นั้นข้าจะให้เขาเป็นสามี! หวนคืนกลับมาครานี้ข้าขอตัดวาสนากับสามีเก่า เดินหน้าแก้ไขชีวิตไปพร้อมๆ กับยั่วยวนว่าที่สามีใหม่ ทว่า...เหตุใดจึงกลายเป็นนางที่ถูกเขายั่วยวนเล่า!

ข้าไม่เป็นแล้วคุณหนูเอาแต่ใจ “เหม่ยเหยา” กลับมาครั้งนี้เพื่อกระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงอย่างคู่หมั้นและน้องสาวจอมเสแสร้ง เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย

ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...

ผู้อื่นทะลุมิติมาเป็นนางเอกในนิยาย แต่ฉันกลับกลายเป็นนางร้ายในนิยายไปเสียได้ สามีหนีไปรบ ตระกูลสามีคิดกำจัด ซ้ำยังมีลูกอีกหนึ่งคน ชีวิตช่างดีเหลือเกิน

"จิ้งเหยาเกอ... ข้าชอบท่านจริงๆ นะ!"

โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ถานเถียนเถียนเข้ามาอยู่ในร่างนางร้าย แต่นางไม่ขอเดินตามรอยเดิม นางขอใช้วิชาความรู้ของยุคสมัย ใหม่เพื่อเลี้ยงชีพตนเองด้วยการเป็นนักแปล.. เป็นฮูหยินของท่านข้าไม่ต้องการสักนิด!

ทะลุมิติเกิดใหม่มาเป็นศิษย์น้องหญิงในสำนักพรตแล้วไง ฉันมี ‘กำไลโม่ฮั่ว' เอาเวลาไปปลูกผัก บำเพ็ญเพียร ทำอาหารสบาย ๆ ดีกว่า...แต่ทำไมถึงได้โดนท่านอาจารย์ตามติดอยู่เรื่อยกันล่ะ?

เพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่น่าอนาถ นางจึงต้องเก็บหัวเก็บหางไม่โผล่ไปให้เจ้าตัวร้ายผู้นั้นเห็นหน้าแต่เหตุใดยิ่งหลบหลีกกลับยิ่งเจอเล่าทั้งยังเสนอตัวมาเป็นสามีให้นางอีก ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปจากที่คิดยิ่งนัก

ไป๋เจียหลีกลายเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง หนำซ้ำยังต้องอยู่ในฐานะภรรยาของเสิ่นโหว ลำพังแค่รับมือกับเรื่องไม่คาดฝันในแต่ละวันก็เหนื่อยจะแย่ เพราะฉะนั้นถ้านางเอกกับพระเอกจะรักกัน ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด!

จากนางร้ายตัวประกอบที่ถูกตราหน้าว่าไร้ยางอาย ซ่งอวี้เหมยเลือกจะไม่ก้มหัวให้อีกต่อไป ทุกคำใส่ร้าย เธอตอบกลับด้วยเหตุผล ทุกการเหยียบย่ำ เธอคืนให้สาสม เส้นทางใหม่ครั้งนี้ ไม่มีใครจะเหยียบหัวเธอได้อีก!

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

รถที่เธอนั่งประสบอุบัติเหตุ จนเธอกระเด็นตกน้ำ แต่ก่อนที่จะหมดสติเธอนึกถึงตัวร้ายในนิยายที่ชื่อเหมือนเธอ และทั้งสองยังตกน้ำตายเหมือนกันอีก แต่หลังจากที่เธอฟื้นเธอกลับพบว่าเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้าย

ฉันทะลุมิติมาสวมร่างคุณหนูใหญ่แห่งสำนักคุ้มกันที่ใหญ่ยิ่ง เหมือนดีแต่บิดาดันสิ้น เหลือสตรีในห้องหอและเด็ก อืม สำนักนี้จะดูแลกันไงหนอ ไหนจะคู่หมั้นที่มองแต่ละทีเหมือนเกลียดขี้หน้าอย่างกับมองอุนจิอีก

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

ฉือเฉี่ยน ไม่ยอมมีจุดจบอนาถ! เมื่อโชคชะตากำหนดให้เธอทุกข์ เธอก็ขอพลิกบท! ไม่สนถูกถอนหมั้น ถูกเกลียด ขอเลือกใช้ชีวิตแบบ "สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น" แทน! ใครทำให้เธอเจ็บ... คนนั้นต้องรับกรรม!

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม