หนึ่งหมัดแลกหนึ่งจูบ

“รุ้งขึ้นนะ” เดี๋ยวนะ อะไรคือขึ้นนะ สายรุ้งยังคงมึนงงกับคำพูดของไม้ตรีไม่หาย เขาก็พลิกให้เธอขึ้นคร่อมไปอยู่บนตัวของเขาแล้ว เหมือนกับโลกหมุนเปลี่ยนอย่างไว และเธอก็เพิ่งดื่มมามันเลยมึนงงไปหมด

เมื่อความสัมพันธ์เพียงข้ามคืน ทำให้เกิดหนึ่งชีวิตที่เธอไม่สามารถปกป้องได้ จึงจำยอมฝากลูกไว้ให้เขาเลี้ยง

ตอนอยู่ด้วยกันเธอกลับไร้ค่าในสายตาเขา แต่รักบางคราว.. มักเริ่มต้นตั้งแต่ก้าวแรกที่จากลา

อยู่ดีๆสมรสพระราชทานก็ดันมาตกใส่หัวมู่ซูซินต้องแต่งกับฉีอ๋องผู้โหดร้าย ทว่านางผู้มีความลับและกลัวตายจึงต้องใช้มารยาทำให้สามีผู้ไร้ใจเมตตาและไม่สังหารนางทิ้งตามคำขู่ นางออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะจะบอกให้

เพียะ! เพียะ! เพียะ! นี่ฉันโดนตบเหรอ โดนตบทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยเนี่ยนะ ใครมันจะไปยอมกัน ฉันจะเอาคืนให้สาสม คอยดูให้ดีเถอะ

ย้ายบ้านหนีความวุ่นวาย ดันไปเจอสิ่งที่ทำให้หัวใจวุ่นวายมากยิ่งกว่าเดิม

ชีวิตของเธอเคยพังทั้งร่างกายและจิตใจ สิ่งที่ทุ่มเทไปสุดท้ายไม่เหลืออะไรเลย ทว่าเมื่อมีโอกาสได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่เดินตามเส้นทางเดิม และจะมีชีวิตที่ดีให้คนอื่นได้อิจฉา

"อีกหน่อยก็ชอบ...และพี่จะทำให้เธอชอบพี่ให้ได้!" "มั่นใจขนาดนั้น?"

พยายามเป็นภรรยาที่ดีเท่าไหร่ สิ่งสุดท้ายที่ได้คือความเสียใจ อลินหมดความอดทนกับผู้ชายที่เชื่อว่าเพราะเธอทำให้เขาไม่ได้แต่งงานกับผู้หญิงในดวงใจ นับจากวันนี้ไปเธอจะหย่าให้ พร้อมแล้ว !

คิดว่าเข้ามาสวมร่างตัวประกอบแสนอ่อนแอของตระกูลที่ถูกลืมธรรมดาๆในนิยาย แล้วต้องตายไปแบบโง่ๆ แต่ที่ไหนได้... นี่ฉันเป็นตัวประกอบแน่นะวิ!

ทำไมสวรรค์ช่างใจร้ายนัก อุตส่าห์อธิษฐานขอพรในวันเกิดให้ได้เจอผู้หล่อๆ ที่อบอุ่นแสนดีเหมือนพระเอกในนิยาย แต่กลับส่งตัวร้ายมาให้เธอแทน

ในวันที่โลกพังพินาศ... เมื่อไวรัสลึกลับเปลี่ยนผู้คนให้กลายเป็นซอมบี้ สิ่งเดียวที่ผมมี... ไม่ใช่อาวุธสุดเทพ ไม่ใช่พลังกายสุดแกร่ง แต่เป็นความสามารถแปลกประหลาด ที่สามารถปลูกทุกอย่างให้เติบโตได้

เรื่องราวของสองพี่น้องจากไทยที่ได้มาเกิดใหม่พร้อมกับพลังของดันเต้และเวอร์จิลและยังสามารถข้ามมิติไปโลกอื่นได้...ตำนานการเดินทางของสองพี่น้องนักล่าปีศาจแห่งสปาร์ด้าได้เปิดม่านขึ้นแล้ว....

หยางเฉินซิน บุตรชายคนที่ 9 ของเจ้าสำนักจักรวาลยุทธ์ สำนักไร้เทียมทานในอดีต วันนึงก็ถูกพ่อไล่ลงจากเขาไปเรียนที่สื่อไหลเค่อเพื่อหาประสบการณ์จากภายนอก

"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"

อยู่ในห้องเรียนเป็นลูกศิษย์ก็จริง แต่อย่าลืมว่าอยู่ที่บ้าน "เป็นเมีย"

แค่เข้าห้องผิดในคืนนั้น ก็ทำให้ผมเป็นของเขาไปตลอดชีวิต

“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”

ลูกหก! สามีติดเตียงอีกหนึ่ง! พ่วงด้วยระบบสมองกลทรัพยากรน้อย แล้วยังต้องหอบกันหนีภัยสงคราม!?