'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

สี่ปีก่อนเขาบีบให้เธอเซ็นใบหย่าด้วยข้อหามีชู้ พร้อมกับพรากลูกไปจากเธอ สี่ปีต่อมาเขายัดเยียดตัวเองและลูกชายที่เธอเเฝ้าคิดถึงทุกลมหายใจกลับมาในชีวิตของเธออีกครั้ง ด้วยจุดประสงค์ซ่อนเร้นบางอย่าง...

ชีวิตคู่ของฉัตรพลกับวาสนาเริ่มต้นขึ้นจากคำมั่นสัญญาของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย เขายื้อเวลาจนหล่อนเกือบเป็นสาวเทื้อคาบ้านอยู่ร่อมร่อ จึงถึงเวลาที่จำต้องรับหล่อนเป็นภรรยาอย่างเสียมิได้ เพราะคิดๆ ดูแล้วเมื่

ไม่ใช่แค่ความรักของเธอที่เขาไม่ต้องการ แต่ลูกของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ เขาก็ไม่ต้องการเช่นกัน “เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่เคยอยากมีลูกกับเธอ”

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

ญาดาท้องกับมาเฟียหนุ่มที่เธอเคยนอนด้วยเพียงคืนเดียว เธอคิดว่าชาตินี้คงไม่เจอกับเขาแล้ว ทว่าดันวนมาเจอกับเขาอีกครั้งในฐานะลูกหนี้!

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

เพราะถูกหักหลังจากแฟนเก่าซึ่งเป็นต้นเหตุให้ตาบอดและใบหน้าอัปลักษณ์ทำให้ชัชวินเกลียดผู้หญิงทุกคนบนโลกเข้าไส้ มัสยาที่ถูกโยนเข้ามาเป็นคนรับใช้ของเขาจึงต้องเผชิญความแสนร้ายของเจ้านายหนุ่มผู้ไร้หัวใจ

เธอทะลุมิติเข้ามาในร่างนางร้าย ตัดสินใจยกเลิกการหมั้นหมายกับนายทหารอนาคตไกล แล้วแต่งงานกับอันธพาลที่เพิ่งพ้นโทษแทน! ให้รู้ไปว่ากู้ชิงเหมยคนนี้จะเลือกเส้นทางเองไม่ได้

ในเมื่อเขาไม่พร้อมจะมีลูก งั้นลูกของเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ และชีวิตของเธอก็ต้องไม่มีเขาด้วยเหมือนกัน

“คุณหวันไม่คิดว่าตัวเองกำลังทำเรื่องหน้าไม่อายอยู่เหรอครับ มาบังคับให้คนที่ไม่อยากแต่งงานด้วยต้องไปเป็นผัวแบบนี้”

ฉันขอบอกให้เธอรู้ไว้นะว่าฉันจะไม่นอนกับเธออย่างพิศวาสแม้แต่นิดแต่จะผสมพันธุ์กับเธอเยี่ยงสัตว์ ขอให้รู้ด้วยว่าฉันเกลียดเธอ ขยะแขยงเธอมากที่มารับงานนนี้ รีบๆท้องแล้วคลอดเด็กออกมาแล้วไปจากชีวิตฉันซะ

กวินตราใสซื่อและอ่อนต่อโลกจนคิดว่าเจ้านายที่มีสาวสวยห้อมล้อมจะรักเธอจริงเพียงมอบร่างกายให้ ทว่าทุกอย่างก็เผยออกมาเมื่อเขาได้ครอบครองเธอแล้วและเขาไม่ต้องการมีเมียเป็นแค่คนใช้

“อยากนอนกับฉันมากเลยเหรอยัยบ้านนอก” เอวของใบข้าวถูกลำแขนแข็งแรงของอัคนีรั้งเข้ามากระแทกอกก่อนจะล้ม หญิงสาวมองดวงตาคู่ดุด้วยแววหวาดหวั่นก่อนจะดุ้งขึ้นสุดตัวเมื่อประตูห้องนอนถูกชายหนุ่มดึงปิดและล็อคกลอน

“ฉันอยากรู้จริงๆ ผู้ชายคนนั้นซื้อเธอด้วยอะไร!? เธอถึงได้กล้าไปจากฉัน!” “ความรักไงวาคิม! เขาซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!”

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

“พึงระลึกไว้ทุกลมหายใจว่าเธอเป็นแค่ตัวสำรองของพี่สาวเท่านั้นเพลง ถ้าจะให้พูดจริงๆก็เป็นแค่เมียสำรอง ตัวจริงกลับมาเมื่อไหร่เธอก็ต้องกลับไปอยู่ในที่ของเธอ"

“แต่เขาเป็นลูกของเรานะ เราจะฆ่าลูกเหรอ”...“คือความผิดพลาดต่างหาก”

‘ห้ามท้อง’ คือกฎเหล็กของการเป็น ‘เด็กหมอจิณณ์’ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา...ทางเดียวที่เขามีให้คือต้อง ‘เอาออก’ เท่านั้น