"หน้าที่ของฉันคือเป็นแม่เจย์เดนแล้วก็เจนนี่ค่ะ นอกจากนี้ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉันแล้ว" "แล้วหน้าที่เมียล่ะ ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยงั้นหรอ"

“ช่วยทำให้ลูกหยุดร้องสักทีฉันปวดหัว แม่ประสาอะไรวะ”

“หรือว่า...” พสุธาลากเสียง ทำหน้าทะเล้นเล็ก ๆ “เราสองคน..จะนอนบนเตียงด้วยกันทั้งคู่ก็ได้นะ ผมไม่ขัด...” เธอชะงัก เงยหน้าขึ้นมองเขาเร็ว ๆ สายตาแวบหนึ่งที่ดูเหมือนทั้งเขินทั้งขัดใจ

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

คนที่จู่ๆ ก็หายไป โดยที่ไม่มีแม้แต่คำบอกลากัน แต่วันนี้...เขากับโผล่มาให้เธอเห็น อย่างที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว แต่เขา...กับจำเธอไม่ได้. 'เกือบสิบปีแล้วนะคะ...ที่พี่หายไป'

'เกลียดสุดหัวใจ' เป็นความรู้สึกเดียวที่ภีมมีให้เธอ ภรรยาที่รักเขาหมดหัวใจ

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

“คิรากร” เสนอเงินและความอบอุ่นแสนจอมปลอมให้ “พลับพลา” มาอยู่ในชีวิตของเขา เพื่อเป็น “ตัวแทน” ของใครอีกคน โดยที่เธอไม่เคยรับรู้

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

ความรักที่เธอคิดว่ามีค่า กลับเป็นแค่คำลวง แค่การเดิมพันและเอาคืน เธอแบกความเสียใจ ผิดหวัง ออกจากชีวิตเขาและเพื่อนของตน พร้อมลูกในท้อง

‘เจนนิตา’ เป็นแค่เลขาฯ คั่นเวลายามเหงา กล้ำกลืนน้ำตาภายใต้ใบหน้ายิ้ม ได้แต่มองเจ้านายหนุ่มได้ครองรักกับคนที่คู่ควร ส่วนเธอกับลูกไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดรัก

รวมนิยายสั้นแนวจีนโบราณ NC ไม่กี่ตอนจบ มีหลายตัวละคร หลายแนวให้เลือกอ่าน ลองเข้ามาอ่านกันนะเจ้าคะ~

“แต่เพียงรักพี่ปัณณ์” ..... “รักเหรอเพียง!” ..... “เธอแค่สำนึกในความผิดของตัวเอง และอยากได้รับการยอมรับจากพี่ มันก็แค่นั้น มันไม่ใช่ความรักเลย ความรักมันไม่กระจอกขนาดนี้หรอกเพียง!”

“เลือกเอาว่าจะตายหรือมาเป็นเมียฉัน!”

หนึ่งคืนที่พลาดพลั้งได้ผูกติดคนในอดีตให้กลับมาในชีวิตเธออีกครั้ง แล้วนับจากนั้น การหนีเขา ก็ไม่ได้ง่ายเหมือนวันวานอีกต่อไป

หกปีที่ปิดบังเรื่องลูกจากเขา แต่โลกก็เหวี่ยงเธอมาให้เป็นเลขาฯ พ่อของลูก งานนี้ไม่รู้จะปิดความลับได้ไหม เมื่อท่านประธานจอมดุ จ้องจะเคลมทั้งแม่และลูกคืน

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

เขาคือคนที่ทำให้ชีวิตของเธอพัง! อิสรภาพถูกจำกัดเพียงแค่คำสั่งไม่กี่คำของเขา

ไม่ใช่แค่ความรักของเธอที่เขาไม่ต้องการ แต่ลูกของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ เขาก็ไม่ต้องการเช่นกัน “เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่เคยอยากมีลูกกับเธอ”

“คุณหวันไม่คิดว่าตัวเองกำลังทำเรื่องหน้าไม่อายอยู่เหรอครับ มาบังคับให้คนที่ไม่อยากแต่งงานด้วยต้องไปเป็นผัวแบบนี้”