แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

ทุ่มเทให้ทุกอย่าง ใครว่าโง่ก็ไม่สน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือผู้ชายใจร้ายเตรียมทิ้งเธอไปหาคนที่เขาคิดว่าดีกว่า ครองขวัญเสียใจรถคว่ำจนแท้งลูก นับจากนี้พอแล้ว นางร้ายคนนี้จะหยุดรักผู้ชายใจร้ายเสียที

เธอแอบรักเขามาหลายปี ขณะที่เขามีคนรักอยู่แล้วและไม่แม้จะมีใจให้เธอสักนิด แต่เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้เขาและเธอได้แต่งงานกัน ซึ่งเธอเพิ่งมารู้ว่าเขาแต่งเพราะมีบางอย่างแอบแฝง เขาไม่เคยรักเธอเลย

เฮียจะถอนหมั้น เฮียไม่อยากแต่งงานกับเทียน

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

เป็นสาวออฟฟิศอยู่ดี ๆ สามีให้ลาออกมาเลี้ยงลูก ห้าปีผ่านไปช่อลดากลายเป็น 'อีเพิ้ง' ทั้งแก่ทั้งโทรม ซ้ำร้ายสามียังเล่นชู้กับเพื่อนร่วมงานจนขอหย่ากับเธอ...

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

หานว่านอี้ถูกหนังสือหย่าปาใส่หน้า ข้อหาสวมหมวกเขียวให้สามี แต่ทว่าไต้เว่ยเป็นหมัน นางท้องได้อย่างไร หานว่านอี้ก็สุดจะรู้แล้ว

ถ้ารักที่ให้ไปไม่มีค่า นางร้ายคนนี้ก็ขอหย่าขาดจากคุณ

เพราะถูกหักหลังในวันนั้น เขาจึงเลือกเกลียดเธอ คืนพลาดพลั้งเพียงครั้งทำให้เธอตั้งท้องลูกของเขา ขณะที่เธอรักเขาอยู่ฝ่ายเดียว วันที่เธอเกือบเสียลูก เขากลับอยู่กับผู้หญิงอื่นอย่างไม่ไยดี