ฉันไม่ชอบเด็ก ชีวิตนี้ไม่มีทางกินเด็กเด็ดขาด!

ข้าอยู่มา 3000 ปี แล้วนะ เด็กน้อย

เมื่อสามปีก่อน...ลูกน้อยของเธอถูกตราหน้าว่าเป็นความอับอายของบ้านวรวิชญะที่สูงส่ง สามปีต่อมา...น้ำหนึ่งตกใจแทบบ้าตาย เพราะเจ้าจิ๋วลูกน้อยของเธอ ดันไปโผล่อาละวาดในบ้านหลังนั้น!!

เมื่อดาราสาวแถวหน้า 'จ้าวลี่อิง' เธอได้ปลุก 'อู๋จิ่น' จอมยุทธ์ผู้หลับใหลมาสองพันปีให้ฟื้นคืนชีพ เมื่อโลกสองยุคสมัยชนกัน จึงก่อเกิดความรักข้ามกาลเวลา

อัลเบโด้ได้ทะลุไปโลกอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ(?) แต่พอเจอสิ่งที่น่าสนใจ เรื่องหาทางกลับก็ไว้ทีหลังละกันนะ โกโจ ซาโตรุ ที่เจอกับวิญญาณคำสาปแปลกๆ แต่มันหน้าตาน่ารักดีแถมเชื่องด้วย งั้นขอเก็บไว้ก่อนก็แล้วกัน

จู่ๆ ในวันหนึ่งก็มีระบบปริศนาปรากฏขึ้นทั่วโลกพร้อมกับเหล่าผู้ได้รับเลือกให้กลายเป็นผู้เล่น แต่แล้วมันก็ปรากฏภัยพิบัติที่ทำให้สิ่งมีชีวิตบนดวงดาวนั้นหายไปครึ่งนึง แต่ก็ช่างมันเถอะเรื่องมันนานแล้ว

ตายแล้วทะลุมิติไปยังโลกอนาคตที่คนเน้นกินอาหารแคปซูล ต้องอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่น่าสงสาร ก็ทำข้าวเหนียวหมูปิ้งขายสิครับ ว่าแต่นี่ลูกใครทำไมมาเรียกผมว่าหม่ามี๊ แล้วแก้มยุ้ยขนาดนี้อุ้มกลับบ้านได้ไหม?

เกิดใหม่โดยมีความทรงจำชาติเดิมอยู่ไม่ถือเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับเซียน แต่ต้องมาเป็นพี่เลี้ยงให้เจ้าพวกลูกแมวนี่อะไร??

“เจ้าเล่ห์” “ขี้โกง” “ไม่เคยบอกว่าเป็นคนดี” “แค่เป็นของแอล”

อยู่ๆก็อยากลองเเต่งบทHsr X Fate ใหม่โดยการเพิ่มความกาวเเละเปลี่ยนอะไรนิดๆ

วาไม่มีแฟนเพราะเชนนั่นแหละ รู้บ้างรึเปล่า

ระหว่างการทำลายค่ายกลกลางมิติมายาสุญญตา พลังวิญญาณที่สามของเขากลับตื่นขึ้น… จากนายน้อยพรสวรรค์ต่ำต้อยจึงได้ก้าวเข้าสู่หนทางบำเพ็ญเซียน!

บอสของอิสรีย์เป็นคนบ้างานนิสัยเคร่งขรึม แต่แล้วเมื่ออยู่บนเตียงเขาคือเครื่องจักรสีแดง แมวน้อยขี้อ่อยเช่นเธอจะเอาตัวรอดได้อย่างไร

เธอจากไป...พร้อมความเงียบ ทิ้งเพียงกลิ่นไอของบางสิ่งที่เคยเรียกว่าความรัก ห้าปีต่อมา...เขากลับพบเธออีกครั้ง—พร้อมเด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขน

โลกใบใหม่ของจักรพรรดิเงา

คุณหนูเกาซีเล่อดีกรีหรู..ต้องมาใช้ชีวิตในร่างเกาเล่อสาวยุค60 แถมยังเป็นลูกสาวคนกลางของบ้านเกา ที่ในบ้านเหลือเพียงพี่สาวอายุ19และน้องสาวอายุ3ขวบ สาม สาว ใน ยุค 60 เนี่ยน่ะ!! ให้ตายเถอะ！

หืม...? ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนซักที่ อยู่ดีๆ จากที่นอนอยู่ในฟูกนุ่มสบายบนพื้นเสื่อทาทามิจะมานอนเป็นซากที่ตรอกร้างในซอยเปลี่ยวได้ไงกันครับ

ท่วงท่าที่ดูงดงามราวกับการร่ายรำครั้งสุดท้ายกำลังจะจบลง... และเริ่มใหม่อีกครั้ง