เมื่อข้าต้องกลายมาเป็นฮูหยินของเจ้าคนเสเพล อย่าง โจว ลี่ถัง เจ้าจอมเสเพลที่ไม่เอาไหน วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่นสร้างแต่เรื่องปวดหัวให้ข้าไปวัน ๆ ข้อดีอย่างเดียวที่เขามี ก็คงเป็นรูปโฉมที่งดงามนั่นแหละ

เธอก็แค่เมียบังเอิญที่เขาไม่เคยรัก ไม่คิดจะรัก “นอนกับฉัน ทำหน้าที่ของเธอซะ”

มีแต่เขากับเธอในความสัมพันธ์ ไม่ว่าจะในฐานะเพื่อนสนิท เพื่อนนอน เหมือนคนในครอบครัวที่สามารถพูดคุยทุกอย่างกันได้ ไม่แปลกใช่ไหมที่เขาอยากจะมีสถานะคู่รักกับอัยลิน แต่คำตอบที่ได้ตั้งแต่ครั้งแรกคือ ...

ชาติก่อนมีฐานะเป็นแค่ลูกเมียน้อย กู้เมิ่งเหยาจึงถูกกดขี่ต่างๆนานาจนต้องตายอย่างอนาถ เช่นนี้เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่ยอมมีชีวิตซ้ำรอยเดิม แม้ว่าจะย้อนมาในร่างของเด็กน้อยวัย2ขวบก็ตาม!

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

เมื่อรู้ว่าญาติเพียงคนเดียวของตนยังไม่ตายไป๋หยางจินจึงยอมกลับไปเหยียบแคว้นจิ่งอีกครั้ง แต่สิ่งที่รออยู่ไม่ใช่หลานชายแต่เป็นองค์ชายสามที่เสนอให้เขาอยู่เคียงข้างในฐานะพระชายาทั้งต่อหน้าและบนเตียง

“เขาเคยเป็นศัลยแพทย์ที่ต่อชีวิตให้คนไข้นับไม่ถ้วน...แต่กลับไม่มีใครยื้อชีวิตเขาไว้ได้”

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

ชาติที่แล้วมือเปื้อนเลือด ชาตินี้กลับถูกบังคับให้ชุบคืนบัลลังก์ ระบบสั่งให้นางปั้นองค์รัชทายาทผู้สิ้นหวังให้ขึ้นเป็นกษัตริย์ มิฉะนั้น…

จากชายหนุ่มธรรมดา.. สู่เจ้าของฟาร์มลับที่เชื่อมต่อกับโลกอีกใบ เมื่อผักที่ปลูก...ไม่ได้แค่กินอร่อย แต่ซ่อน “พลังเวท” ที่ค่อย ๆ ปลุกโลกให้ตื่น และเขา...คือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงที่ไม่มีใครรู้ตัว

เมื่อตัวจริงโผล่มา สตรีตัวแทนเช่นนางก็ถูกขับออกจากจวนอย่างไม่แยแส ก่อนจะหนาวตายกลางหิมะเย็นก็ได้สตรีปริศนาคนหนึ่งช่วยไว้ อีกฝ่ายมอบชีวิตและฐานะใหม่ให้นาง และพานางกลับไปทวงของที่เป็นของตัวเองคืน!

เมื่อใครต่อใครต่างบอกว่านางหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่หลินซูเหยายิ้มเย็น ให้เป็นตัวร้ายแหกปากยังสนุกกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม

พี่ไทม์ : “อายุแค่สิบแปด ริจะมีผัว?” หนูน้ำผึ้ง : “อือ อยากมีผัว…ยิ่งผัวรวย ๆ เป็นเจ้าของสวนทุเรียนยิ่งชอบ”

ทะลุมิติมาเปิดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และเลี้ยงเจ้าลูกลิงบุตรของท่านเจ้าเมืองหน้าน้ำแข็ง

เมื่อความรักที่เคยมีให้ "เพื่อน" มันเปลี่ยนไป ยิ่งเห็นเธออยู่กับคนอื่นฉันยิ่งไม่ชอบ ฉันอยู่ตรงนี้ข้างเธอมาตลอด ทำไมไม่สนใจกันบ้าง ได้....ถ้าฉันไม่ได้ ก็อย่าหวังว่าจะมีใครแย่งเธอไป

"ข้าเพิ่งรู้ว่าข้ารักเขามากนัก และข้าเพิ่งรู้ว่าเขารักข้า...มากยิ่งกว่า...”

โยวหรันถูกส่งข้ามแคว้นแทนน้องสาวในวันแต่งงาน ใครๆ ต่างพูดว่านางคือ ชายาตัวร้าย ที่น่ารังเกียจ เป็นองค์หญิงทายาทของแคว้นศัตรู นางไม่ใช่คนที่เขาอยากแต่งงานด้วย ถ้าเช่นนั้นเมื่อถึงเวลา ก็จงมอบอิสระให้นาง

ชาติก่อนข้าอุตส่าห์ไม่ทำร้ายคนบริสุทธิ์ แต่พวกเจ้ากลับไม่ยอมละเว้นข้า ชาตินี้อย่าหวังว่าข้าจะละเว้นผู้ใด

เมื่อ "เหยื่อ" ของเกม กลายเป็น "เธอขา" ของใจ...จากมาเฟียผู้ล่า สู่ผู้ประสบภัยหัวใจ เขาจีบสนุกเล่นๆแต่กลับรักหมดใจ